Festivalseizoen afgetrapt, pop in Fries en Nederlands en protestliedjes op muziek van Fleetwood Mac. Wat muziekman Jacob Haagsma al niet meemaakt

Ik vond het wel jammer dat ik niet bij Grasnapolsky was. Toch zo ongeveer de aftrap van het festivalseizoen, als we Eurosonic Noorderslag in januari niet meetellen tenminste. En je weet, ik geloof wel in festivals, hoe moeilijk ze het ook hebben in tijden van inflatie, post-corona-krapte en stikstofproblematiek.

Hoe dan ook. Grasnapolsky, in alle hoeken en gaten van een oude strokartonfabriek die ook nog heel optimistisch De Toekomst heet, in Scheemda. Had ik alleen al heen gewild wegens Thomas Azier, onze Friese held uit Nijeberkoop die ook een beetje van Groningen is omdat hij daar ook nog een tijdje heeft gewoond. Hij was daar in de weer met het Noordpool Orkest. Enfin, in mijn interview vertelt hij er meer over. De digitale leescijfers van dat stuk blijven wat achter, en dat soort dingen tellen steeds zwaarder, dus ik zou zeggen: klikt allen.

Hoe dan ook. Gelukkig hoef je nooit lang te wachten op iets nieuws van Meindert Talma, ook al zo iemand die het hele Noorden wel kan claimen: afkomstig uit Surhuisterveen, en na omzwervingen in Groningen (Beijum zelfs) en Zuidhorn nu blij in Noordhorn. Talma maakte een heel album met De Jonge Boschfazant, ofwel Adriaan Bosch uit Westeremden maar eigenlijk weer uit Oldeholtpade - wat geloof ik niet heel ver van Nijeberkoop af ligt.

Dat zijn jouw woorden, maar hoe dan ook Ik sprak beide heren even, altijd een genoegen. Hun album heet Schandalig, naar een protestbord dat hun maat de Kesanova ooit maakte en dat, best duurzaam, heel veel uiteenlopende demonstraties meekan. Nieuw leven voor het protestlied, maar dan via de filosofische bril van de Jonge Boschfazant. Volgens Meindert doet zijn zang wel denken aan die van Freek de Jonge, met wie hij, Meindert dus, van de zomer trouwens een paar speciale uitvoeringen deed van zijn Domela Passie, in Nij Beets.

Nee, daar kun je niet alles in kwijt, maar daarom deel ik het hier even, Leuk weetje: van dat interview maakte ik twee versies. Eentje waarin ik Meindert gewoon Fries laat spreken, voor de site van de Leeuwarder Courant, en een voor deze site, waarin ik die citaten trouw vertaald heb - saai werk trouwens. De Jonge Boschfazant spreekt geen Fries, dat ligt weer heel anders daar in de Stellingwerven.

Zo doen we dat bij de Leeuwarder Courant - idealiter, moet ik er wel bij zeggen. Wie Fries spreekt, citeren we in het Fries. Als we Meindert Talma eens in het Nederlands in de krant - of op de site, de tijden veranderen snel - hebben, volgen er prompt ingezonden stukken.

Kan wel zijn, maar een beetje gevoel voor je eigen taal, daar is weinig tegenin te brengen. Ook in de pop zie je dat steeds meer. Er is bijna geen rapper die het nog waagt om zijn mond open te trekken in het Engels. Ik wou eigenlijk niet beginnen over Suzan en Freek, maar dan hebben we nog Sophie Straat, een hondsbrutale zangeres die doodleuk de smartlap nieuw leven inblaast en die ook al inzet als protestlied. En ze boort nog een hoop andere stijlen aan ook, tot en met vlinderachtige synthesizerpop. In het nummer Wat is het kut om agent te zijn nog wel, maar de muziek is dus doodleuk van Fleetwood Mac.