Organisator Roshano (23) gaat zelf ook op ontdekking tijdens Pride. ‘Van Lauwerszee tot Dollard tou, ik bepaal zelf van wie ik hou’

Dat er ook in het Noorden een Pride plaatsvindt is van groot belang, zegt voorzitter Roshano Dewnarain (23) van de stichting Pride Groningen. „De stad Groningen is misschien een progressieve enclave, de realiteit in het ommeland is anders.” Hij komt zelf uit Hoogezand en hij heeft het daar moeilijk gehad met zijn geaardheid. „Het was daar absoluut niet vanzelfsprekend dat ik mezelf kon zijn.”

Op het Aletta Jacobscollege werd hij gepest en bijna dagelijks uitgescholden voor homo. „Ik ben nooit uit de kast gekomen maar het werd wel tot een ding gemaakt.” Hij vermoedt dat dat kwam door zijn karakter, dat iets vrouwelijker was dan dat van andere jongens. „Toen ik vijf jaar geleden op de Pride in Groningen was, dacht ik: dit is ook een realiteit, hier kan ik wel mezelf zijn. Ik voelde mij letterlijk bevrijd. Daarom ben ik ook voorzitter geworden, voor de jongeren die misschien hetzelfde doormaken als ik heb gedaan.”

Dewnarain hoopt met Pride Groningen een aanjager te zijn voor projecten in het Ommeland. „Het is voor ons belangrijk dat die projecten ontstaan in de gemeenschappen zelf, van onderop.” De pride in Stadskanaal van begin deze maand is daar een goed voorbeeld van, vindt hij.

Bovendien leven we in een tijd waarin onverdraagzaamheid naar elkaar de boventoon voert, vindt Dewnarain. „Wereldwijd staan de rechten van LHBTIQ+’ers onder druk. Ik hoop met Pride verbinding te brengen tussen groepen die elkaar normaliter misschien niet zo snel tegen zouden komen. Nederland speelt bijvoorbeeld op de zaterdagavond, dat is een mooie kans om voetbalsupporters te verbinden met de Pride. Het bier smaakt in ieder geval goed bij ons.”

Pride Groningen wil zich onderscheiden van Pridefeesten in de Randstad, zegt Dewnarain. „We proberen met leuzen gebaseerd op bekende Groningse teksten als ‘Van Lauwerszee tot Dollard tou, ik bepaal zelf van wie ik hou’ en ‘Er gaat niets boven jezelf zijn, zoals er niets boven Groningen gaat’ de aansluiting met de regio te versterken.” Dat wordt verder versterkt door het programma, dat voor een groot deel bestaat uit lokale initiatieven. „Ik roep iedereen op om het randprogramma met die lokale initiatieven eens te bekijken, we hebben voor ieder wat wils. Van dragqueens die voorlezen, tot een ‘Lesbian Simulator’. Ik ga zelf ook het hele weekend van hot naar her, een beetje op ontdekking.”

Naast die lokale initiatieven heeft Pride Groningen ook een eigen programma. „Ik kijk heel erg uit naar de Pride Walk, die wordt nog groter dan twee jaar geleden bij de Roze Zaterdag. Meer kleur, meer feest en ook meer protest. Want we willen de Stonewall-traditie (verwijzend naar de Stonewall-rellen van 1969 in New York, red.) in ere houden. Het mag dus heus gezellig en feestelijk zijn, maar Pride is ook een protest.”

Dit jaar staat voor het eerst een podium op de Grote Markt. Muziek van artiesten als Bonnie St. Claire, King Faisel en de Boney M. Xperience, wordt afgewisseld met onder andere een dragshow, gepresenteerd door de Groningse dragqueen Lola Lasagna. Zo hoopt Dewnarain een zo inclusief mogelijk programma neer te zetten op het podium. „Ik ben heel benieuwd of dat aanslaat, ik weet eigenlijk zeker van wel.”

Aan het programma valt op dat dragqueens een belangrijke rol spelen tijdens deze vijfde editie van de Pride. Zo wordt de Pride vrijdagavond geopend met een drag-verkiezing. Dat Drag zo’n groot onderdeel is van de Pride, is volgens Dewnarain toeval. Hij is in ieder geval blij met de grote aanwezigheid van dragqueens. „Drag is een kunstvorm. Ik vind het mooi dat in tijden waarin de rechten van transpersonen in het gedrang zijn, daar op een kunstzinnige manier tegen geprotesteerd wordt. En het is bovendien heel leuk en mooi.”

Het hele programma van Pride Groningen is hier te vinden.