Noordelijke atletes Van Kampen, Van Klinken en Sofie Dokter stralen op NK

Jetske van Kampen opende op zondag de optocht aan blije noorderlingen. Een dag naar haar bronzen plak op de 3 kilometer prolongeerde ze haar nationale titel op de 1500 meter. Met een tijd van 4.17,97 minuten bleef de atlete van Groningen Atletiek haar naaste belager Veerle Bakker drie honderdsten van een seconde voor. Uitgeput vierde Van Kampen haar zege, onder toeziend oog van haar ouders en vriend op de eerste rij van atletiektempel Omnisport in Apeldoorn.

„Het werd uiteindelijk heel spannend. Ik wilde versnellen op de laatste 600 meter, ik wist dat Veerle heel sterk zou zijn. Even zag ik haar naast me en dacht: oh nee, nu moet ik heel hard lopen. De combinatie met de 3000 meter op zaterdag maakte het extra zwaar, dat voelde ik vandaag wel. Ik ben erg opgelucht. Ik moest mijn titel verdedigen, dat is toch anders dan de eerste keer winnen.”

Minuten na de huldiging richtte Van Kampen haar vizier al op het buitenseizoen, met mogelijke deelname aan het NK 5 kilometer op de weg, op 18 april. Met een stralende lach: „Als het goed gaat, wil je door.”

Ook meerkampster Sofie Dokter stond na het Nederlands kampioenschap opgewekt in de catacomben. De wereldtopper uit Groningen deed in Apeldoorn mee aan het verspringen, als opwarmer richting het WK vijfkamp later deze maand in Torun. Dokter kwam liefst driemaal tot 6,35 meter („Dat was wel een beetje frustrerend”) en sprong in haar laatste poging 6,48. „Goed, maar niet geweldig”, oordeelde ze met de bronzen medaille om haar nek.

Op weg naar de vijfkamp in Polen koos Dokter dit indoorseizoen voor deelname aan losse onderdelen. „Zodat ik daarnaast goed en ontspannen kon doortrainen. Vorig seizoen maakte ik me soms veel te vroeg druk om wedstrijden die eraan zaten te komen. Dan was ik zenuwachtig en sliep ik niet goed. Dat gaat nu beter”, zei Dokter, die twee jaar geleden verrassend brons won op het wereldkampioenschap indoor.

Een dag eerder vierde Jorinde van Klinken uitgelaten haar uitstekende vijfde worp. Ze stootte de kogel zaterdagmiddag ruim over de WK-limiet van 18,90 meter. Tegen die kwalificatie-eis hikte Van Klinken al een tijdje aan. In trainingen gingen het prima, maar in wedstrijden was de atlete nog niet verder gekomen dan 18,16.

„Mijn tweede afstand ooit”, zei een dolgelukkige Van Klinken over haar fraaie prestatie op het Nederlands kampioenschap. „Heel fijn om mijn goede trainingen nu ook in een wedstrijd terug te zien. Ik heb heel veel cafeïne genomen vandaag, daardoor kon ik niet echt goed voelen wat ik deed. Maar het lukte om de aanpassingen te doen die mijn coach aangaf. Het was echt een opluchting om de kogel zover over de 18 meterlijn te zien gaan.”

Met haar succesvolle poging staat Van Klinken thans op de vijfde plek qua wereldseizoenprestaties. „Zo! Dat is schrikbarend goed eigenlijk. En er zit nog extreem veel meer in ‘t vat”, zei de atlete. „Ik ben alleen nog niet zo stabiel dat ik zeker weet dat dat er ook uitkomt op het WK.”

Tegenover de vreugde van Van Kampen, Dokter en Van Klinken in Apeldoorn stond de teleurstelling van Britt Weerman. Het hoogspringtalent kwam niet eenmaal succesvol over de lat. Balend beëindigde Weerman haar finale geknield op de dikke blauwe mat.

„Mijn hele indoorseizoen was al een beetje lastig”, verzuchtte Weerman, die de laatste seizoenen veel blessureleed kende. „Afgelopen jaar heb ik in april besloten om van coach te wisselen. Sinds december woon ik in Rotterdam en train ik fulltime bij Marlies Larsen.”

Die overstap naar de gelouterde hoogspringcoach stemt tot tevredenheid, zei de in Assen geboren atlete. „De trainingen gaan hartstikke goed, we hebben veel gewerkt aan mijn belastbaarheid. Ook technisch gaat het beter, maar de vertaling naar wedstrijden is nog een dingetje. Dat was hier vandaag terug te zien. In de basis zijn het goede sprongen, maar het laatste stukje mist nog net. Het is heel frustrerend. Ik heb eigenlijk het gevoel dat ik heel goed in vorm ben. Beter dan ooit.”

Ondanks de waardeloze afloop was Weerman trots op haar poging om de nationale titel te verdedigen. „Ik wist dat dit een uitkomst kon zijn, maar heb besloten om mezelf in het diepe te gooien en toch deze wedstrijd te springen. Vandaag pakte dat minder goed uit. Ik heb gegeven wat ik had.”