Jubilerende Kast: plaat en concert met Noord Nederlands Orkest. ‘We wilden onszelf trakteren’

Het wordt derhalve druk op dat 35-jarige jubileumfeestje. Een groot concert in Ahoy te Rotterdam. een ‘opwarmconcert’ in De Oosterpoort te Groningen en een gezamenlijk album. Thuisprovincie Friesland wordt niet aangedaan (maar is nadrukkelijk wel uitgenodigd).

Zanger Syb van der Ploeg weet wel hoe dat komt. Eerst was het de bedoeling om alleen in Ahoy te concerteren in deze bijzondere samenstelling, toch een knots van een zaal. „Maar het NNO had nog een avond staan in De Oosterpoort. Toen zeiden ze: die kunnen we wel gebruiken als soort try-out voor Ahoy.”

Werken met orkest, dat vergt een voorbereidingstijd van anderhalf, twee jaar. Toch een andere cultuur dan de snellere wereld van de rock-‘n-roll.  „Zo lang moet je dus vooruit denken als we wat wilt met zo’n club.”

De ideeën voor dit jubileum gaan dus ook al lang terug, wil hij maar zeggen. „We dachten: waar kunnen we onszelf nu op trakteren? We hadden het kunnen zoeken in werken met DJ’s, een modern geluid. Maar we zijn zelf bijna klassiek. We hebben ons eigen geluid: beetje symfonisch, poppy. We zingen over menselijke gevoelens, wat een mens in het diepst bezig houdt. Daarom hebben we het gezocht in echte instrumenten. En we hebben in al die 35 jaar nog nooit een hele plaat gemaakt met orkest.”

Voor de plaat, die simpelweg De Kast en het Noord Nederlands Orkest heet, koos de band zes hits van vroeger aangevuld met evenzovele nieuwe nummers. Allemaal zo veel mogelijk geselecteerd met het oor op die orkestversie. En ook dito gearrangeerd.

„Steeds één gitaarpartij, één toetsenpartij. Om maar zo veel mogelijk ruimte te geven aan dat orkest. Dat staat dan ook hard in de mix, niet onderin of zo.” En hoe dat dan klinkt? Syb en de rest van de band zaten op de tribune van De Oosterpoort toen het orkest zijn partijen inspeelde voor de plaat, met het bandgeluid op de oortjes. „We hoorden alleen dat orkest. Dat klinkt overweldigend, jong! Echt een kasteel van geluid. Wat een rijkdom aan klankkleuren er dan naar boven komt!”

Ook dankzij de arrangementen van Belg Dirk Brossé, bovendien dirigent van dienst. Brossé werkt vaker aan zulk soort crossover-projecten met het NNO, maar Syb kent hem in nog een andere hoedanigheid: Brossé schreef ook liedjes voor de musical Rembrandt, waar in Syb jaren geleden, als alternate voor Henk Poort, de titelrol zong. „Dus ik kende hem al langer, ook persoonlijk.” Werkt wel zo gemakkelijk.

Zo komen er in dit project verschillende lijntjes bij elkaar, Syb houdt daarvan. Neem nou de 2.0-versie van In nije dei, hun eerste en grootste hit. Is nu een duet met Elske DeWall, afkomstig uit hetzelfde Veenwouden waar ook De Kast zijn thuisbasis had.

„Ze zong dat ook heel mooi in The Passion, toen dat in Leeuwarden was. Zij speelde toen Maria. En omdat ik Jezus was in de allereerste Passion, in 2011 of zo, vond ik het wel mooi om het nu als duet te doen. Nu heb je wel dat Maria jonger is dan Jezus, maar op een plaat kan alles.” Nog een reden om In nije dei opnieuw te doen: die hitversie destijds, in 1997, was een live-opname, in het Abe Lenstra-stadion in Heerenveen. „Heel sfeervol, maar ik wilde ook wel eens een versie zonder dat publiek. Dat het echt om het liedje gaat.”

Syb en het Noord Nederlands Orkest hebben zo hun banden. Syb zong de partijen van Freddie Mercury in de eerste reeks NNO-concerten rond de mzuiek van Queen. En eerder al, in 2000, speelde De Kast met het orkest als afsluiter van hun roemruchte reeks Simmertime-shows.

Daarvoor al, eind jaren negentig, deed De Kast een reeks optredens met het Frysk Jeugd Orkest. Bij de eerste van die reeks, in diezelfde Oosterpoort, ging er iets mis met het vuurwerk, en werd een violiste iets te vurig geraakt. ,,Dat is in der minne geschikt”, zegt Syb, „dat had wel heel anders kunnen aflopen. Nee, geen vuurwerk meer.”

Hij heeft meer warme herinneringen aan De Oosterpoort . ,,Ja, nu heet het Spot geloof ik, maar ik blijft Oosterpoort zeggen. Ik heb daar zulke mooie concerten gezien, en zelf ook gespeeld. Rond 1994 in het voorprogramma van De Dijk. Dat was het eerste moment dat ik dacht: hee, dit kon wel wat worden met dat Nederlandstalige repertoire van ons. Daar ben ik De Dijk nog altijd dankbaar voor.”

Tja, 35 jaar De Kast. Een half mensenleven. „Maar het voelt totaal niet zo”, zegt Syb, volgend jaar ook al weer 60. „Wij hebben altijd naar de toekomst gekeken, nieuwe dingen geprobeerd. We houden nu niet meer op. Ja, als we omvallen, anders niet. We hebben nu al zo veel meegemaakt samen, niemand kan ons nog uit elkaar krijgen.”