Wietske Koen, Bart Olmer en podcastmaker Jeroen Kelderman confronteren een elektricien met de oplichtingspraktijken van het bedrijf waarvoor hij werkt. Foto: Justus van Achterberg
Wie gaan er schuil achter de website elektricienbakker.nl? De zoektocht naar deze oplichtersbende leidde ons naar de 20-jarige Mahmoud uit Lelystad die vastzit vanwege een vuurwapenzaak én naar Anouar (28), ‘een luie scheidsrechter’ uit Arnhem, die de politie op onze verslaggevers afstuurde.
Elektricien Bakker flest zijn klanten. Zijn monteurs fiksen klussen niet, maar draaien mensen wel een poot uit. En voordat zij hem op zijn wanprestatie kunnen aanspreken, heeft hij hun telefoonnummers al geblokkeerd. Verslaggever Wietske Koen werd slachtoffer van dit bedrijf. En met haar velen, zo bleek uit de hausse aan reacties op het artikel dat zij over haar ervaring schreef.
Deze praktijken moeten stoppen, vinden we. Daarom besloten we de gangen van dit bedrijf na te gaan.
We hebben de bedrijfsnaam en de website. Wie daarachter schuilgaat, valt te achterhalen via SIDN.nl: ‘Zorgeloos online, met slimme oplossingen bestrijden wij nepwinkels’. In dit register staan alle Nederlandse domeinnamen opgenomen, oftewel alles wat eindigt op ‘.nl’.
We zien dat elektricienbakker.nl al geregistreerd staat. Vervolgens klikken we op ‘toon mij de gegevens’. Dan wordt duidelijk dat SMR Dienstverlening de houder van de domeinnaam is. Het bedrijf is op 3 april 2025 ingeschreven. Als ‘administratief contactpersoon’ staat ene Mahmoud aangemerkt.
Het gewraakte bedrijf Elektricien Bakker wisselt in hoog tempo van 085-nummers. Screenshot
We googelen vervolgens de naam ‘SMR Dienstverlening’. Deze onderneming is geregistreerd bij de Kamer van Koophandel, ook het adres valt te zien. De bedrijfsnaam popt eveneens op in een artikel van deStentor. Deze krant publiceerde in april een artikel over een inwoner van Velp, die met afvoerproblemen kampte, de hulp van SMR inriep en voor bijna 1500 euro werd opgelicht.
Atolwijk
We besluiten Mahmoud met zijn praktijken te confronteren. Op de tot nu toe warmste dag van het jaar rijden we naar Lelystad. De routeplanner leidt ons naar de Atolwijk, een in de jaren zestig uit de grond gestampte buurt, een van de oudste wijken van de stad.
De Atolwijk telt ruim tienduizend inwoners. De straten heten er onder meer Zandbank, Strand, Duin en Lagune. Veel van de huizen hebben duidelijk hun beste tijd gehad.
Mahmouds vader
De sociale huurwoning van ‘Elektricien Bakker’ heeft een deurbelcamera. Een man, die zich zal voorstellen als Mahmouds vader, doet open. Nee, zegt hij desgevraagd, zijn zoon is er niet. Hij zit vast, in de gevangenis in Alphen aan den Rijn.
Mahmoud (20) werd eind mei door de rechtbank in Lelystad veroordeeld tot een celstraf van tien maanden voor het bezit van een vuurwapen. Hij schoot, aldus Omroep Flevoland, op 1 september 2024 in een ruzie terug naar plaatsgenoot Abdullah al A. (21), die even daarvoor een schot loste.
‘Oplichting zeker?’
,,Oplichting zeker?’’, brengt de vader uit. ,,U bent al de vierde die hier komt klagen.’’ De geboren Egyptenaar schaamt zich en wil koste wat het kost voorkomen dat zijn buren ook maar iets van het gesprek opvangen. Als de buurman langsloopt, houdt hij terstond zijn mond.
Dan roept de man zijn dochter erbij. Mahmoud kán niet verantwoordelijk zijn voor de oplichtingszaken, zegt ze. Hij zit immers al een poos vast. Mensen die zich laten oplichten, zijn naïef, vindt de zus. ,,Je moet gewoon vooraf een prijs afspreken.’’ Als we haar voorhouden dat zijn slachtoffers dit ook doen, maar het bedrag ineens verhoogd zien en vervolgens onder druk worden gezet om te betalen, haalt ze haar schouders op.
Ze zoeken Mahmoud vaak op in de gevangenis, vertellen vader en dochter. Mahmouds broer is de meest frequente bezoeker, hij gaat vrijwel elke week.
‘Het moet zijn compagnon zijn’
Het moet het werk van zijn compagnon zijn, zegt de zus dan, terwijl haar vader naar binnen gaat. Nee, ze kan ons geen naam verstrekken, laat staan contactgegevens. Ook de naam van de advocate krijgen we niet. Ze wil ons nummer wel aan de raadsvrouw geven, zodat zij ons kan bellen. We laten onze gegevens achter en nemen afscheid van Mahmouds zus en vader, die inmiddels teruggekeerd is met een sigaret in zijn hand.
Op naar Arnhem
We stellen de routeplanner weer in en gaan op naar Arnhem. Daar woont de man, die voor Elektricien Bakker werkt en na ons telefoontje twee weken geleden naar Leeuwarden kwam om een ‘stroomprobleem’ te verhelpen.
We wachtten hem echter op de Verlengde Schrans op. Op het trottoir zagen we hem zijn toolbelt omgespen en handschoentjes aantrekken. Nadat we hem geconfronteerd hadden met de praktijken van het bedrijf waarvoor hij werkt, scheurde hij ervandoor in zijn zwarte VW Polo.
Op straat had hij zich voorgesteld als ‘Ben’, met een eigen bedrijf in Assen. Dat dit een leugen was, zou algauw blijken. We hadden de confrontatie opgenomen, op dit videomateriaal was hij goed zichtbaar.
Met AI-gezichtsherkenning kwamen we uit bij een wedstrijdverslag van twee voetbalclubs uit de kelderdivisie. Hierin staat hij pontificaal gefotografeerd als scheidsrechter in zijn zwarte broek en groene shirt, met fluit en een driftig gebarende speler, die het overduidelijk niet eens is met zijn beslissing.
Een beetje luie scheids, overigens. In het verslag wordt geschreven dat-ie er blijkbaar weinig zin in had ,,want hij floot de hele wedstrijd vanuit de middencirkel”.
Drie bedrijven
Al die informatie leidde naar een woning in de Gelderse hoofdstad. Op dat adres staan drie bedrijven geregistreerd: een eenmanszaak voor aanleg, onderhoud en reparatie van elektrotechnische installaties, een uitzendbedrijf op het gebied van zorg en een persoonlijke holding. Die bedrijven staan allemaal op naam van de 28-jarige Anouar.
Tijd dus om aan te bellen bij de huurwoning in de keurige nieuwbouwwijk Schuytgraaf-Noord, gelegen in het zuidwesten van de stad. Het onkruid tiert welig in het voortuintje, het strookje kunstgras heeft als kattenbak gefungeerd.
We willen weten: waarom loog hij dat-ie ‘Ben’ heet en uit Assen komt? En waarom verscheen juist hij in Leeuwarden, nadat we belden met de website ‘Elektricien Bakker’? Hoe worden de opdrachten vanaf die website verspreid onder ‘elektromonteurs’? Betalen ze daarvoor? Zijn het eigenlijk alleen maar oplichtingsleads?
Aan de deur verschijnt een jonge vrouw in boerka, met twee kinderen aan haar been. Nee, Anouar is er niet. Hij is aan het werk. Wat voor werk hij doet, zegt ze niet te weten. Als we haar confronteren met de bedrijven die hij volgens de Kamer van Koophandel heeft, zegt ze dat hij niet langer in de zorg zit. Deze onderneming hief hij onlangs op.
Er ontstaat een heel gesprek over waarom we met hem willen spreken. Uiteindelijk komt Anouar aan de telefoon. Zij overhandigt haar gsm en we bellen met ‘husband’, zo staat-ie althans vermeld in het display.
Twee politiewagens met vier agenten
Hij zegt dat-ie eraan komt. Prima, dan wachten we. Maar dan komt de verrassing. Geen Anouar, maar twee politiewagens met erin vier agenten. Er was gebeld, maken de agenten ons duidelijk, er zouden ‘twee nepagenten aan de deur staan’. We leggen rustig de reden uit voor ons bezoek aan het adres in de keurige nieuwbouwwijk. En legitimeren ons met onze politieperskaarten en identiteitsbewijzen.
De agenten zijn geïnteresseerd in ons verhaal, en nemen graag ons aanbod aan om een document gemaild te krijgen met daarin alle feiten. Een mannelijke agent geeft zijn mailadres; de wijkagent en de recherche zullen het graag lezen. De agenten vertrekken. Maar nog steeds geen Anouar. Dus bellen we opnieuw aan. Ditmaal antwoordt Anouar via de deurbel. We leggen opnieuw uit welke vragen we hebben en geven ons telefoonnummer.
Op de terugweg belt Anouar. Eerst ontkent hij dat-ie in Leeuwarden is geweest. Als we zeggen dat we duidelijke beelden van hem hebben, waarop hij zelfs wordt herkend door een slachtoffer dat door hem bijna 1000 euro lichter werd gemaakt, wordt-ie kwaad: we mogen die beelden ,,ab-so-luut’’ niet gebruiken.
Dat vinden we vreemd. Waarom zo geagiteerd reageren als die beelden niet van hem zijn? Hij was het toch niet, in Leeuwarden? Anouar eist dat we nooit meer aan de deur mogen komen in Arnhem en dreigt dat-ie anders héél boos kan worden.
De zus van Mahmoud laat niets meer van zich horen. Zijn advocate evenmin. De reactie van de politie in Arnhem zien we graag tegemoet. En de lezer, die aangaf onlangs slachtoffer te zijn geworden van ‘Ben’, heeft een afspraak met de politie gemaakt om aangifte te doen. Tegen Anouar.
