Hyperloop in Veendam heeft forse kapitaalinjectie nodig om te overleven

Afzwaaiend directeur Kees Mark van het European Hyperloop Center (EHC) pakt het bonnetje van de grond dat zojuist uit zijn zak op de grond viel. „Ah, dat is voor de koekjes en de koffie voor de 24 studenten uit Montreal die hier vanmorgen te gast waren. Ik heb boodschappen gedaan bij de Aldi, we moeten op de kleintjes letten. De schoonmaak doe ik ook zelf.”

Kees Mark is de enige aanwezige in de kantoorunits. Die staan pal naast de 420 meter lange testbuis waarin supersnelle capsules kunnen zweven. Hij is er inmiddels aan gewend alleen te zijn. De kantoren worden sinds begin dit jaar nauwelijks bevolkt: de rondleiding van vanmorgen vormde een korte opleving.

Ook de testbuis zelf ligt er verlaten bij. De laatste test is inmiddels zo’n vijf maanden geleden. In 2025 werden er nog 700 testvluchten met zwevende shuttles uitgevoerd. Maar sinds het bankroet van Hardt Hyperloop is het stil. Hardt, dat de bouw van de testbuis in 2023 initieerde, vond geen nieuwe investeerders voor de verdere ontwikkeling van de techniek en ging begin maart failliet. Daarmee verloor het EHC zijn met afstand grootste klant.

Kennelijk zijn investeerders huiverig geworden om geld te steken in de nieuwe techniek. Critici stellen dat het plan om een Europees hyperloopnetwerk aan te leggen onherroepelijk zal stranden. Kees Mark daarentegen blijft geloven in de hyperlooptechniek. Hij ziet het flitsreizen door een vacuümbuis als prima alternatief voor vliegen.

Voordat we eventueel door buizen kunnen reizen is evenwel nog veel onderzoek nodig. Kees Mark en zijn opvolger Marinus van der Meijs hopen daar in Veendam een rol in te kunnen blijven spelen. Dat vereist een nieuwe kapitaalinjectie, bovenop de 30 miljoen euro die al in de ontwikkeling en bouw van de testbuis in Veendam zijn gestoken.

Van der Meijs is een van de vier Delftse studenten die in 2017 Hardt Hyperloop oprichtten. Met ingang van juni is hij één dag in de week directeur van het EHC, als opvolger van Kees Mark. „Om de kosten te drukken is het een parttime functie”, zeggen beiden. Mark blijft betrokken als bestuurder van de stichting achter de testbuis.

Een doorstart van Hardt Hyperloop, waarmee het EHC zijn belangrijkste klant zou kunnen terugwinnen, lijkt niet erg waarschijnlijk. Curator Sjoerd Warringa wil niets kwijt over de afwikkeling van het bankroet en een eventuele voortzetting.

De vraag is hoe er geld gevonden kan worden om nieuwe lucht in de buis te blazen. Kees Mark heeft zijn hoop gevestigd op Duitsland. Hamburg is een van de steden die zich kandidaat stelt voor de Olympische Spelen van 2036, of voor een van de twee edities daarna.

Daarbij denken de Duitsers aan het aanleggen van een hyperloop voor het transport van passagiers tussen Hamburg en Kiel. Die havenstad is mogelijk geschikt voor de Olympische watersporten. „Het zou mooi zijn als wij in de ontwikkeling van dat project een rol in kunnen spelen”, zegt Kees Mark.

Van der Meijs wijst op Hyper4Rail, een project waarin 27 Europese publiek-private partners werken aan de ontwikkeling van een hyperloopsysteem. Het EHC is ook als partner aangesloten.

Het zijn interessante projecten, maar concrete financiële toezeggingen ontbreken. En dat terwijl er minimaal een half miljoen euro nodig is om de testbuis tot begin 2029 in de benen te houden, zoals met subsidieverstrekkers is afgesproken. Dat half miljoen is niet toereikend voor de langere termijn. Van der Meijs: „We moeten onderzoeken of er nieuwe subsidiemogelijkheden zijn.”

Kees Mark stelt dat er 1 tot 1,5 miljoen euro nodig is om relevant te blijven. „Stel dat Duitsland aan de deur klopt, dan moeten we hier wel de modernste mogelijkheden hebben om data te analyseren. We moeten een stap gaan maken.”

Vooralsnog probeert het EHC de eigen broek op te houden door de vaste kosten te drukken. Aan Husa, de verhuurder van het terrein waarop het testcentrum is gevestigd, is gevraagd de forse huurprijs te verlagen. Het bedrijf is daartoe niet bereid. „Ze houden ons aan het contract”, zegt Kees Mark.

Hij voelt zich in de steek gelaten. „De provincie Groningen wilde ons graag hebben, maar nu we in zwaar weer gekomen zijn zien ze geen mogelijkheden om ons te helpen.”