Veel dichter bij de oorsprong kun je nauwelijks komen. Op zaterdag 9 mei 2026 vond in het voormalig Noorder Dierenpark het Ontluik Festival plaats. En daar mocht ik, met mijn muzikale strijdmakkers van The Charlies, een verwoede poging wagen met onze liedjes het publiek te vermaken. Op waarlijk heilige grond.
Want hier, op wat eens de trots van heel Noord-Nederland was, kwamen ooit miljoenen bezoekers langs om naar het meest vermaarde en innovatieve dierenpark van Europa te kijken. Geen dieren in hokken, maar op grote savannes, uitgebreide rotspartijen en meer van dat fraais. Een park, niet alleen voor mensen, maar ook voor de dieren zelf.
Ja, hier liep Emmen mijlenver voor op de rest! En eerder speelde, op dezelfde plek aan de Sterrenkamp, de voetbalvereniging Emmen zijn eerste wedstrijden; 100 jaar geleden. Maar niets blijft wat het was. En dat is best wel eens jammer, maar net zo vaak – hoewel soms enigszins vermomd – een zegen.
Neem de bestuurlijke leiding van FC Emmen. Enigszins vastgeroest door een overdaad aan denkers en praters (op zich niks mis met denkers en praters), zou die best ietwat op de schop mogen. Een gedachte die binnen de club ook leeft. En ineens dient zich, na het vertrek van de gehele RvC, de uitgelezen mogelijkheid aan de bestuurslaag, dit keer met meer verregaande bevoegdheden graag, te vullen met doeners.
Zij die recht op hun doel af gaan, waarbij rasechte Emmenaren als Wim Beekman (zijn handen jeuken), Henk Eising (reeds terug als adviseur commerciële zaken) en Ronald Lubbers wellicht een rol kunnen spelen. Mannen van stavast die in hun handen spugen, de strijd aan gaan en zelfs de Hondius vlot kunnen trekken, ontsmetten en weer populair maken. In een halve dag tijd! Mannen ook die blijk hebben gegeven over de juiste clubliefde te beschikken, over voortreffelijk zakelijk instinct en over een voorwaartse visie.
Zij kunnen de redding van FC Emmen zijn met hun netwerk, arbeidsethos en kennis van de regio. Een conglomeraat van bezielde Emmenaren die een club in nood weer terug vooruit kan helpen. En dat hoeft niet per se met de snelheid van een slechtvalk of een jachtluipaard te gaan, maar voor een slakkengang is zeker geen tijd. Handen uit de mouwen en niet van dat benauwde. Zodat ook de trots weer terugkeert. De trots van een aap met zeven staarten.
Leo Oldenburger is commentator en presentator van ESPN
