De ouders en zus van de vermoorde Ralf Meinema uit Klazienaveen lazen woensdag alle drie een slachtofferverklaring voor aan Hans O.. Hij is de man die wordt verdacht van het doden van Meinema. ,,Jij praat hoe moeilijk je het hebt, maar wij zitten al meer dan vijf jaar in een grote donkere cel waarvan de sleutel is weggegooid.”
Zonder haar blik af te wenden kijkt Ingrid Meinema de 43-jarige Hans O. aan in de rechtszaal van Assen.
Ook als ze haar man Wietze hoort vertellen over die dag dat hun kleindochter laatst aan haar vroeg: ‘Oma, jij had toch vier kinderen?’. De hele rechtszaal hoort met ingehouden adem de slachtofferverklaring van de vader van Ralf Meinema aan. Die vertelt over de gewelddadige dood van zijn zoon op 31 maart 2017. De zaak die de kofferbakmoord is gaan heten.
‘Oom Ralf is een ster’
Ingrid Meinema hoort de trillende stem van haar man door de zaal. ,,Toen heeft Ingrid haar gezegd dat haar oom een ster is. Kinderen zijn oprecht en puur, maar zo’n vraag komt wel keihard binnen.”
En dan breekt Wietze Meinema. Hij stamelt dat niets meer hetzelfde is. In tranen vertelt hij een ander mens te zijn geworden. ,,Ik ken geen angst meer en niets interesseert mij. Ik ben klaar met de wereld.” Zijn vrouw legt een troostende hand op zijn arm, maar wendt haar blik niet af van O.
Die huilt inmiddels ook. Legt van tijd tot tijd zijn hoofd ineengedoken op tafel. Durft niet terug te kijken, maar zal horen dat Ingrid Meinema hem in haar slachtofferverklaring rechtstreeks aanspreekt: ,,Ralf is op de jonge leeftijd van 31 jaar door jou op gruwelijke manier ontnomen.”
O. ontkent ook maar iets met de dood te maken te hebben.
Ingrid Meinema houdt zich zichtbaar sterk als ze haar verklaring voorleest. Ze vertelt dat ze jarenlang de zittingen vol ongeloof en soms met woede heeft gevolgd. ,,Tijdens de pro forma van vorig jaar vertelde je dat je naar huis wilde, naar je kinderen. In de pro formazitting van dit jaar vertelde je huilend dat je het niet meer trok in de gevangenis. Dit is precies wie Hans O. voor ons is: een man die alle dagen zijn verantwoording tegenover ons en zijn eigen kinderen ontloopt. Hoe durf je jouw kinderen nog recht in de ogen kijken?”
En dan later: ,,Jij praat over hoe moeilijk je het hebt, maar wij zitten al meer dan vijf jaar in een grote donkere cel waarvan de sleutel is weggegooid.”
‘Er zijn er meer’
Volgens de zus van Ralf Meinema vertrouwen zij, haar broers en haar ouders niemand meer. ,,En jij Hans, jij bent niet de enige die dit om handen heeft gehad, er zijn er meer en wij kunnen het niet laten rusten totdat er meer gepakt zijn. Wij zijn Ralf al kwijt, dus het grote verlies is al geleden. Maar degene die dit om handen hebben gehad kunnen alles nog verliezen. Er gaan een keer mensen praten en op die dag zullen wij wachten.”
