Op naar Los Angeles 2028. Voor deze noordelijke topsporters juichen we op de volgende Olympische Spelen

Bam! Op 14 september vorig jaar vliegt de discus door de Japanse lucht. Jorinde van Klinken gooit op het WK in Tokio 67,50 meter ver, meteen in haar eerste poging. Zelfverzekerd kijkt ze om zich heen, twee wijsvingers priemen in de lucht. Als eerste Nederlandse vrouw verovert Van Klinken in deze discipline een medaille op het wereldpodium. De atlete uit Assen zet zich met die historische prestatie en haar bevlogen interview na afloop volop in de schijnwerpers. De plak is mooi, maar tevreden over haar worp is ze allerminst.

„Dat zit me nog steeds dwars”, zegt ze twee weken geleden. Van Klinken gaat niet voor de makkelijke weg; het liefst staat ze in Los Angeles bij het discuswerpen én kogelstoten op het wedstrijdformulier. „Ik maak het mezelf moeilijk, de technieken zitten elkaar in de weg. Maar ik ben ervan overtuigd dat ik ook medailles kan halen met de kogel.” Dat belooft wat.

Twee Olympische Spelen staan er al op haar cv. Beachvolleybalster Katja Stam was erbij in Tokio (2021) en Parijs (2024), samen met haar vaste partner Raïsa Schoon. Die twee deelnames resulteerden niet in een medaille. Vooral in Frankrijk was dat een fikse teleurstelling voor de voormalige nummers één van de wereldranglijst. Onder leiding van de Braziliaanse succescoach Lucas Palermo, die in Parijs zijn landgenotes naar goud begeleidde, werkt Stam aan haar volgende olympische droom. Over een kleine twee weken begint ze met Schoon aan de volgende tour langs internationale toptoernooien. Altijd met dat ene doel voor ogen. Op haar eigen website schrijft Stam: Welkom op mijn weg naar goud.

Het zou niets minder dan een sportieve sensatie zijn: twee Groningse zussen als deelnemer aan de olympische meerkamp in LA. Toch is dat het ideaalbeeld waar Sofie en Julia Dokter zich openlijk over uitspreken. Oudste zus Sofie legde tijdens de Spelen van Parijs al beslag op de zesde plek op de zevenkamp; Julia zat toen nog als toeschouwer op de tribune. De uitstekende prestaties van Sofie (ze veroverde in 2024 brons tijdens het WK indoor en werd vorig jaar tweede tijdens de prestigieuze meerkamp in Götzis) zijn een inspirerend voorbeeld voor Julia. De 19-jarige studente aan de universiteit van Wageningen werd onlangs tweede op het NK meerkamp onder 20 jaar, met liefst drie persoonlijke records.

De lobby om veldrijden op het olympische (winter)programma te krijgen is in volle gang. Maar mogelijk biedt ook de wegkoers op de Zomerspelen in LA kansen voor multitalent Tibor Del Grosso. De renner van Alpecin Premier Tech ontpopte zich afgelopen winter tot de enige crosser die alleswinnaar Mathieu van der Poel een paar ronden kon volgen. Vorig seizoen bleek de Eeldenaar ook op de weg uitstekend uit de voeten te kunnen. Het wordt interessant om te zien of en hoe Del Grosso zich verder kan ontwikkelen. De uitgelekte plannen voor het olympische wegparcours liegen er niet om, met ruim 5000 hoogtemeters. Die route lijkt op voorhand het meest geschikt voor klimmers en explosieve klassiekerspecialisten zoals Van der Poel. Wie weet waar zijn kroonprins Del Grosso over twee jaar staat?

Ze gaat door het leven als Talent van het jaar. Op het regionale sportgala in Martiniplaza krijgt roeister Marg van der Wal begin december vanwege haar indrukwekkende prestaties de voorkeur boven voetballer Luciano Valente, die van FC Groningen naar Feyenoord vertrok en daar uitgroeide tot international. De bekroning onderstreept de uitzonderlijke verrichtingen van Van der Wal. De Groningse, ooit begonnen bij De Hunze, werd met Ilva Boone kampioen in de twee-zonder op de wereldkampioenschappen onder 23 jaar.

De studente roeit tegenwoordig in de Verenigde Staten voor Texas Longhorns Rowing, waar haar coach Dave O’Neill woorden tekort komt om de kwaliteiten van Van der Wal te beschrijven. „Marg heeft zich ontwikkeld tot een van de sterkste atleten in de geschiedenis van ons programma. Ze is uitgegroeid tot een fantastische leider en rolmodel voor iedereen.”

Zeven maanden later en we zijn terug in training met de groep! Dankbaar voor elke seconde, schrijft Nick Smidt recent op Instagram bij beelden van uitputtende sprint- en krachtsessies. De atleet uit Assen scheurde eind juni zijn achillespees op het WK voor landenteams, waarmee in een klap een einde komt aan een prachtig seizoen. De hordeloper won op het EK in eigen land tweemaal goud in teamverband: op de 4x400 meter bij de gemengde estafette en met het mannenteam op diezelfde discipline.

Smidt hoopt in LA op te gaan voor zijn derde Olympische Spelen. In Tokio en Parijs werd de Drent in de halve finales uitgeschakeld op zijn specialiteit: de 400 meter horden. In de florerende Nederlandse atletiekploeg bieden de estafettenummers hem mogelijk meer zicht op eremetaal, maar eerst moet Smidt volledig wedstrijdfit raken.

Zo’n felbegeerde olympische plak: als enige in dit rijtje sporters heeft Maike van der Duin er al eentje thuisliggen. De baanwielrenster uit Assen pakte brons in Parijs, op de koppelkoers samen met Lisa van Belle. Een medaille die Van der Duin maar wat graag had opgegeven, bekent ze een jaar later, als dat ervoor had kunnen zorgen dat haar gezondheidsklachten eerder waren opgehelderd. Een chronische ontsteking maakt dat de medaillewinnares zich twee jaar lang niet in orde voelt.

Langzaamaan gaat het beter. Reikhalzend kijkt Van der Duin uit naar het wegseizoen van dit jaar, waarin ze kort geleden haar rentree maakte tijdens de Wielerweek van Valencia. De Spelen zijn voor Van der Duin nog ver weg, maar bij een Instagram-foto van de nieuwe outfit van haar ploeg Canyon-Sram schrijft Van der Duin: Stap voor stap bouw ik eindelijk aan mijn weg terug.

Geen goud, maar een gele trui. Met haar team Visma-Lease a bike wint Lieke Nooijen afgelopen zomer de Tour de France, in dienst van ploeggenote Pauline Ferrand-Prévot. Een ongekende prestatie, des te meer, omdat Nooijen in januari van dat jaar een tijdens een trainingskamp in Spanje nog een ruggenwervel brak. De wielrenster die in haar jeugd naar Coevorden verhuisde, won al eens brons op het WK wegwielrennen (2019). Bovenal geldt ze als een tijdritspecialist. Afgelopen seizoen, tijdens haar eerste kampioenschap buiten de eigen landsgrenzen, rijdt Nooijen verrassend naar de vijfde plaats op het EK, op slechts enkele seconden van het podium. De rek is er nog lang niet uit, denkt Nooijen. Een meerjarenplan van Visma moet het beste in haar naar boven brengen: op naar LA.