Wethouder Inge Jongman (ChristenUnie) van zorg en welzijn. Foto: Deborah Roffel
In de buurt is verontwaardigd gereageerd over het plan om de daklozenopvang naar de Nieuwe Boteringestraat in Groningen te verhuizen. Maar veel keus is er niet, benadrukt zorgwethouder Inge Jongman (ChristenUnie).
De dagopvang voor dak- en thuislozen van het Leger des Heils zit nu nog aan de Spilsluizen. Die huurovereenkomst stopt, want de eigenaar wil het gebouw verkopen. In een zoektocht naar een nieuwe locatie zijn de gemeente en het Leger des Heils enkele honderden meters verderop uitgekomen bij de Nieuwe Boteringestraat 28-30, tegenover de Nieuwe Kerk.
„Dit pand is eigendom van de gemeente en er zit al een maatschappelijke bestemming op”, verklaart wethouder Inge Jongman de keuze. „We hebben breed gekeken, maar we hebben niet veel panden beschikbaar die geschikt zijn voor een dagopvang.”
Op adem komen
Bij de dagopvang kunnen dak- en thuislozen op adem komen, een kop koffie drinken of douchen. Momenteel komen hier tussen de vijftig en zestig mensen per dag langs. De opvang is een belangrijk onderdeel in de strijd tegen dakloosheid. „Dat kopje koffie kan vervolghulp in gang zetten”, zegt Jongman. „Soms helpt een bezoek aan de opvang mensen in stapjes naar zelfredzaamheid en stabiliteit.”
Het beoogde pand aan de Nieuwe Boteringestraat voor de nieuwe daklozenopvang in Groningen. Foto: Google Streetview
Hoe goed bedoeld ook, in de buurt valt het besluit rauw op het dak. Een van de bewoners liet dinsdag, nadat de brief van de gemeente op de mat viel, meteen weten het geen goed plan te vinden. „De buurt-app is losgeslagen.” Ze kondigde aan in protest te gaan.
Jongman heeft al een aantal buren en ondernemers gesproken, maar gaat begin december met de hele buurt in gesprek. Daar kunnen omwonenden hun zorgen delen. Maar de wethouder wil wel duidelijk zijn over het plan: „We willen het voor iedereen zo vlekkeloos mogelijk laten verlopen, maar we werken wel toe naar een definitief besluit.”
Ze doet daarmee een beroep op de omgeving. „Ik snap dat je niet blij bent als je hiernaast woont, maar er heerst een enorm stigma over deze doelgroep”, zegt Jongman. „Het kan ook je broer, oom of nichtje zijn die dakloos wordt. En dan ben je heel blij dat er een plek is waar diegene naartoe kan om even op adem te komen. Natuurlijk is er iets gebeurd in hun leven, maar we hebben als samenleving de opgave om hen te helpen.”
Het is volgens de gemeente voor een daklozenopvang simpelweg een voorwaarde dat-ie dicht bij het centrum zit. Het liefst op loopafstand. „Als je dakloos bent, ga je naar een centrum en niet naar een industrieterrein. Daar werkt dit niet.”