Nieuwe plaat It Dockumer Lokaeltsje weer ouderwets doldwaas en messcherp. Speels, springerig en stronteigenwijs bovendien | recensie ★★★★★

Ooit waren het frisse jochies, gevormd op het Leeuwarder gymnasium. Hun uiterst fris klinkende, principieel tegendraadse muziek kwam, op de toppen van de Friese Bries (de golf opmerkelijke Friese bands van eind jaren tachtig), zowaar in de landelijke media en op de dito podia terecht.

Na pakweg 1990 bleef het decennialang pijnlijk stil rond de band van deze drie dwarsdenkers, maar sinds 2017 maken ze weer af en toe een plaat. Zoals Trump Yn Makkum, een heuse musical (maar niet heus) rond het waargebeurde verhaal van de huidige Amerikaanse president die een monsterlijk groot jacht liet bouwen in Makkum. Wat ook de naam is van hun huidige label, Makkum Records: labelbaas Arnold de Boer, van Zea en The Ex, komt daarvandaan.

Loop of sloop klinkt weer als vanouds, maar op de keper beschouwd haast beter zelfs. De tien nummers, afgewikkeld in 21 minuten, ontstonden tijdens een middagje improviseren in de studio. Waarna zanger en bassist Peter Sijbenga (een belangrijke speler in de Friese cultuur, als theatermaker en vertaler en wat al niet) er teksten bij verzon.

En dat zijn even compacte als absurdistische teksten, die lekker wringend passen op de fragmentatiebommetjes die Sijbenga, Sytze J. van Essen en Fritz de Jong neerleggen op bas, gitaar en drums. Dat je met zo’n alledaags instrumentarium zulke idioot speelse, springerige en stronteigenwijze muziek kunt maken, ook na vier decennia nog! Dat deze rond-de-zestigers nog net zo dolenthousiast klinken als die frisse jochies van toen!

En alleen al om tekstflarden als ‘En der wiene ris twa wives en dy sieten yn ‘e stjoergroep / En se waarden it net iens oer niks net en oer nimmen / En deryn liken se dan wol op mekoar’ (Twa Flikers) en een titel als Nim de Huawei zou je alle luisteraars op zijn minst een passieve beheersing van het Fries toewensen.