Laatste Oost-Groninger voetbalbolwerk wankelt. WVV helpt Velocitas in het zadel

Vorig seizoen redde WVV zich nog op de slotdag in de eerste klasse en wist het voetbal op ‘niveau’ in Oost-Groningen veilig te stellen. Terwijl andere verenigingen in de regio ver zijn weggezakt, spelen de Winschoters al weer voor het twaalfde seizoen in deze klasse.

Of daar een nieuw hoofdstuk bijkomt, is nog maar zeer de vraag. De ploeg van Gerard Wiekens gaat opnieuw een bijzonder spannend slotstuk van de competitie tegemoet, met slechts één punt voorsprong op een nacompetitieplek.

„Het maakt voor ons niet uit tegen wie we nog moeten spelen. Iedere ploeg is voor ons lastig. Zeker omdat we de doelpunten wel heel gemakkelijk blijven weggeven.’’ Deze keer kon het strijdplan van Wiekens na drie minuten al overboord.

„We grijpen niet in en zij mogen zo maar scoren. Om over het tweede doelpunt maar te zwijgen. Op de middellijn krijgen wij een vrije trap. We verspelen de bal en het staat 2-0.’’ Beide keren profiteerde Velocitas-spits Thomas Bats dankbaar.

„En zo gaat het al het hele seizoen. We moeten iedere wedstrijd drie keer scoren om te winnen. Alleen dat doen we ook niet. In het eerste half uur kwamen we overal te laat, was er geen inzet. Terwijl iedereen toch het belang van de wedstrijd moet weten.’’

Daar waren zij bij Velocitas duidelijk wel van op de hoogte. Of zoals trainer Robbie Wentink het samenvatte: „Puntverlies is dodelijk, dan is het over.’’ Na een hele moeilijke maand maart, heeft Velocitas zich de laatste weken weer opgericht en is het met Be Quick en LAC Frisia 1883 verwikkeld in een ongemeen spannende titelstrijd.

De zege tegen WVV kwam geen moment in gevaar. Toch vond Wentink niet dat zijn ploeg echt goed gevoetbald had. „Het is op dit veld bijzonder lastig de controle te pakken. Maar we hebben geen schade opgelopen.’’

„Geen kaarten, geen blessures en bovendien ook nog aan ons doelsaldo gewerkt. Wat dat betreft een prima middag.’’ Na de gemakkelijk verkregen voorsprong controleerden de gasten de wedstrijd, terwijl WVV vertwijfeld probeerde voorin iets te creëren. Maar verder dan een inzet van Ivar Bruins, die door doelman Feike Spoor onschadelijk werd gemaakt, kwamen de gastheren niet.

WVV had ook nog de pech dat hun beste kopper, Ramon Kuiper, vlak voor rust geblesseerd van het veld moest. Desondanks speelde de ploeg van Wiekens na rust iedere bal onmiddellijk lang naar voren, in de hoop dat de tweede bal gewonnen zou worden.

Deze speelwijze zorgde in ieder geval voor een aantal gevaarlijke momenten voor het doel van Velocitas. Alleen schoot Ivar Bruins in kansrijke positie voorlangs, terwijl broer Sten Bruins zijn kopbal door Spoor tot corner getikt zag worden.

De hoop om nog een punt te pakken verdween na een uur spelen helemaal, toen de ingevallen Benjamin Spittje, na het neerleggen van een doorgebroken speler, met rood van het veld moest,

Wiekens: „Het worden nog drie finales. Eén keer winnen en een keer gelijkspelen moet net voldoende zijn. Alleen dan moeten we wel scherper beginnen. Waarom we zo slecht begonnen, ik weet het niet. Het zal misschien iets met kwaliteit of instelling te maken hebben.’’