Ron Jans spreekt na afloop van Ajax-FC Utrecht de supporters van FC Utrecht toe via een megafoon. Foto: ANP
Het nieuwe leven van Ron Jans als pensionado begint met twee dagen fietsen met zijn vrouw Marjo op de Veluwe. ,,Daar heb ik veel zin in. Hopelijk komen we geen wolf tegen”, grapte de 67-jarige trainer nadat hij met FC Utrecht de finale van de play-offs om een ticket voor de tweede voorronde van de Conference League had verloren doordat Ajax de penalty’s beter nam. Na 90 minuten was het 0-0 geweest en na 120 minuten 1-1.
Daarmee werd Jans een droomafscheid door de neus geboord maar dat nam de trainer manmoedig op. ,,Ajax had het meest recht op de overwinning. Ze hebben drie keer het aluminium geraakt en Barkas had een redding, waarbij ik de goal eigenlijk al telde. Maar mijn ploeg heeft een geweldige veerkracht getoond door terug te komen in de verlenging. Dan wordt het beslist door strafschoppen en is er één winnaar en één verliezer.”
Al te lang wilde Jans niet treuren. ,,Mijn carrière is veel langer geweest dan dit jaar en die carrière is niet gemaakt of gebroken door deze ene wedstrijd. Ik had FC Utrecht graag nog een keer Europees voetbal gegeven. Ik zou met heel veel plezier volgend seizoen een keer in de Galgenwaard op de tribune hebben gezeten voor een Europese wedstrijd. Helaas mocht het niet zo zijn.”
Het positieve gevoel van de drie jaar bij FC Utrecht overheerst voor de zestiger. ,,Ik heb drie jaar bij FC Utrecht gewerkt en het is een geweldige periode geweest. Met ook wel een paar maanden, dat het niet geweldig was en één maand (eerder dit seizoen, red.) dat het echt slecht was, maar die hele periode heb ik als geweldig ervaren. Niet alleen de samenwerking met de spelers, maar ook met de staf, de clubleiding en de supporters.”
Ik ben een bevoorrecht en dankbaar mens in een wereld waar niet alleen maar roofdieren rondlopen
Op de vraag wat voor Jans het overheersende gevoel is geweest van zijn 24-jarige carrière als trainer, antwoordde de zestiger: ,,Ik ben een bevoorrecht mens dat ik met zoveel fijne mensen heb mogen werken in de voetballerij. Vroeger ging je lekker op straat voetballen en dat voetbal heeft mijn leven in zo’n grote mate bepaald. Ik ben op zoveel plekken geweest en ik ga enorm veel mensen missen.
Ik ga voetbal missen. Maar ik ben echt heel dankbaar dat ik dit heb mogen doen. Ik ben een bevoorrecht en dankbaar mens in een wereld waar niet alleen maar roofdieren rondlopen. Het wordt vaak een jungle genoemd. Maar ik vind dat in de voetballerij veel fijne mensen rondlopen en daaraan heb ik geprobeerd ook mijn eigen bijdrage te leveren.”
Hoogtepunt
Het hoogtepunt van de trainerscarrière van Jans was de gewonnen bekerfinale met PEC Zwolle in 2014, toen de Zwollenaren met 5-1 wonnen van Ajax. De Amsterdammers bij zijn afscheid nog één keer verslaan zat er niet in. ,,Bij Ajax zijn ze hartstikke blij en ze hebben het vandaag ook verdiend. Ik vind dat ze mentaal echt een hele goede prestatie hebben geleverd. En donderdag (tegen FC Groningen, red.) ook al. Ze weten zelf ook wel dat Conference League niet genoeg is voor een club als Ajax, maar het is beter dan niks.”
Na een leven lang in de voetballerij, zal het wel even wennen zijn, denkt Jans. ,,Ik ga heel veel dingen missen. Ik ga de mensen missen met wie ik werkte, de wedstrijden, de spanning eromheen. Maar ik ga ook weer een heleboel dingen niet missen. Ik vind het ook helemaal niet erg om vanuit de zon wat meer naar de schaduw te gaan. En met het politieagentje spelen en mensen wijzen op gedrag wat niet ten goede komt aan het team heb ik het ook wel een beetje gehad.”
Waar sommige collega-trainers na hun pensionering nog meermaals zijn teruggekeerd, is Jans dat niet van plan. ,,Dat is echt niet de bedoeling. Ik durf er mijn handen niet voor in het vuur te steken, maar dat is echt niet de bedoeling. Ik denk ook echt niet dat het gaat gebeuren.”
Ik wil vooral graag wonen in Drenthe
Ook een erebaantje als bondscoach van een exotisch land is niet iets waar Jans op zit te vlassen. ,,Nee, ik heb helemaal geen zin om de hele tijd negen uur in een vliegtuig te zitten en zo. Ik wil vooral graag wonen in Drenthe en elke dag kunnen doen wat Marjo en ik willen doen. En vooral ook meer tijd geven aan mijn naasten. De komende maanden ga ik vooral heel gewone dingen doen: verhuizen, verjaardagen vieren, een bruiloft vieren, naar de tandarts. Daar verheug ik me wel op, behalve dan in die tandarts. Ik heb er ook vooral heel veel zin in om meer tijd te hebben. Dat ik geen wekker meer hoef te zetten. Dat je eigenlijk elke dag kunt doen wat je wil. Dat lijkt me een heel fijn gevoel, want dat heb ik niet vaak gehad.”
