Sandra (40) van Dierenopvangcentrum Groningen ziet grond onder voeten wegzakken. 'Het gaat om de zorg voor de dieren'

Het Dierenopvangcentrum Groningen vangt jaarlijks 2500 tot 3000 dieren op in de opvang aan de rand van de stad. Voornamelijk wilde dieren zoals vogels, egels en eekhoorns worden verzorgd in de opvang. Als een dier beter is wordt het weer uitgezet.

Een paar hokken bij de ingang van de opvang zijn speciaal om gewonde dieren te brengen. In een van de hokken ligt een klein kartonnen doosje met daarin een gebreide muts. Waarschijnlijk net gebracht door een omwonende. ,,Dit gebeurt wel vaker,’’ legt Sandra Beijert (40) van Stichting Dierenopvangcentrum Groningen uit. In de muts zit een ijskoude egel die net op straat is gevonden. Ze brengt het diertje snel naar een warmtehok in de opvang.

Maar kan dit straks nog wel? Er is al meerdere jaren een groot tekort aan geld bij Dierenopvangcentrum Groningen. Toen Beijert een hoge energierekening in de bus kreeg waarin stond dat de opvang een extra 11.530,00 euro moest betalen op de jaarafrekening, was het nog een keer flink slikken. Zoveel geld had de opvang niet.

Daarom zette Beijert een crowdfundingactie op. En met succes: binnen een week haalde de opvang voor wilde dieren nog meer geld op dan de hoge rekening. ,,Ik ben zo blij dat er zoveel geld gedoneerd is”, zegt ze. Maar ze vreest wel voor volgend jaar. Als ze dan weer een hoge rekening krijgt, weet ze niet of de opvang nog open kan blijven.

Naast de zorgen van Beijert om de energierekening te betalen, staat de opvang voor nog hetere vuren. Sinds de aardbevingen verzakt het gebouw van de opvang aan alle kanten. En dat is duidelijk te zien bij binnenkomst. Er zit een drie centimeter grote gleuf tussen het raam en het kozijn bij het verblijf van de papegaaien. ,,Daardoor tocht het hier verschrikkelijk’’, legt Beijert uit. Ze stookt voor de vogels, maar een andere keus is er niet. Het gebouw moet verwarmd worden om de dieren te kunnen verzorgen.

De oplossing is volgens Beijert subsidie. Die kreeg de opvang tot 2015 van de gemeente Groningen. Een jaar later droeg de gemeente de verantwoording van het geld voor dierennoodhulp over aan de Dierenbescherming.

Toen is Beijert over de situatie geïnformeerd, maar ze is naar eigen zeggen niet uitgenodigd om aan tafel te zitten om over een samenwerking te spreken met de Dierenbescherming. De gemeente stelt dat Beijert wel uitgenodigd was én aan tafel heeft gezeten. Uiteindelijk werd het Dierenopvangcentrum destijds geen partner waardoor de opvang veel geld is misgelopen.Over hoe de situatie toen verliep kan de woordvoerder van de Dierenbescherming geen uitspraak doen. De medewerkers die toen aanwezig waren, werken niet meer bij de Dierenbescherming.

In reactie op de financiële situatie van de opvang geeft de gemeente aan het niet nodig te vinden op dit moment steun te bieden. Wilde dieren worden al goed opgevangen door de Dierenbescherming, die samenwerkt met vogelasiel de Fûgelhelling: een opvang in Ureterp waar dieren naartoe worden gebracht vanuit Friesland en Groningen.

Hier is Beijert het niet mee eens. Volgens haar gaf de gemeente 34 jaar geleden voor een symbolisch bedrag het huidige gebouw aan de opvang. De gemeente is toen lange tijd betrokken geweest bij de verbouw van het pand. Daarom pleit Beijert voor hulp van de gemeente. ,,Het gaat niet om ons, maar om de zorg voor de dieren’’, zegt ze.