Teun van Doorn (18) uit IJlst in de prijzen op Prinses Christina Concours

Geen van de finalisten van het Prinses Christina Concours (voor jong, klassiek talent) ging zonder prijs naar huis. Teun van Doorn: „Ze denken daar: het is al moeilijk genoeg om in de finale te komen, dus krijgt iedereen veel prachtige prijzen.”

Teun werd tweede in de catergorie 2a, voor musici die privéles krijgen. Categorieën b en c zijn voor deelnemers aan talentenklassen en conservatoriumstudenten. Zo ver is Teun van Doorn nog niet: hij doet deze week eindexamen, VWO aan het Bogerman in Sneek. Na de zomer begint hij aan het conservatorium.

In totaal zijn er voor dit landelijke concours, inclusief regiofinales, tientallen prijzen te vergeven, vaak gekoppeld aan een optreden of een masterclass. De prijzen bij de finale in Den Haag werden uitgereikt door prinses Irene, de oudere zus van de overleden naamgeefster van dit concours.

Zelf werd Teun bedacht met de MuziekHavenprijs (een optreden in de gelijknamige concertzaal voor kamermuziek in Zaandam), de MBT Prijs Klassiek én een optreden met het Nationaal Jeugdorkest. „Daar ging ik eigenlijk voor, ik ben er superblij mee.”

Daarnaast had de jury (met onder anderen ‘dramatisch sopraan’ Francis van Broekhuizen en pianist Hans Eijsackers) ook de nodige lovende woorden over voor zijn prestaties aan de vleugel.

‘Teun is de musicus die iedere jury graag wil zien: hij is zichzelf, puur en zonder opsmuk. Zo klonk ook zijn Scarlatti, fris, en met schitterende en ragfijne trillers en versieringen. Rachmaninov bouwde hij adembenemend op. Teun is een echte poëet, hij durft stiltes in te bouwen. En met de schitterende klank die hij uit het lage register haalt, betovert hij de luisteraar. Teun doet wat het publiek wil horen: muziek maken zoals het bedoeld is.’

Zulke woorden van de jury, Teun luistert er graag naar. Hij deed zijn voordeel al met de aanbevelingen van deze kenners naar aanleiding van zijn optreden in de halve finale, waar hij dezelfde stukken speelde: een sonate van Scarlatti en een prelude van Rachmaninov, eigenlijk ook zijn favoriete pianist.

„Dat ik wat meer rust moest proberen te vinden in Scarlatti, wat meer ademen op bepaalde plekken. Dat soort dingen.” Ja, wat moet je anders. „Ze hebben er meer verstand van dan ik.” Hij heeft er afgelopen week nog flink op gestudeerd, op de vleugel die in de woonkamer van huize Van Doorn staat.

Het is een heel modern exemplaar, „met een silent-systeem, voor als iedereen er gek van wordt.” Zodat je ‘stil’ kunt oefenen, om de huisgenoten enigszins te sparen. „Bij het studeren is het allemaal wat technischer, niet te vergelijken met een concert.”

Concerten geven: eigenlijk zijn gedroomde toekomstige beroepspraktijk. Al vertelde hij eerder al aan de Leeuwarder Courant dat een combinatie van zelf optreden en lesgeven „mij niet per se heel erg lijkt”. Teun is intussen wel toegelaten op het conservatorium in Utrecht, waar hij in september begint.

Zo’n mooie plek in de finale van het Prinses Christina Concours, toch een prestigieuze landelijke aangelegenheid, zal beslist niet tegen hem werken. Toch rekent hij zich beslist niet rijk. „Het is wel goed voor je. Maar het is gevaarlijk om te zeggen: ‘ik ga op mijn kont zitten en ik zie wel wat er op me af komt’. Dat ga ik zeker niet doen. Het is voor iedereen altijd moeilijk in de muziek, het is een harde wereld.” Maar: „Zo’n finaleplaats helpt zeker, ja.”