Robert Dawes met links zijn beide advocaten, Hester Pleiter en Mattanja Glismeijer. Tekening: Petra Urban
Robert Dawes is vrijdag door de rechtbank in Groningen veroordeeld voor het laten vermoorden van Gerard Meesters in 2002. Een ‘koelbloedige en doelgerichte moord op een volstrekt onschuldig slachtoffer’, waarvoor maar één straf passend is: levenslang.
De jarenlange strijd van Koen en Annemarie Meesters kwam vrijdag tot een euforisch en emotioneel hoogtepunt. Dankzij hun tomeloze inzet en vastberadenheid zag de Groninger rechtbank voldoende bewijs om Robert Dawes aan te wijzen als opdrachtgever van de moord op hun vader. Ook de niet aflatende aandacht van oud-rechtbankverslaggever Rob Zijlstra van deze krant voor de zaak moet genoemd worden.
Vrijdag gaf de rechtbank al na luttele minuten prijs welke kant het op zou gaan. Nog voor de voorzitter inging op inhoud van de uitspraak, liet hij al doorschemeren dat er genoeg bewijs was tegen de Britse topcrimineel. Toen ging er al een zucht van opluchting door de zaal bij de nabestaanden.
Sowerby kreeg opdrachten van één iemand: Dawes
Volgens de rechtbank gaf er maar één iemand opdrachten aan de tot levenslang veroordeelde schutter Daniel Sowerby, en dat was Dawes. Hij moest voor de Britse topcrimineel Meesters’ zus Janette opsporen. Hij verdacht haar en een vriendin van diefstal van zijn drugs.
Zonder zelf een motief te hebben, belde Sowerby naar de vriendin van Janette. Ook trok hij in opdracht van Dawes naar de Uranusstraat in Groningen om Gerard Meesters onder druk te zetten. En na de moord op de Groninger leraar keerde hij terug naar het Noorden om een artikel over de liquidatie te halen en daarmee anderen de stuipen op het lijf te jagen. ,,Steeds bracht hij verslag uit aan Dawes, die zich overal actief mee bemoeide’’, concludeerde de rechtbank.
De opdrachten belde Dawes door aan Sowerby via een ‘één-op-één’ telefoon, die na de moord werd gevonden bij Sowerby. Steevast belde hij met dat toestel als hij met ‘zijn baas’ moest overleggen. De man die de latere schutter naar Groningen reed, Steven Barnes, kreeg ook enkel en alleen opdrachten van Dawes, via weer een ander mobieltje.
Het kan daarom volgens de rechtbank niet anders dan dat de uiteindelijke moordopdracht ook van Robert Dawes kwam. ,,Hij had een belang bij de gestolen drugs, een belang bij het stellen van een voorbeeld en een belang bij het gebruiken van de dood van Gerard om zijn zus verder onder druk te zetten. Het voortdurende gebruik van Sowerby als instrument om die doelen te bereiken, past daar precies bij.’’
De moord op Meesters getuigt van ongekende wreedheid, oordeelt de rechtbank. ,,Meesters is als onschuldig slachtoffer geliquideerd, alleen omdat hij de broer was van iemand. Het doel van de moord was om een voorbeeld te stellen, niet alleen richting de direct betrokkenen en hun familie, maar aan de samenleving als geheel.’’
Een passende straf: levenslang
Hoe Meesters uit het leven is geschoten, was tot op dat moment onvergelijkbaar in Nederland. Er is maar één straf passend voor Dawes, luidt het oordeel: een levenslange gevangenisstraf. ,,Alleen deze straf vormt een antwoord op de volstrekt onaanvaardbare boodschap van Dawes dat niemand voor hem veilig is. En alleen met deze straf kan het intense leed van de nabestaanden worden vergolden.’’
Veel (oud)-betrokkenen vallen elkaar na het vonnis in de armen. Nabestaanden en ook rechercheurs pinken een traan weg. Lang bleef Dawes uit handen van justitie, maar na een decennialange strijd staat het zwart op wit: Gerard Meesters is vermoord in opdracht van Robert Dawes.
,,Het is een enorme opluchting’’, zegt dochter Annemarie Meesters op de gang van de rechtbank. ,,Dit is een erkenning van onze inzet de afgelopen jaren’’, glimlacht zoon Koen. De twee gingen zelfs zo ver door de moordenaar van hun vader op te zoeken in de gevangenis, om meer informatie bij hem los te krijgen. ,,Ik kreeg het idee dat mensen om mij heen soms dachten: hou hiermee op, je bent hier obsessief mee bezig. Maar onze strijd is niet voor niets geweest.’’
Dat de advocaten van Dawes meteen na de uitspraak lieten weten hoger beroep aan te tekenen, deert de nabestaanden niet. ,,We zijn vol vertrouwen’’, zegt Koen.
