Robin IJzerman: „Ik wil dat mensen komen omdat ze de muziek mooi vinden. Niet omdat ze denken: oeh, die heeft veel meegemaakt.” Foto: Heta Salkolahti
Robin IJzerman (Groningen, 1991) bleef de afgelopen jaren nieuwe liedjes schrijven, in een periode van ingrijpende veranderingen in haar privéleven. Op haar nieuwe album speelt verlies een belangrijke rol. „Een nummer dat voor mij over mijn ouders gaat, kan voor iemand anders een liefdesliedje zijn.”
Tien liedjes, geschreven over meerdere jaren en samengebracht op één plaat: met And everything in between presenteert de Groningse singer-songwriter Robin IJzerman (34) nieuw werk waarin verschillende fases uit haar leven samenkomen.
Op het album staan zowel eerder uitgebrachte singles als recent geschreven nummers. „Van toen naar nu, en alles wat daartussen zit”, verklaart ze deels de titel.
Die tijdsspanne is bepalend voor de toon van de plaat, die zich muzikaal beweegt tussen ingetogen indiepop en folk. IJzerman – die als artiest een Y gebruikt in haar achternaam – verloor haar moeder in 2018 en haar vader in 2023. Vorig jaar juni werd ze plotsdoof aan haar linkeroor.
„Het zijn wel pittige jaren geweest”, zegt ze. „Maar ik wil dat mensen komen omdat ze de muziek mooi vinden. Niet omdat ze denken: oeh, die heeft veel meegemaakt.”
De gehoorklachten zijn nog niet voorbij, al is de eerste schrik eraf. „Je leert ermee leven”, zegt ze. „Maar nog steeds heb ik ups en downs over hoe heftig dit is.” In het begin overheerste de onzekerheid. „Je wordt elke dag wakker met de hoop: is het weg? En als het er dan nog is, geeft dat weer stress. Dat is een vicieuze cirkel.”
Die ervaringen werken door in haar werk, maar zelden expliciet. IJzerman laat in haar teksten bewust ruimte voor interpretatie. „Een nummer dat voor mij over mijn ouders gaat, kan voor iemand anders een liefdesliedje zijn. Of iets wat iemand in zijn eigen leven herkent.”
Creatief gezin
IJzerman groeide op in een creatief gezin: haar vader speelde in een band, haar moeder was danseres en ook haar zus Sofie, anderhalf jaar ouder, werd muzikant. Als kind stond ze al in de studio.
„We mochten backing vocals doen bij een nummer van mijn vader. Ik wist precies wanneer we moesten beginnen: zodra hij ‘witlof’ had gezongen. Dat was natuurlijk with love, maar dat begreep ik later pas.”
Ze groeide op in Groningen en verhuisde op haar dertiende naar Appingedam. Na de havo koos ze niet voor het conservatorium, maar voor een muziekopleiding aan het Noorderpoort. „Ik had geen zangles gehad en kon op het conservatorium alleen kiezen uit jazz of klassiek. Dat sprak me niet aan.”
Het Noorderpoort bleek een schot in de roos. „Daar had ik het meteen zo naar mijn zin. Ik wilde eigenlijk niet meer naar huis aan het eind van de dag. Ik bleef vaak tot heel laat, dan gingen we nog pizza eten en weer jammen. Er was altijd wel iets te doen.”
Sindsdien is muziek een constante in haar leven, zonder strak omlijnd plan. „Ik heb nog nooit een vijfjarenplan gemaakt.” Zelfpromotie hoort bij het vak, maar ligt haar niet. „Ik ben gewoon niet zakelijk als het om mezelf verkopen gaat. En ik vind dat ook helemaal niet leuk.”
Terug naar Groningen
Na omzwervingen via onder meer Utrecht en Leeuwarden keerde ze 2,5 jaar geleden terug in Groningen. Samen met haar partner Timo de Jong, die oorspronkelijk uit Meppel komt, vestigde ze zich in de Oosterparkwijk.
Dat ze al die jaren zichtbaar bleef in de Groningse muziekscene, zonder grote doorbraak maar met een vaste plek, onderstreept de consistentie van haar werk. Ze speelde onder meer op Noorderzon, het Bevrijdingsfestival Groningen en in De Oosterpoort, en was mede-initiatiefnemer van de Drijf-in Tour, een reizend muziekproject dat per boot door de provincie trekt.
„Ik vind zelf ook dat ik best wel goede dingen maak. En soms word ik er echt blij van.”
Zeker sinds ze in producer Harmen Ridderbos iemand vond die haar muziek verder brengt. In zijn studio kregen haar liedjes een rijkere, gelaagdere klank.
Die ontwikkeling leidde tot een andere manier van werken. IJzerman stelde een band samen met gitarist Marijn Gooskens, bassist Tomas van der Neut en drummer Gijs Arends. Waar ze eerst vooral vanuit de studio werkte en dat naar het podium vertaalde, ontstaan de arrangementen nu ook in de repetitieruimte. Op het album komen beide werkwijzen samen.
Optreden blijft voor haar uiteindelijk de kern. Liever speelt ze voor een kleine, aandachtige zaal dan voor een groot publiek dat niet luistert. „Twintig mensen die echt luisteren vind ik fijner dan honderd die door elkaar heen praten.”
Voice-over
Door de jaren heen verkende ze verschillende kanten van het vak. Zo deed ze voice-overklussen voor Man man man, de podcast en haalde daarmee zelfs de Ziggo Dome. Ze realiseert zich dat ze inmiddels best wat contacten in de media heeft opgebouwd. „Alleen is dat een heel andere tak van sport. Mijn eigen muziek staat daar los van.”
Haar vorige plaat verscheen midden in de pandemie, waardoor een presentatie er niet in zat. Deze keer pakt ze het anders aan. Op 17 april staat ze met haar band in het A-theater om het album te vieren. Al voelt dat ook ongemakkelijk. „Het is toch een beetje een feestje ter ere van jezelf. Koop een kaartje om mij te zien.”
Haar partner Timo, zelf ook muzikant, probeert haar daar anders naar te laten kijken. „Hij zegt steeds: doe het nou. Waar maak je je druk om?”
Waar ze zich na ingrijpende gebeurtenissen eerder terugtrok, kiest ze er nu bewust voor om zichtbaar te blijven en door te gaan. Ook nu haar leven opnieuw verandert: in augustus verwachten ze hun eerste kind.
Wat dat betekent voor de toekomst, weet ze nog niet precies. Nieuwe liedjes zijn al in de maak, maar verder kijkt ze niet te ver vooruit. „Ik zie wel wat er op mijn pad komt. Maar één ding weet ik wel: ik ben het zat om steeds op de pauzeknop te drukken. Ik wil gewoon doorgaan.”
Albumpresentatie
Robin Yzerman en haar band presenteren op vrijdag 17 april het album And everything in between in het A-theater, Groningen. Entree: 15 euro, inclusief cd.
