Jan Rot keerde, vlak voordat bekend werd dat hij ziek was, na 43 jaar terug op het podium van Vera in Groningen. Foto: Archief Peter Wassing
Wat opvalt is zijn positivisme. Jan Rot (63) heeft nog maar net te horen gekregen dat hij ongeneeslijk ziek is, dat hij dan wel hersteld is van zijn tumor-operatie, maar dat een nieuwe scan er geen doekjes om windt.
De tekstdichter wordt niet meer beter, er zijn uitzaaiingen, alom deelde hij afgelopen weekeinde openhartig op zijn sociale media. Hoeveel tijd hij nog heeft, is niet duidelijk. En dan toch vooruitkijken, niet achteruit.
Doorgaan tot het niet meer gaat. Net als vakbroeders Maarten van Roozendaal, Thé Lau en onlangs Jeroen van Merwijk niet bij de pakken neer zijn gaan zitten, maar de spirit hoog blijven houden. Zo kondigde Jan Rot vastberaden aan dat hij blijft optreden ’tot hij erbij neervalt’. Dat hij dan wel fysiek snel moe is, maar weinig last heeft en nog heerlijk heeft gespeeld.
Al krijgen sommige liedjes voor hem wel een andere lading, vertelt hij in een interview met deze krant. „Ik heb van de week Ik was, mijn vertaling van My way live gespeeld. ’En nou, het eind nabij, zie ik het doek zich langzaam sluiten.’ Is toch wat anders als een knappe vertaling ineens de waarheid wordt. Om over Kom naar mijn begrafenis nog maar te zwijgen”, zegt hij met gevoel voor understatement.
De vraag of de muze voor hem in deze moeilijke tijd houvast biedt, is voor hem niet eenduidig: „We weten het nog maar net, ik ben hier nog niet op ingesteld. De eerste tijd gaat nu naar mijn prachtgezin.”
'Eerst genieten'
„Ik voel nog niet de behoefte om heel snel een ’laatste plaat’ te maken. Vlak voor dit begon, verscheen binnen een jaar mijn tweede vertaalbundel met ’Beste liedjes ooit’. Achteraf voelt het of ik onbewust iets wilde afronden. Mijn eerste reactie is: ik heb zo hard gewerkt, mijn leven lang, misschien moet ik deze tijd nu eerst maar eens even genieten. Een spelletje memory met mijn jongste dochter is belangrijker.”
In september hoopt hij weer op de planken te staan met de nieuwe voorstelling OK.Boomer. Hij werkt er met veel liefde en toewijding aan. „In OK.Boomer gaat de eerste helft over het jongetje Jan in de jaren zestig, met vooral veel vertaalde hits uit die tijd; en na de pauze over mijn leven als zestiger. Ik doe het samen met gitarist Laszlo Versteeg, die uit de jaren 90 komt. Dat geeft een mooi contrast. En nou maar hopen dat me de tijd en energie wordt gegeven.”
De zanger/vertaler/componist met meer dan achthonderd liedjes, 25 albums en vele musicals op zijn naam, heeft heel veel gedaan waar hij trots op is. Hij ontving in 2007 de onderscheiding Ridder in de Orde van Oranje-Nassau; en voor het lied Stel dat het zou kunnen in 2016 de Annie MG Schmidtprijs. Hij maakte teksten voor Rob de Nijs, Boudewijn de Groot en Henny Vrienten.
'Galgenhumor'
Waar is hij zelf het meest trots op? „Mijn hertaling van de Mattheuspassie is denk ik het hoogtepunt, maar ik ben trots op mijn hele oeuvre, alleen al 25 albums onder eigen naam. Sinds het slechte bericht loopt het storm in de Rotshop op www.janrot.nl en dat vind ik hartverwarmend. Ik ben de komende dagen zoet met signeren, inpakken en versturen en ik hoop dat dat nog even aanhoudt. Wie weet krijgen we met z’n allen de voorraadkasten leeg. Alles met zoveel liefde gemaakt. Boeken, cd’s, vinyl – elk exemplaar verdient een plaatsje ergens.”
En dan moedig voorwaarts. Het hoofd fier overeind. Jan Rot hoopt met ’veel liefde, rust en een beetje galgenhumor de mokerslag voor mijn prachtgezin te leren aanvaarden’. Hoe moeten we die ’galgenhumor’ zien? „Ik lach het verdriet niet weg, maar ook het verschrikkelijkste nieuws kun je met humor en zelfspot verlichten. Het is zoals het is en het gaat zoals het gaat. 63 is veel te jong om te sterven en ik was nou net iemand die tot z’n honderdste met nieuwe plannetjes druk kon zijn. Maar op de cd Meisjes uit 1999 zing ik al: ’Heb uw lot lief’.”
