Terwijl de speelsters hun ereronde lopen, verlaat coach Julian Steen met een bos bloemen en zijn magneetbord voor de laatste keer het veld op de Harener Holt. Foto: Peter Wassing
Na tien jaar heeft coach Julian Steen (33) afscheid genomen van Hockeyclub Groningen. Zondag stond hij voor het laatst langs de lijn. Het avontuur lonkt. Komend jaar is Steen werkzaam in het hockeygekke India.
Met natte ogen betraden meerdere speelsters van het vrouwenteam van Groningen zondagmiddag het veld op de Harener Holt voor de laatste wedstrijd van het seizoen. Coach Julian Steen had kort daarvoor zijn laatste wedstrijdbespreking gehouden, waarbij velen het niet droog hielden.
Spectaculaire laatste wedstrijd van Julian Steen
De wedstrijd tegen Breda deed er voor Groningen niet meer toe. Het thuisteam kon nog een plekje stijgen of zakken (ze bleven uiteindelijk staan waar ze stonden: zesde), maar voor de Brabanders stond er nog wel wat op het spel. Dankzij de spectaculaire 4-3 zege ontliepen zij directe degradatie.
Het afscheid van Steen en een vijftal speelsters leek luister bij te worden gezet met een mooie 3-2 zege, nadat Floks van der Beek, die komend seizoen in de hoofdklasse voor Bloemendaal gaat spelen, drie minuten voor tijd de 3-2 in het doel tikte. Het liep anders. Breda scoorde in de resterende minuten nog twee keer en redde zo voorlopig het vege lijf.
Luid applaus voor de vertrekkers bij Groningen
De nederlaag kon nauwelijks een smetje op de middag worden genoemd. Terwijl de mannen zich direct na het duel van de vrouwen opwarmden voor hun wedstrijd, werd er onder luid applaus afscheid genomen van het vijftal speelsters en de coach.
Voor Steen, die – anders dan veel andere coaches - niet graag in het middelpunt van de belangstelling staat, was het een moment van ongemak en het duurde dan ook even voordat hij zich voor het enthousiaste publiek meldde. Maar voor de man die zijn speelsters altijd voorhoudt ‘comfortabel in het oncomfortabele’ te worden, wist hij dat hij er niet onderuit kon komen.
Julian Steen geeft aanwijzingen aan Floks van der Beek, die net als de coach vertrekt bij Groningen. Foto: Peter Wassing
Geen tranen bij Julian Steen
Natuurlijk was het voor Steen een emotioneel moment, maar tranen kwamen niet. ,,Voetbaltrainer Mauricio Pochettino zei het ooit mooi: emoties zijn voor de slaapkamer’’, lacht Steen, als hij na alle loftuitingen even afgezonderd in zijn trainerskamer zit.
De afgelopen week schoot meermaals door z’n hoofd dat het allemaal de laatste keer zou zijn. De training, videobespreking, op de fiets naar de wedstrijd. ,,Ik heb voor deze keer mijn wedstrijdbespreking op papier gezet. Ik heb hem vannacht wel zes keer herschreven en toen ik vanochtend wakker werd, was ik direct klaarwakker.’’
Avontuur in India
Steen gaat het allemaal missen: de stad, de speelsters die hij van jonge meisjes zag opgroeien tot volwassen tophockeyers, de vriendschappen, zijn ouders, zijn zus die binnenkort haar tweede kind krijgt. Steen gaat het avontuur aan. In juli stapt hij in het vliegtuig naar Indiase Jamshedpur, waar hij technisch directeur wordt van de Naval Tata Hockey Academy.
Nadat Steen in de winter bekendmaakte na het seizoen afscheid te nemen van Groningen, werd hij door oud-bondscoach Sjoerd Marijne en Raoul Ehren benaderd voor de functie in India, bij de academie die is opgezet door voormalig strafcornerkanon Floris-Jan Bovelander en wordt gefinancierd door Tata Steel.
Julian Steen stopt na tien jaar als coach van dames 1 van Hockeyclub Groningen. Foto: Jaspar Moulijn
Prachtige uitdaging
Steen hoefde er niet lang over na te denken. Hij is 33, vrijgezel, dus als er nog een kans was het hockeyavontuur aan te gaan, was het nu. In India gaat hij werken met de jeugd, coacht hij de coaches en probeert hij de academie verder te professionaliseren. Er ligt een prachtige uitdaging voor ‘m. ,,In een compleet andere cultuur werken spreekt me aan. Hockey is in India een echte volkssport. Het kan voor de jongens op de academie de kans bieden op een beter leven.’’
Steen zal in elk geval een jaar in India werken. Wat de verdere toekomst brengt, weet hij niet. ,,Misschien blijf ik er langer of ga ik een ander avontuur aan. Ik heb nog de ambitie om ooit op het hoogste niveau in Nederland of Duitsland te werken, maar dat is voor later.’’
Nu het seizoen in Nederland is afgelopen, kan hij zich écht voorbereiden op zijn nieuwe avontuur. ,,Maar nu eerst hier nog een paar biertjes drinken. Daar ontkom ik denk ik niet aan.’’
