Hester Simons. Foto: Hoge Noorden / Jacob van Essen
Het 43ste Noordelijk Film Festival in Leeuwarden – het eerste met Hester Simons als directeur – werd een succes. Op vrijdag werd het aantal verkochte tickets van 2022 al overtroffen. ,,Van noordelijke films tot cult, er was van alles.’’
Als de Noorse jeugdfilm Dancing Queen zaterdagavond een kleine 10 minuten bezig is, komt een medewerker de bioscoopzaal in Leeuwarden binnen. Hij bevestigt het vermoeden van de aanwezige bezoekers van het Noordelijk Film Festival (NFF): deze nagesynchroniseerde Nederlandstalige versie is níét de juiste. ,,We beginnen nu opnieuw met de goede Noorse versie.’’
De gasten moeten lachen. De vergissing deert hen niet. Dat geldt ook voor nieuwe festivaldirecteur Hester Simons (48). Het blijft mensenwerk, weet zij.
Op vrijdag al meer bezoeken
,,Als je meer dan honderd voorstellingen hebt en met tientallen vrijwilligers in een paar dagen een soort dorp opbouwt, komt een onschuldig foutje soms voor. Gelukkig zijn die met wat charme op te lossen.’’
De sfeer op het filmfestival in Friesland was gemoedelijk. Voor Simons was het eerste festival onder haar leiding een fijne binnenkomer. Op vrijdag werd het aantal verkochte tickets van vorig jaar, 16.000, al overtroffen. De teller stokte zondag bij ruim 22.000 bezoekers.
‘Volgend jaar nóg diverser programma’
Dankzij ervaren medewerkers kon ze rustig kennismaken met het directeurschap en zich vooral richten op de rol van gastvrouw. Dat betekent niet dat Simons geen ideeën heeft over wat er anders kan. ,,Ik vond het een beetje bruut om nu al hoog van de toren te blazen, maar volgend jaar wil ik nóg meer inzetten op een divers programma.’’
Het Noordelijk Filmfestival trok ruim 22.000 bezoekers. Foto: Hoge Noorden / Jacob van Essen
Dat was dit jaar ook al een speerpunt van het NFF. Zo was er het onderdeel Memmetaal, waar aandacht werd besteed aan het belang van regionale talen. En bij Sound and Cinema was een belangrijke rol voor muziek weggelegd. Bij de stomme film Blackmail van Alfred Hitchcock speelde een orkest live mee.
‘Actiegerichte films, daar houd ik zelf wel van’
Simons is trots op het programma. ,,Ik vind het een charmante ontwikkeling dat je hier als vaste bezoeker vijf dagen lang veel verschillende dingen kunt zien. Van films van noordelijke filmmakers tot workshops en van muziekfilms tot Cinematig (een onderdeel met cultfilms en B-films, red.), er was van alles.’’
Omdat er meer keus was, konden bezoekers per festivaldag hun eigen programma ‘thematiseren’, denkt Simons. ,,Je kunt dan besluiten: vandaag dompel ik me onder in de muziek, morgen ga ik voor de Scandinavische films. Of je gaat naar actiegerichte films met Nicolas Cage en Liam Neeson. Daar houd ik zelf wel van.’’
‘Dat vond ik de leukste verrassing’
De Nederlandse films scoorden onder het publiek erg goed. ,,Dat dat echt hardlopers waren, vind ik de leukste verrassing. Ik hoor vaak: ‘Voor een Nederlandse film vond ik het best goed,’ Maar bij Vogels kun je niet melken zag ik zaterdag staande ovaties en geëmotioneerde gezichten. Die film scoort ook heel hoog in de publiekswaardering. Nederlandse films kunnen het dus wél, lijkt de gedachte.’’
Volgens Simons waren er ook meer jonge mensen uit de categorie 25-30 jaar vergeleken met voorgaande jaren. ,,Dat is mijn eigen observatie, maar dat hoor ik ook van vaste bezoekers. Ik zie een gemêleerd publiek, waarschijnlijk doordat er zoveel verschillende onderdelen zijn en een film met live muziek zoals Blackmail ook een jonger publiek op de been brengt.’’
Simons kijkt met haar team hoe ze volgend jaar nog meer jongeren kan verleiden tot een bezoekje. Het blijft een heikel punt dat het overgrote deel van het publiek op leeftijd is. Een programmering in Groningen, om filmliefhebbende studenten aldaar te betrekken, ziet ze niet zitten.
‘Voelt als een cadeautje’
,,Het is toch echt een Fries festival. Maar misschien kunnen we wel nauwer samenwerken. Meer op elkaar afstemmen en sympathie voor elkaars initiatieven kweken, bijvoorbeeld met teasers en campagnes via sociale media.’’
Simons wil haar vuurdoop zelf nog niet beoordelen. ,,Maar om te zien hoe hard iedereen heeft gewerkt, en hoe mijn team echt een familie is, dat voelt als een cadeautje. Mijn eerste ervaring achter de schermen is me heel goed bevallen.”
Zomervacht van Joren Molter (opgegroeid in Borgercompagnie) is op het NFF onderscheiden met de Noorderkroon voor Beste speelfilm. Het leven is niet kort genoeg van Joey Benistant (uit Groningen) won in de categorie Lange documentaire.
Andere Noorderkroon-winnaars zijn: De aardappeleters van Demian van der Wekken (opgegroeid in Ellertshaar) – Beste korte fictie; Warffum Danst van Ingrid Oyevaar - Beste korte documentaire; Silent Waters van Brent Bosker (Dronrijp/Leeuwarden) - Beste studentenfilm; en Skuld van Solveig Onken (Bontebok) - Beste amateurfilm.
Igor de Boer, die de film Joram Krol: Quid pro quo maakte, werd uitgeroepen tot Grootste talent. Arctic Mirage- Echo uit het noorden won de publieksprijs. Voor die film- en audioperformance van Jeroen van de Bovenkamp, maakte de Terschellinger gitarist Tristan Visser de muziek.
