Motorsportwereld geschokt. 'Feestende snelheidsduivel' Boet van Dulmen (73) was bij iedereen populair: 'Heel tragisch dat hij zo aan zijn einde is gekomen'

Samen met Wil Hartog en Jack Middelburg behoorde hij tot de Grote Drie, die de Nederlandse wegracerij in de jaren zeventig op de kaart zette door Grand Prixs in de koningsklasse (500cc) te winnen.

Hoewel de politie nog de juiste toedracht van het ongeval onderzoekt, zagen getuigen Van Dulmen op zijn fiets een kruising oversteken en door een bestelwagen worden geschept. Hulpdiensten poogden hem nog te reanimeren, maar tevergeefs.

„Heel tragisch dat hij zo aan zijn einde is gekomen, maar ook tragisch voor zijn vrouw en kinderen dat hij zo geheel plotseling is heengegaan”, reageerde Wil Hartog aangedaan. Nadat eerder Jack Middelburg in 1984 bij een stratenrace in Tolbert om het leven kwam, is Hartog de enige van de Grote Drie die nog in leven is.

Hij bewaart goede herinneringen aan Van Dulmen, met wie hij op de baan felle strijd leverde. „En dat in een tijd waarin we alle drie grote prijzen wonnen. Dat was uniek.” Hoewel de Witte Reus van nature anders in elkaar stak dan de wat boerse Van Dulmen, heeft hij groot respect voor de coureur die als Antonius Pius Maria werd geboren, maar beter bekend werd als Boet of Den Boet.

 

Die ongebruikelijke voornaam dankte hij aan zijn broer Theo, die kennelijk door een licht spraakgebrek zijn broer uitsprak als ’mijn boet’. Hartog: „Ik was een serieuze sportman die ernaar leefde, maar Boet was meer de feestende snelheidsduivel. Hij had in mijn ogen meer succes kunnen boeken als hij wat serieuzer was geweest. Maar ik heb veel respect voor hem door zijn historie. Hoe hij met niets is begonnen met geld dat hij in het café ophaalde, om daarna toch de sportladder te beklimmen. Vooral in de regen was hij geweldig. Dan was hij sterker dan ik.”

Op zijn Suzuki won Van Dulmen in Finland zijn enige Grand Prix (1979). In de TT van 1981 werd hij tweede op een Yamaha, hoewel iedereen hem de zege gunde. Hij lag met regenbanden aan de leiding, maar eindigde op een opdrogende baan achter Marco Lucchinelli. Zijn grootste succes in Assen boekte Van Dulmen in 1979 met de zege in de F750-race. Daarnaast werd hij vijfmaal Nederlands kampioen.

Grootheden als Barry Sheene, Kenny Roberts en Lucchinelli hadden groot respect voor Den Boet, die als privateer nooit van opgeven wilde weten. Met een ’zware van de weduwe’ tussen de lippen was hij altijd goed van zin en met zwaar Brabants accent zei hij dan: „Vermaak je goed.”

Begin vorig jaar werd hij in gezelschap van zijn vrouw Ineke en naaste familie voor zijn prestaties geëerd met een standbeeld in zijn woonplaats.

De initiatiefnemer daartoe was de geboren en getogen Ammerzodenaar Joost de Wit, die tegenover Racereport zei: „Door Boet was hier vroeger in het dorp iedereen helemaal gek van het motorracen. Daarbij maakte het eigenlijk niet uit of je nu wel of geen echte liefhebber van de motorsport was. Hij was een echte held. Zo’n klein dorp, waar iedereen elkaar kent en dan zo’n bekende internationale topracer, dat was wat. Hij was bij iedereen populair en dat is hij altijd gebleven.”