TC Suthwalda Employ viert de vierde landstitel. Bovenste rij, van links naar rechts: Erik Dallinga, Niels Visker, Robin Grit, captain Floris Kilian en Abel Forger. Onderste rij: Boy Westerhof, Tim van Terheijden, Stijn Slump (met beker) en Jarno Jans. Foto: Gerrit Boer
De tennissers van TC Suthwalda werden op eigen park landskampioen door zich in de finale van de play-offs van de eredivisie terug te vechten van een 0-2 achterstand en uiteindelijk op games af te rekenen met Nieuwerkerk. Maar wanneer Suthwalda nou daadwerkelijk kampioen was geworden?
De champagne bleek ruim ingekocht door de club, want zo rond 22 uur op zondagavond ging de ene na de andere dikke fles leeg. Captain Floris Kilian kreeg de volle laag, maar spelers spoten elkaar en rest van de staf ook vol enthousiasme onder de mousserende wijn.
Even na half tien klaar
Het zei veel over de opluchting, want die was er zeker bij Suthwalda. De torenhoge favoriet, die zaterdag in de halve finale nog eenvoudig had afgerekend met Spijkenisse (4-0), kreeg de winst namelijk bepaald niet cadeau van Nieuwerkerk.
Om zo’n zeven minuten over half 10 op zondagavond, eerste pinksterdag, werd de laatste bal geslagen van een gedenkwaardige finaledag, die officieel om 12.00 uur ’s middags was begonnen, maar vanwege de regen eerst werd uitgesteld en uiteindelijk naar de naastgelegen tennishal werd verplaatst, om laat in de avond weer op gravel te eindigen.
Zwaar voor de kiezen
In de hal, op het snelle groene tapijt, kreeg de thuisploeg die vanwege die titel van vorig jaar de play-offs mocht organiseren, het in de middag eerst zwaar voor de kiezen.
Groninger Niels Lootsma, spelend voor Nieuwerkerk, won van Suthwalda-talent Abel Forger. Foto: Gerrit Boer
Een Groninger in Nieuwerkerk-dienst speelde daarbij een hoofdrol: Niels Lootsma was door de Zuid-Hollandse teamleiding gevraagd mee te spelen in de finale, evenals een andere oudgediende, Thiemo de Bakker.
Lootsma was in een loeispannende pot net even te sterk voor Abel Forger. Het talent uit Soest, tot voor kort de nummer 29 van de juniorwereldranglijst, kwam in twee lange tiebreaks op cruciale punten te kort: 6-7 (8), 6-7 (8).
Jarno Jans als speler van TC Suthwalda in actie in zijn enkelpartij tegen Ronetto van Tilburg tijdens de finale om het landskampioenschap bij de mannen. Foto: Gerrit Boer
‘We wilden allemaal liever op gravel’
Op de baan ernaast had Jarno Jans even daarvoor al Ronetto van Tilburg moeten feliciteren. De Zeeuw, die onlangs besloot te stoppen met zijn profloopbaan, was op de belangrijke momenten net iets steadier dan Jans: 5-7, 4-6. ,,Ik had natuurlijk veel liever tegen hem op gravel gespeeld’’, mopperde de Rodenaar kort na afloop. ,,Maar ja, dat wilden we allemaal: gewoon buiten spelen.’’
Na die eerste twee enkelspelen keek Suthwalda dus onverwacht tegen een 0-2 achterstand aan. ,,Ja, daar keken wij ook wel een beetje van op’’, zei Visker na afloop. ,,Dat was natuurlijk niet wat we van plan waren. Maar Niels Lootsma speelde goed en Ronetto ook. Maar het zag er echt wel wat somber uit, ook al omdat we wisten dat Stijn (Slump, red) helemaal liever niet op tapijt wilde spelen.’’
Slump bleef stoïcijns
Kopman Stijn Slump (ATP-574) heeft last van een achillespeesblessure en vreesde daarom het snelle tapijt. Hij moest het opnemen tegen de beste man van Nieuwerkerk, Elgin Khoeblal (ATP-878).
Slump speelde desalniettemin een solide pot, waarin hij stoïcijns bleef onder het gepraat van Khoeblal, die menig punt aanvocht en aan het einde van de eerste set zelfs de supervisor liet komen omdat hij vond dat de lijnrechter hem in de weg had gestaan.
Stijn Slump slaat een backhand in de finalepartij om het landskampioenschap met TC Suthwalda tegen Elgin Khoeblal. De ploeg uit Zuidwolde zou uiteindelijk wederom kampioen worden. Foto: Gerrit Boer
Op dat moment had Thiemo de Bakker op de eerste baan net zijn eerste setpunt tegen Niels Visker verzilverd: 7-6. Daarmee leek prolongatie van de titel voor Suthwalda een steeds lastiger verhaal te gaan worden.
Visker kreeg grip op De Bakker
Maar Khoeblal kreeg – op de naastgelegen baan - van de supervisor geen gelijk en Slump maakte de set uit. In de tweede set liep Slump eenvoudig uit naar 5-2, maar vocht Khoebal zich terug tot 5-5, waarna Slump zich herpakte en op 6-5 uitserveerde.
En dus was het 1-2. En Visker kreeg steeds beter grip op De Bakker. De oude Haagse krijger, ooit de nummer 40 van de wereld, sloeg verwoestende services, zeker op breekpunt-tegen, maar in de rally was Visker hem meer en meer de baas. Visker brak De Bakker eenmaal in de tweede set en eenmaal in de derde set en dat was genoeg voor de winst (6-7, 6-4, 6-4) en dus de 2-2.
Niels Visker, hier in actie tijdens het vorige ITF-toernooi van Haren, waarin hij de halve finale haalde. Foto: Claus Dijk
Magistrale dubbel Visker en Jans
Maar vanwege dat verlies van de eerste set van Visker ging Suthwalda toch met een set achterstand de dubbels in. Die werden vanaf 20 uur weer op het gravel buiten afgewerkt.
Een magistrale dubbel van Visker en Jans tegen de routiniers De Bakker en Lootsma bleek het titelduel. De 6-3, 6-1 zege van het Suthwalda-koppel was niet alleen veelzeggend qua krachtsverschil. De ruime zege leverde min of meer een extra punt op voor Suthwalda, doordat de ploeg ineens niet alleen op 3-2 kwam, maar ook een goede slag maakte in de sets- en gamesverhouding.
Cruciale eerste set Westerhof en Forger
Terwijl Visker en Jans geweldig tekeer gingen op de tweede baan, stonden vooraan Boy Westerhof en Abel Forger te zwoegen tegen Khoeblal en Daniel Verbeek. Good Old Westerhof en talent Forger pakten de eerste set met veel moeite met 7-5 en dat was cruciaal.
,,Want’’, zo had Jans, net van de baan, berekend: ,,Nu zijn we kampioen.’’ Op sets en games was Suthwalda op dat moment, zo rond 21.15 uur, al niet meer in te halen.
‘Lekker dit’
Dankzij een bij vlagen voortreffelijk tennissende Khoeblal won Nieuwerkerk die tweede dubbel, maar de champagne kon dus open bij de thuisploeg. ,,Lekker dit’’, lachte Jans.
,,Deze moest van ver komen’’, zei Visker. ,,Vorig jaar tegen Nieuwerkerk was ook al zo spannend. Maar deze was weer heel bijzonder vanwege de lengte: al die lange partijen, die regen, weer naar binnen. Maar mooi dat we ‘m binnen hebben.’’
