Ines Kostic (Partij voor de Dieren). Foto: Phil Nijhuis
Het interview is net lekker op gang als Ines Kostic weggeroepen wordt. ,,Ik moet even iets met spoed oppakken, sorry.’’
Een minuut later wordt bekend dat Partij voor de Dieren-senator en partijoprichter Niko Koffeman zijn lidmaatschap opzegt. Vlak voor de verkiezingen is het weer hommeles in de dierenpartij, net als twee jaar geleden.
Kostic staat tweede op de kieslijst en is campagneleider, en moet nu aan de bak. ,,Nadeel van een klein team’’, appt ze even later.
Het was al lastig een moment te vinden voor dit interview. Ines Kostic (41) woont sinds deze zomer weer in Groningen maar is veel op pad. ,,Helaas ben ik nu weer in Den Haag’’, zegt ze telefonisch.
Waarom ben je weer in Groningen gaan wonen? Den Haag is toch handiger voor een politicus?
,,Dat is het zeker. Het is drie uur reizen, als je geluk hebt. Groningen geeft rust. Het is een heel sociale stad waarin ik het gevoel heb dat iedereen zichzelf kan zijn. Het is altijd weer fijn er te zijn.’’
Je hebt in Groningen gestudeerd en gewoond en hebt in Niekerk gewoond, nadat je als asielzoeker in je kindertijd via Ter Apel Nederland in kwam.
,,De tijden waren toen nog iets beter voor ons als asielzoekers. We kregen drie maanden nadat we als vluchteling in Nederland kwamen uit Bosnië al een dak boven ons hoofd, in Niekerk. De genocide in Srebrenica was toen net gebeurd dus ik denk dat de Nederlandse regering toen dacht ‘laat die Bosnische vluchtelingen maar snel settelen’. Dus ik heb ontzettend veel geluk gehad in alle opzichten.
,,Vergelijk het met hoe lang mensen nu moeten wachten, hoe ze in gammele bootjes reizen, met gevaar voor eigen leven moeten vluchten, hoe velen onderweg verdrinken, hoe ze onderweg met pushbacks, geweld, verkrachtingen te maken krijgen, slapen in bossen. En als je dan eindelijk aankomt in een land als Nederland word je verguisd, terwijl mensen niet eens kennis met je hebben kunnen maken en moet je in overvolle opvang overnachten.’’
Je kwam ook met een shirt met de tekst ‘Gelukszoeker’ je eerste keer de Tweede Kamer in, twee jaar geleden. Kamervoorzitter Martin Bosma vond dat niet kunnen omdat het een politieke boodschap zou zijn.
,,Het was geen statement maar een beetje luchtigheid in het verharde debat. Ik bén ook een gelukszoeker, net als wij allemaal. We zoeken allemaal geluk, liefde, veiligheid in deze wereld.’’
Jullie houden je als Partij voor de Dieren veel met onderwerpen zoals asiel bezig terwijl veel mensen jullie associëren met dieren.
,,Je vraagt mij nu naar mijn achtergrond daarom begin ik erover. Maar in de Kamer houd ik mij juist bezig met natuur en milieu. We hebben daarover veel successen geboekt de afgelopen twee jaar. Denk aan het vuurwerkverbod, het verbod op stroomstootwapens in de veehouderij, tegen de wil van de minister in. De afbouw van subsidies voor apenproeven heb ik ook voor elkaar gebokst, het verbod op levend koken van kreeften en krabben, 4,5 miljoen voor opvangcentra voor wilde dieren en dienstenambulances. Nog een hele serie voorstellen die aangenomen zijn. Ik zeg altijd: wat goed is voor de dieren is ook goed voor de mens.’’
Maar klopt het niet dat de Partij voor de Dieren tegenwoordig meer met mensen-onderwerpen bezig is in vergelijking met vroeger?
,,Het is wat de media er uit lichten. We hebben ons vanaf ons begin ook uitgesproken voor mensenrechten. Oud-lijsttrekker Marianne Thieme deed dat ook. We zien het als met elkaar verbonden. Je hebt niets aan een economie als het klimaat ten onder gaat en onze gezondheid ten onder gaat.’’
Gaswinning, Lelylijn en dan Koffeman
We praten over de standpunten van de Partij voor de Dieren voor Noord-Nederland. De partij is tegen alle gaswinning, op land, onder de Wadden, in de Noordzee, waar dan ook. ,,Daar moet je heel snel van af.’’ De dierenpartij is voor openbaar vervoer en dus ook voor de Lelylijn en Nedersaksenlijn.
En dan gooit het opstappen van Koffeman roet in het eten van het interview en eigenlijk ook van de hele Partij voor de Dieren-campagne. Koffeman is partijoprichter, was jarenlang het geweten van de partij, zit in de Eerste Kamer maar had ook een kantoortje in de Tweede Kamer om de fractie destijds onder Marianne Thieme te steunen.
De Partij voor de Dieren is meer een Gaza-partij geworden, laat Koffeman nu weten in interviews. Partijleider Esther Ouwehand liep immers met pro-Palestinaspeldjes in de Tweede Kamer en was een van de felste woordvoerders in debatten over de oorlog in het Midden-Oosten.
Kostic en Ouwehand liepen prominent mee in de Rode Lijnprotesten in Amsterdam en Kostic deelde op sociale media ook een foto van haarzelf, haar vriendin en hun kindje bij het Rode Lijnprotest op de Grote Markt in Groningen.
Koffeman is het niet eens met de linksere koers van de partij en de verbreding naar andere standpunten, laat hij in verschillende media weten. Tegelijk zegt hij dat hij de partij niet ‘wil schaden maar redden’. ,,Het is inderdaad een ongelukkig moment om mijn lidmaatschap op te zeggen’’, stelt hij in de Volkskrant en NRC.
Kostic en Ouwehand doen er even het zwijgen toe. Ze laten een reactie over aan voorzitter van de Eerste Kamerfractie Ingrid Visseren-Hamakers. Die noemt het vertrek “verschrikkelijk” en stelt dat het belang van dieren nog steeds topprioriteit heeft binnen de partij.