Te veel sporters blijven uit angst in de kast. Project Alliantie Gelijkspelen moet veilige sportomgeving voor LHBTQ+ers bevorderen bij clubs in Groningen en Emmen
De leden van het inclusieteam met wethouder Inge Jongman (derde van rechts) tijdens de kick-off van het project Alliantie Gelijkspelen. Foto Jaspar Moulijn
De strijd voor inclusiviteit en acceptatie van mensen uit de LHBTQ+-gemeenschap in de sport is nog lang niet gestreden. Vandaar dat de start vrijdag in Groningen van het project Alliantie Gelijkspelen broodnodig is.
Gewezen tophockeyer Pepijn Keppel gaf tijdens een bijeenkomst in de kantine van voetbalvereniging GRC een voorbeeld. ,,Ik heb contact met zes hockeyers en twee profvoetballers die als homoseksueel niet uit de kast durven te komen. Ze bang voor negatieve reacties. Het is een moeizaam proces’’, zei de oud-speler van Bloemendaal, die met het Nederlands hockeyteam Europees kampioen werd.
Zelf durfde Keppel als topsporter lang niet bekend te maken dat hij homoseksueel is. Hij had het daar mentaal steeds moeilijker mee en stond bekend als een gesloten en introverte jongen. Door de spanningen kreeg hij fysieke klachten en besloot plotsklaps te stoppen als hockeyer. Hij kwam daarna wel uit de kast, heeft nu een vriend en voelt zich uitstekend.
Doel is om de acceptatie van LHBTQ+ers bij de sportclubs te vergroten
Vandaar dat de gewezen topsporter zich met workshops bij sportclubs inzet voor een veilige omgeving, waar iedereen, wat zijn of haar geaardheid ook is, het prettig vindt om te sporten. Het project Alliantie Gelijkspelen, dat onder meer in Groningen van start is gegaan, moet daar mede voor zorgen. Het is een initiatief van de KNVB, hockeybond KNHB, John Blankenstein Foundation en sportkoepel NOC*NSF.
Wethouder Inge Jongman (links) en het inclusieteam pakken uit. Foto Jaspar Moulijn
In de gemeente Groningen werken eredivisieteam volleybal Samen Lycurgus, GRC Groningen, hockeyclub GHBS, Groningen Atletiek, de tennissers van Cream Crackers en ook FC Groningen daarin samen. Doel is om de acceptatie van LHBTQ+ers bij de sportclubs te vergroten. Het project vindt ook in Emmen, Amstelveen, Leiden en Enschede plaats, waarna het de bedoeling is om het landelijk uit te rollen.
De leden van het inclusieteam, die meerdere Groningse verenigjngen vertegenwoordigen, worden voorgesteld. Foto Jaspar Moulijn
Iedereen moet zich bij een sportclub kunnen thuisvoelen
,,Iedereen moet zich bij een sportclub kunnen thuisvoelen en mee kunnen doen’’, zei sportwethouder Inge Jongman. ,,Maar om iedereen geaccepteerd te krijgen, moeten we over dit onderwerp met de clubs gesprekken voeren. Belangrijk is om elkaar te respecteren. Dan kunnen we meters maken.’’
Stephan Hakkers (links) kreeg bij FC Groningen indertijd vreemde reacties te horen. Foto Jaspar Moulijn
Leden van het zogeheten inclusieteam, afkomstig van de betrokken sportverenigingen, gaan aan de slag om op het Sportpark Corpus den Hoorn en elders een veilige sportomgeving te creëren. Daarvoor is zichtbaarheid belangrijk. De teamleden kregen ieder een doos met een regenboogvlag, dito bal en regenboogarmbanden om het gesprek op de clubs aan te gaan. Dat is ook de taak van transgender en homoseksuele ‘ambassadeurs’, van wie libero Jeffrey Klok van volleybalteam Lycurgus de bekendste is.
In de kantine klonken kreten van ongeloof
Stephan Hakkers is onder meer als adviseur nauw bij de Alliantie Gelijkspelen betrokken. Hij was tien jaar geleden werkzaam in de jeugdopleiding van FC Groningen. ,,Toen ik uit de kast was gekomen, werd er gezegd of het verstandig was voor mij om bij de jongens in de kleedkamer te zijn’’, vertelde hij, terwijl in de kantine kreten van ongeloof klonken. Net als Peppel en Klok ergerde hij zich aan het gebruik van homo als scheldwoord. ,,Op het voetbalveld werd ook gescholden met mietje of gezegd: ‘dat was een nichtenpass’,’’ stelde Hakkers, die actief werd bij de John Blankenstein Foundation om dergelijke uitwassen door voorlichting, workshops en gesprekken te bestrijden.