Gorecht blijft tweedeklasser na verloren penaltyserie. Zelfs keeperswissel à la Tim Krul kan Harenaars niet aan promotie helpen

In een verlenging waar vrijwel niets gebeurde veerde iedereen op toen Meinardi na 119 minuten reservekeeper Thijmen Veenendaal inbracht voor Boaz Kleine Schaars. Louis van Gaal deed het ooit op het WK met de wissel Krul voor Cillessen. Toen had het resultaat, nu niet. Veenendaal zat er twee keer dichtbij. De tweede strafschop leek hij te keren, maar door het effect rolde de bal terug het doel in. FC Surhústerfean benutte alle vijf penalty’s. De misser van invaller Bob Poorta werd Gorecht fataal.

„We hadden het allemaal doorgesproken,’’ zei Meinardi direct na afloop. „We hebben het een keer eerder gedaan, op een toernooi bij Kollum en toen pakte Thijmen er drie.’’ Aanvoerder Thijs Hekman keek echter wel verrast op: „Ik wist het niet, maar snap het wel. Prima keuze, je moet je beste spelers inzetten.’’

Bij Gorecht waren twee spelers al op vakantie in Spanje. Fabian Staal bleef daar, maar Jens van der Woude keerde voor deze kraker terug. Ruim 1200 toeschouwers omzoomden het veld van vv Roden, dat met Bernard Rademaker nog steeds een uitmuntende speaker heeft.

Gorecht begon nog wel zo goed. Sven Hazewinkel mocht een vrije trap nemen. En dat kan hij, eindbestemming verre hoek, buiten bereik van de keeper: 1-0. Na een dik kwartier knalde Robbin Zuidema na een weg gestompte bal fantastisch raak: 2-0. Gorecht leek regelrecht op promotie af te stevenen. Voor trainer Meinardi een vurige wens uiteraard, maar ook een aankomend dilemma. Meinardi is niet bevoegd voor eerste klasse en zou dan nog maar één jaar mee mogen: „Ik kan mijzelf vandaag ‘af’ maken,’’ zei hij vooraf. „Maar dat heb ik uitgeschakeld.’’

Gorecht bleef nog even de bovenliggende partij. Hein van Marrum heerste op het middenveld, Hekman was baas achterin, Hazewinkel doorlopend gevaarlijk en Kleine Schaars keepte attent en ver uit zijn goal. Maar de onverzettelijke Friezen kwamen terug. De 2-1 voor de verliezend bekerfinalist van Gert van Duinen, na de zomer trainer van Achilles 1894, was verdiend.

Ook na rust had Gorecht het moeilijk. Het was vooral tegenhouden, met man en macht, met hart en ziel. De gelijkmaker was fraai: 2-2. Daarna ontstond een status quo. Beide ploegen waren bang om te verliezen. In de verlenging was het vooral wachten op penalty’s. Boaz, Stijn, Quin, Jesse en Jelle van Gorecht O-10 wisten het zeker: „Gorecht gaat winnen, retteketet.’’

Meinardi verzamelde zijn mannen nog één keer. Partjes van een sinaasappel en zoete snoepjes werden uitgedeeld. Tien mannen moesten hun zenuwen in bedwang houden. Wat gaat er in een voetballer om als hij klaarstaat voor een strafschop. Brahim Díaz van Marokko besloot om in de blessuretijd van de Afrika Cup-finale een Panenka te doen. Dat kon je Poorta niet verwijten, maar zijn inzet was te zacht. Van Marrum: „Er moet altijd iemand missen, ik gun het Bob niet.’’

Meinardi: „We konden de druk er niet ophouden. De wedstrijd tegen Oranje Nassau heeft veel energie gekost. De hele week waren we aan het oplappen.’’

Van Marrum was teleurgesteld: „Rond het uur was ik al kapot, maar daarna kregen we wat meer ruimte en konden ze mij ook vinden. Op mijn 35^ste zijn dit toch nog prachtige wedstrijden. Nu krijgen we een heel mooi seizoen, we krijgen goede spelers erbij, we worden echt sterker.’’