Laurens Sweeck op kop in de stofwolken van de Gravel One Fifty. Foto: Rudie Ottens
Jordan Habets (23) was vrijdagmiddag uit Zuid-Limburg vertrokken met weinig ambities, maar keerde een dag later terug met een eerste en tweede plaats in de bagage. Met een lepe actie won hij zaterdag de Gravel One Fifty.
Woedend was de Belg Kamiel Notebaert op de finish in Roden. Hij voelde zich geflikt door zijn metgezel die hij op sleeptouw had genomen, maar zijn snelle benen plots hervond met de streep in zicht. Jordan Habets trok het zich niet aan. ,,Was hij boos? Ik heb eigenlijk niet meer omgekeken. Ik ben blij met deze overwinning.”
En zo stond de renner van het Metec-team twee dagen achter elkaar met de bloemen te zwaaien in Drenthe. Vrijdagavond als nummer twee van het wegcriterium Lus van Roden en zaterdag vroeg in de middag als winnaar van de Gravel One Fifty op een fiets met veel bredere banden. Die zege had volgens hem wel degelijk een Drents tintje. ,,Ik moet de familie van mijn ploeggenoot Karst Hayma bedanken voor hun gastvrijheid en de verzorging. Anders was ik hier niet toe in staat geweest. “
Slaapplaats bij ploeggenoot Hayma
Toen Habets pas dinsdagavond bedacht dat hij wel mee kon doen aan deze wedstrijd, was er namelijk geen hotelkamer, huisje of zelfs tweedehands tent meer te vinden in Drenthe vanwege de massale deelname aan deze gravelwedstrijd en natuurlijk het net losgebarsten vakantieseizoen.
,,Ik stuurde Karst een appje of ik eventueel bij hem kon slapen in Peize. Dat kon gelukkig. Hij tipte me dat ik dan ook de Lus van Roden wel kon rijden en dat ging met die tweede plek ook zeker niet slecht. De ouders van Karst zorgden voor een slaapplaats, een maaltijd en ook nog voor verzorging met bidons onderweg op zaterdag. Zonder hen was dit me denk ik niet gelukt.”
Gravel als afwisseling met wegkoersen
Rijden over Drentse onverharde wegen, hij had er eigenlijk weinig ervaring mee. ,,Ik gravel eigenlijk nog maar sinds vorig jaar. Ik ben er net als veel andere wegrenners best wel enthousiast over. Het is een mooie afwisseling met de wegkoersen die ik rijd voor Metec-Solarwatt. Gravelen brengt je weer op andere wegen dan waar je al jaren je trainings- en wedstrijdkilometers afwerkt en het rijden op gravel zelf heeft ook iets uitdagends. Je moet constant bij de les zijn. Maar of je in Ardennen rijdt met veel hoogtemeters of in het vlakke Drenthe is wel weer anders. Maar dit lag me goed.”
Hij reed in de finale weg met zijn Belgische kompaan Notebaert en verschalkte hem in de slotmeters. ,,Ik kon er na een zware wedstrijd nog een sprint uitpersen. Dat ik nu ook een wedstrijd win, maakt mijn enthousiasme voor het gravelen alleen maar groter natuurlijk.”
Het mannenpodium van de Gravel One Fifty met van links naar rechts: Kamiel Notebaert, Jordan Habets en Thomas Mein. Foto: Rudie Ottens
Ottema had op meer gehoopt in deze Gravel One Fifty
Rick Ottema uit Muntendam werd elfde op Drentse wegen en was daarmee de beste noorderling in een bont gezelschap met Belgen, Britten en een enkele oud-prof als Ramon SInkeldam (negende). Rodenaar Adne Koster werd zestiende.
Ottema had wel op iets meer gehoopt. ,,Het doel was tweeledig, meedoen voor de winst en WK-punten halen. Ik wil in oktober in Valkenburg van voren kunnen starten op het wereldkampioenschap en daar heb ik die punten voor nodig. Maar natuurlijk was ik ook gebrand op een resultaat. Ik ben tevreden met hoe ik vandaag de koers mede gemaakt heb, maar het was ook wel weer een aparte wedstrijd. Die jongen die wint, heeft zich lange tijd wat verstopt en dat is zijn goed recht natuurlijk.’’
En achteraf wellicht de juiste tactiek. ,,Het veld sloeg een aantal keren uit elkaar, maar het kwam toch vaak weer samen. Tegelijkertijd was iedereen aan het einde best wel gesloopt. Ik ook en elfde was uiteindelijk een klassering waar ik mee kon leven.”
