KGR De Hunze bestaat 140 jaar. Een roeister van de Groningse vereniging vertrekt voor een tochtje in een skiff. Foto: Casper Maas
In de rubriek Club van de Week bezoeken we iedere week een sportclub uit Drenthe of Groningen. Deze keer staat de Koninklijke Groninger Roeivereniging De Hunze centraal. De Groningse club viert dit jaar het 140-jarig bestaan.
In de hal van de sociëteit van de Koninklijke Groninger Roeivereniging De Hunze hangen enkele foto’s uit vervlogen dagen. KGR De Hunze heeft een rijke geschiedenis, dat blijkt wel uit de kiekjes aan de muur. Op eentje staat een prachtig paviljoen, ooit het clubhuis van een van de oudste roeiverenigingen van ons land. Dat fraaie ding staat er al lang niet meer.
Op een andere foto, zwart-wit, zitten leden aan een lange tafel, er hangt op de achtergrond, piepklein, een vlag met in het midden een swastika. Het was ooit de verenigingsvlag van De Hunze. De club koos voor het symbool toen het nog voor levenskracht en geluk stond. Nadat de nazi’s in Duitsland de swastika ook op hun vlag gingen voeren, besloot de vereniging ‘m midden jaren ’30 te vervangen.
Prachtige plek in de stad
KGR De Hunze werd 140 jaar geleden in Groningen opgericht. Lange tijd had de roeivereniging zijn thuisbasis tegenover het Hoofdstation. Toen het Groninger Museum op die plek werd gebouwd, verhuisden de roeiers in 1992 een eindje verderop, naar de Zuiderhaven, in de bocht van de Praediniussingel.
Vrijwel iedere Stadjer kent de sociëteit van De Hunze. Het karakteristieke houten gebouw werd ontworpen door architect Gunnar Daan. De vele puntige hoeken zijn een verwijzing naar de boeg van een boot.
Louis Meulenaar in het boothuis van KGR De Hunze. Foto: Casper Maas
Grootste club van het Noorden
De Hunze is de grootste van de twee burgerroeiverenigingen van de provincie. In Delfzijl is er nog een club, Neptunus. Drenthe heeft de Asser Roeiclub, De Compagnie in Hoogeveen en DRV34 in Emmen. De noorderling die wil roeien heeft dus niet veel keuze.
Het is deze zaterdagochtend – normaal gesproken het drukste moment van de week – rustig op de sociëteit van De Hunze. Niet gek, want een van de belangrijkste roeiwedstrijden, De Head of the River Amstel, vindt plaats. Een flink deel van de leden van De Hunze is naar Amsterdam getrokken voor de grootste roeiwedstrijd van het jaar.
Aan een paar tafeltjes in het clubhuis drinken mensen een kop koffie. Buiten draagt een viertal roeiers een boot uit het enorme boothuis onder de sociëteit. Ze leggen het ding in het water, stappen in, roeien zwijgend weg en verdwijnen onder de brug, het Noord-Willemskanaal op.
Een roeister van De Hunze maakt zich klaar voor een tochtje. Foto: Casper Maas
Voorzitter
Aan de bar staat voorzitter Louis Meulenaar (57). Hij zou eigenlijk ook meedoen aan de wedstrijd in Amsterdam, maar door ziekte in zijn boot ging dat niet door. Meulenaar groet hartelijk. „Welkom! Koffie? Zullen we daar zitten?”, zegt hij terwijl hij naar een tafeltje wijst.
Meulenaar is pas drie jaar lid en nu al voorzitter. Als lid kun je niet alleen maar achteroverleunen, vindt hij. Een sportvereniging bestaat bij de gratie van vrijwilligers, van mensen die zich willen inzetten. Bovendien heeft hij ook wel een idee waar hij met de vereniging heen wil.
Het roeien gemist
Meulenaar was in zijn studententijd in Groningen kort lid bij studentenroeivereniging Aegir. Ondertussen was hij ook lid bij Vindicat en dat nam al zoveel tijd in beslag dat hij uit de roeiboot stapte, om er pas 35 jaar later bij De Hunze weer in te stappen.
„Mijn vrouw werd lid van De Hunze en vond dat ik ook maar weer moest gaan roeien”, vertelt Meulenaar. „Meteen na mijn eerste tochtje wist ik dat ik dit 35 jaar lang gemist had. Roeien is een heerlijke sport. Het is heel meditatief.”
Drie routes
De drie routes die de leden vanaf De Hunze roeien, gaan richting Dorkwerd, Waterhuizen of Haren. Iedere route heeft zijn eigen charme, of er nou over het Reitdiep, het Winschoterdiep of het Noord-Willemskanaal gevaren wordt. Stilzwijgend, want praten hoort eigenlijk niet in de boot. In de roeiboot draait het erom om met elkaar in een perfect, synchroon ritme te komen. De sociëteit is er voor de gezelligheid.
Het is rustig op de sociëteit van KGR De Hunze. Foto: Casper Maas
Bekende leden
De Hunze heeft momenteel zo’n 480 leden, met een vijftiental jeugdleden. Het oudste lid loopt tegen de 90. Al jaren schommelt het ledental rond de 500.
Bekende leden zijn er ook. Melvin Twellaar bijvoorbeeld, de wereldkampioen en tweevoudig olympisch winnaar van de zilveren medaille in de dubbeltwee. Of de zusjes Greet en Nicolette Hellemans, die in 1984 in Los Angeles zilver haalden op de Olympische Spelen. Hun boot hangt normaal gesproken in de nok van de sociëteit, maar is er nu even weggehaald, omdat er bij het plafond aan de akoestiek wordt gewerkt. Sommige oudere leden hebben last van de galm.
Diversiteit
En oudere leden zijn er deze zaterdagochtend; de meesten zijn wit. Meulenaar ziet het graag veranderen. „Er hangt nog een wat elitair karakter rondom het roeien. Ik zou van De Hunze toch graag een wat meer diverse vereniging van maken”, zegt hij. Maar Meulenaar weet ook: dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
Roeien is nu eenmaal geen goedkope sport. De contributie bij KGR De Hunze is bijna 500 euro per jaar. Prijzig. En toch, een lidmaatschap bij de De Hunze is in vergelijking met andere roeiverenigingen nog redelijk goedkoop.
Dure boten
De relatief hoge contributie is niet vreemd. De goedkoopste boot kost een kleine 10.000 euro en voor de grotere boten moet al snel 60.000 euro neergeteld worden. Bovendien loopt de vloot van zo’n tachtig boten die De Hunze heeft door aanvaringen nogal eens wat schade op.
Louis Meulenaar: „Als je er goed uit wil zien, moet je gaan roeien." Foto: Casper Maas
In de missie om tot een vereniging met meer diversiteit te komen, is er voor mensen met een beperking in elk geval plek bij De Hunze. De sociëteit is rolstoelvriendelijk en er is zelfs een commissie aangepast roeien.
Introcursus
Nu nog het vinden van jeugdige leden uit alle lagen van de bevolking. Maar hoe? Meulenaar grijpt iedere gelegenheid aan om De Hunze te promoten. „Ik verkondig overal dat we een vereniging zijn waar iedereen lid van kan worden. Voor nieuwe leden worden introcursussen aangeboden, waarbij je het roeien leert en de regels die op het water gelden. Kom langs, roeien is een geweldige sport.”
Op zoek naar jeugd
Vooral jongeren weten de weg maar mondjesmaat te vinden naar De Hunze. Het is een probleem waar vrijwel alle sportverenigingen mee kampen. Vooral voor jongens is de sportschool interessanter dan een potje voetbal of een tochtje in een roeiboot. Voor hen is het vooral belangrijk dat het lichaam er goed uitziet. Voor op de socials.
Voor die jongeren heeft Meulenaar een boodschap. „Als je er goed uit wil zien, moet je gaan roeien. Het is bij uitstek de sport waarbij je al je spieren gebruikt. Je benen, armen, buik, rug. En dan ben je nog lekker buiten ook. Wat wil een mens nog meer?”
op rapport
Locatie 10 – Binnen de diepenring, staat op een prachtig plekje de sociëteit. Menig sportclub zal jaloers zijn op deze geweldige locatie.
Sociëteit 7,5 – De een vindt het niks, de ander vindt de creatie van architect Gunnar Daan prachtig. Het is in elk geval een eyecatcher.
De vloot 9 –Liefst tachtig boten zijn er op de vereniging. Voor één tot acht roeiers. Voor ieder wat wils dus.
Diversiteit 5,5 –Het is nog een beetje een welgestelde, wittemensenclub, maar als het aan het bestuur ligt, komt daar snel verandering in.
