Met behulp van AI is een nepsite zo gemaakt, aldus Jeroen Kelderman. Onder: 'Jeroen Kelderman', 'Wietske Koen' en 'Bart Olmer' als 'monteurs'. Illustratie: Jeroen Kelderman
Misdaad lijkt voor sommige criminelen te lonen. Omdat de politie oplichting geen prioriteit geeft, kan de landelijk opererende bende die mij en vele anderen fleste ongestraft zijn gang blijven gaan. Niet in de laatste plaats, omdat gedupeerden van Elektricien Bakker ontmoedigd wordt aangifte te doen.
„Elektraservice goedemiddag.”
„Elektraservice? Ik dacht dat ik Elektricien Bakker had gebeld.”
„Ja, dat zijn wij ook.”
„Oké. Ik ben door u opgelicht en wil mijn geld terug.”
Het bedrijf hangt op.
Het is inmiddels alweer 4 maanden geleden dat ik werd geflest door Elektricien Bakker. De stroom was bij mij uitgevallen en omdat het zondag was en bedrijven die dag doorgaans gesloten zijn, kwam ik al googelend bij deze ‘onderneming’ uit. ‘Dag en nacht, 365 dagen per jaar staan onze monteurs voor je klaar’, verzekerde Elektricien Bakker op zijn site, die met AI gefabriceerd was. Maar dat wist ik toen uiteraard nog niet.
De ‘monteur’, die niet na de beloofde 20 minuten, maar na 2 uur arriveerde, zat een kwartiertje in de meterkast te frutten en vroeg vervolgens vijf keer zoveel als was afgesproken. Na zowel fysieke als verbale intimidatie capituleerde ik: ik hield mijn pas voor het pinapparaat en was binnen een seconde 1500 euro lichter.
Weggedrukt en geblokkeerd
Het euvel bleek echter niet verholpen. Toen ik ‘Bakker’ op de wanprestatie wilde aanspreken, werd ik weggedrukt en geblokkeerd. Terugdraaien van de betaling bleek niet mogelijk, leerde navraag bij de bank. Bij een overboeking is dit mogelijk, na een pintransactie helaas niet.
Het was een schrale troost, maar ik bleek niet de enige te zijn die in de malafide praktijken van ‘Elektricien Bakker’ was getrapt. Op de artikelen in de krant en de podcasts die we aan mijn zaak wijdden, reageerden gedupeerden uit het hele land.
Allemaal hadden ze omhoog gezeten, allemaal hadden ze een ‘monteur’ binnengelaten en allemaal waren ze voor honderden, soms wel duizenden euro’s geflest.
En ook vrijwel allemaal was afgeraden aangifte te doen. De pakkans was gering, kregen de opgelichten te horen, net als de buitgemaakte bedragen. Want opsporing vergt inzet en de schaarse tijd gebruikt de politie liever voor grotere en minder arbeidsintensieve zaken.
Met collega’s Bart Olmer, Jeroen Kelderman en stagiair Justus van Achterberg besloot ik het heft in eigen hand te nemen. We lokten een ‘monteur’ van Bakker naar Leeuwarden voor een nepstoring. In plaats van een klus wachtte de ‘monteur’ een kruisverhoor.
Hevig trillende ‘monteur’
De gewaarschuwde politie zei niet uit te rukken voor oplichters. Toen de hevig trillende ‘monteur’ er vandoor reed en mij bijna schampte, kwamen agenten wel. De achtervolging inzetten deden ze niet. Andere eenheden inschakelen evenmin.
Daarna trokken we zelf de gangen na van de oplichters. De zoektocht bracht collega Bart en mij naar een sociale huurwoning in Lelystad, waar we van de bewoner hoorden dat zoon Mahmoud vast zat voor een gewapend conflict. We waren de vierde in een kort tijdsbestek die verhaal kwamen halen.
Daarna reden we naar in Arnhem, waar de ‘monteur’, die Anouar bleek te heten, woonde die we naar Leeuwarden hadden gelokt. Hij stuurde de politie op ons af. Die had hij gebeld met de mededeling dat er twee nepagenten in zijn straat actief waren. Maar liefst vier politiemensen kwamen op de melding, dus op ons, af. Dat dan weer wel.
We stelden ons voor, vertelden hen van onze missie, deelden informatie inclusief foto’s en adressen, in de hoop dat zij wel zouden doorpakken. Die hoop bleek ijdel, van politiezijde bleef en blijft het tot op heden stil.
Bende actief door hele land
Onze inventarisatie leerde dat Anouar tot een bende behoort die actief is door het hele land. Sylvia uit Hellevoetsluis werd namens Elektricien Bakker geflest door een man, die Anouar blijkt te zijn. Toen hij bij haar aan de deur verscheen, kreeg ze al argwaan. „Want hij had geen reclame op zijn busje." Ze was 900 euro armer toen hij vertrok. Sylvia gaf zijn naam en foto door aan de politie, echter zonder resultaat. Uiteraard mag ik haar ervaring vermelden in dit stuk. „Aanpakken, die viezerik.”
Remco uit Boskoop deed geen aangifte. Hij kreeg van de politie te horen dat dit weinig nut zou hebben. Hij had geen factuur en wel gewoon de gevraagde 1200 euro betaald. Bovendien – aldus een agent die zich even officier van justitie waande – zou het om civiel recht gaan, dus om onenigheid tussen burgers onderling. Remco voelde zich, zoals de meeste geflesten, „enorm dom toen het gebeurd was.”
Plaatje op stopcontact
Marieke uit Heerenveen had op een zondagmiddag kortsluiting en kwam al googelend uit bij Elektricien Van Linden, een alias van Elektricien Bakker. Voor 600 euro hadden twee ‘monteurs’ een plaatje op het stopcontact gezet, maar dit niet gerepareerd.
De mannen, volgens eigen zeggen Algerijns en woonachtig in Amsterdam, waren verbaal vrij agressief, beschrijft Marieke. Om die reden durfde ze aanvankelijk de politie niet te bellen. Toen ze dat uiteindelijk toch deed, kreeg ze te horen dat ze online aangifte moest doen. „Dat vond ik ingewikkeld. Toen hebben we het er maar bij gelaten.”
Ook Alie uit Beilen kreeg te maken met Van Linden. Ze fotografeerde de rode Kia Picanto, waarin de ‘monteur’, „een knul uit Helmond”, kwam aanrijden. Ze werd opgelicht op vrijdag de dertiende en pinde precies om 13.13 uur. Ze deed aangifte, echter, het onderzoek is gestopt.
Ze vindt het jammer dat de politie de eigenaar van „dat autootje” niet aan de tand heeft gevoeld. Ze hoopt dat andere slachtoffers, ondanks hun schaamte, toch aangifte gaan doen. Over de daders: „Hoe kun je zo zijn? Dit moet gewoon stoppen.”
‘Zwaar teleurgesteld’
Een man uit Assen, die niet met zijn naam in de krant wil, kwam zwaar teleurgesteld terug van het bureau. In eerste instantie was de politie niet bereid zijn aangifte op te nemen, maar na het lezen van mijn ervaring in de krant trok hij opnieuw aan de bel. „De agente zette het op papier, omdat ik dat graag wilde”, liet hij weten.
Marlou uit Utrecht, voor 1400 euro door Bakker gedupeerd, werd evenmin aangezet tot het doen van aangifte. „De agent deed juist heel moeilijk en wimpelde me echt af. Hij zei zelfs iets in de trend van ‘eigen schuld’ en dat het vaak voorkomt. Je voelt je al gedupeerd en zo’n opmerking maakte het niet beter.”
James uit Muiden kreeg, nadat hij voor 2500 euro was geflest, te horen dat de politie niets aan zijn zaak zou doen. Hij geeft aan geen vertrouwen meer te hebben in de politie en denkt dat hij daarin niet de enige is. „Ik zie dat mensen naar rechts afdrijven, de overheid beschermt hen gewoonweg niet tegen criminelen.”
Kan dit allemaal?
Elektricien Bakker is nog steeds actief. De mensen hierachter opereren ook onder de namen Van Dijk en RVS Dienstverlening. Deze onderneming zit op hetzelfde adres als SMR Dienstverlening, het bedrijf van Mahmoud, de drijvende kracht achter Elektricien Bakker en de aliassen. De zaak is nu niet meer in Lelystad, maar in Almere gevestigd.
De resterende vraag is nog steeds: kan dit allemaal maar? De SIDN (Stichting Internet Domeinregistratie Nederland, die alles wat eindigt op .nl uitgeeft) meldt nooit bekend te zijn met de intentie van de domeinhouder. „We kunnen alleen checken of de gegevens kloppen.”
Metaregistrar uit Gouda beheert de domeinnaam elektricienbakker.nl. Dit is een webhostingbedrijf, een tussenpersoon, waarvan er in Nederland zo’ n 1100 zijn. „Wij regelen voor klanten of klanten van klanten de registratie van een domeinnaam. We checken alleen of er betaald wordt”, luidt de reactie. Aan frauduleuze praktijken kan het bedrijf niets doen. „In ieder geval niet zonder een opdracht van justitie.”
Aangifte doen
Tja. Dan komen we toch weer uit bij de politie. De woordvoerders blijven benadrukken dat gedupeerden aangifte moeten doen. Op bureaus zou dit opnieuw kenbaar zijn gemaakt.
De man achter Bakker mailen in een poging het geld terug te krijgen, heeft niets uitgehaald. Bellen dan maar weer naar het almaar veranderende nummer op de site.
