Rammstein mag luider spelen in Stadspark Groningen, wat vinden omwonenden? 'Laatst stond iemand in de tuin van de buurman te plassen'

Miranda Harsveld (54) woont aan de Paterswoldseweg, tegenover het Stadspark. Ze heeft gehoord dat de Duitse metalband Rammstein toestemming heeft gekregen om niet 100, maar 103 decibel te produceren. ,,Ik vind dat niet vervelend’’, zegt ze. ,,We hebben dan zelf logés, we gaan naar het optreden toe.’’

Het verschil lijkt op papier klein, maar 100 decibel is ongeveer de helft zachter dan 103. Afgelopen woensdag moest wethouder Manouska Molema toegeven dat de volumeknop wat verder open ging bij het optreden van de Duitsers op 6 en 7 juli. Ze kreeg felle kritiek van de gemeenteraad, die juist niet te veel lawaai in de stad wil.

Nee, ontkomen doe je niet aan de optredens in het Stadspark, zegt Harsveld, maar eigenlijk vindt ze het ‘alleen maar gezellig’. Afgelopen weekend kon ze in de voortuin zitten en luisteren naar zangeres Anouk op Stadspark Live. ,,We konden haar hier verstaan. De buren zaten ook buiten te luisteren. Eigenlijk hoor ik niet zoveel klachten.’’

Sterker: ze heeft in het verleden meer last gehad van de hardstylefeestjes in Martiniplaza, zegt ze. De muziek in het Stadspark stopt op tijd en van de gemeente krijgt ze een brief over waar ze aan toe is. Het park is er volgens haar ook voor mensen om van te genieten. ,,Het is geen natuurgebied, het is voor mensen om zich in te vermaken.’’

Maar niet iedereen is blij met de optredens. Een stuk verder in de straat ligt het tuinmeubilair van Atie Walen (71) aan de ketting. ,,Laatst hebben ze een bloempot gestolen.’’ Ze vermoedt dat het festivalpubliek was, want er was een optreden in het park. ,,Ze maken een rotzooi, gooien blikjes en flesjes weg. Een tijdje terug stond iemand in de tuin van de buurman te plassen.’’ En als het feest is afgelopen, kan ze nog niet genieten van het park. ,,Dan moeten ze eerst schoonmaken en er staan overal dranghekken.’’

Een ouder echtpaar aan de Verzetstrijderslaan vindt het ‘verschrikkelijk’. De muziek dreunt door het huis, zeggen ze. ,,We wonen hier al 33 jaar. Van de ijsbaan, het zwembad of de drafbaan hadden we nooit last. En nu wel.’’

Andere buurtbewoners erkennen dat ze de muziek horen. Afhankelijk van het genre is het erger of minder erg. ,,Ja, je hoort het bonken wel. Soms is dat vervelend, andere keren ga ik in de tuin liggen’’, zegt een vrouw aan de Parkweg. ,,Als mensen er écht last van hebben, dan moet je daar rekening mee houden. Maar het is ook leven en laten leven.’’

In de wijk zijn veel studentenhuizen. Bij een van de woningen doet een jonge vrouw open: ,,Wij hebben het er eigenlijk nooit over. En een vriendin woont hier tegenover, die hoor ik er ook niet over.’’ Zelf gaat ze ook naar de festivals toe, zegt ze schouderophalend.

Esmee Rudolf (31) heeft twee kinderen van 3 en 1,5. Ze stoort zich meer aan het gedrag van sommige feestvierders. Fietsen staan links en rechts en de parkeerdruk is hoger. Bovendien gooit niet iedereen alles netjes in de prullenbak. ,,Dan ligt er glas van een kapotte fles. De kinderen lopen nog weleens op blote voeten buiten.’’

,,Zoals afgelopen weekend kun je in huis wel meezingen met de muziek, zo luid is het wel.’’ De kinderen slapen er gewoon doorheen, vertelt ze. ,,Kijk, het moet niet ieder weekend zijn, maar nu maak ik mij er niet zo druk over.’’