Als cateraar Inge van ’t Hooge de wereld maar een stukje kan verbeteren. ‘Moest ik zeggen: we werken alleen zo hard zodat jullie later veel geld hebben?’
Inge van 't Hooge: "We denken elke dag na over gezonde voeding, gezonde broodjes, zuivel, salades en andere items. Tegenwoordig komen daar de eiwittransitie en verschillende dieetwensen bij." Foto: Jari Leijssenaar
Haar ogen werden pas écht geopend toen haar dochter Evi vroeg: mama, wat deed jij toen jij wist dat het misging in de wereld? Inge van ’t Hooge (44) zet zich sindsdien in om haar cateringbedrijf zo duurzaam mogelijk te laten draaien. „We moeten het écht anders gaan doen.”
Catering Van ’t Hooge is een van de drie finalisten die op 25 november strijdt om de titel Drentse Onderneming van het Jaar; volgend jaar viert het Hoogeveense familiebedrijf het 50-jarig bestaan, ook nog in een nieuw, circulair pand. Het winnen van de verkiezing zou de voorlopige kroon op het werk zijn.
Finale
Op 25 november wordt in theater Ogterop in Meppel de finale gehouden van de Drentse Onderneming van het Jaar. DVHN stelt de drie finalisten voor. Vandaag deel 1: Catering Van ’t Hooge uit Hoogeveen. Morgen volgt Hof van Saksen.
Want ‘klaar’ is het nooit voor Inge van ’t Hooge. Sinds 2007 werkt ze in het bedrijf, dat rond 1948 werd gestart door opa Henk. Die verkocht koffie en gevulde koeken in de stationsrestauratie van Meppel. Het kleine imperium werd uitgebreid naar Harderwijk, Uitgeest en Hoogeveen, waarna opa Van ‘t Hooge ook de horeca exploiteerde in ijsstadion Thialf en Ogterop, de schouwburg in Meppel waar toevalligerwijs ook de finale van de verkiezing wordt gehouden.
In 1976 nam zoon Jan het bedrijf over. „Dat was het eerste dat ik bij de Kamer van Koophandel terug kon vinden, vandaar dat we dat gemakshalve als startdatum hanteren”, aldus dochter Inge, die veertig jaar later het stokje overnam. Intussen was het bedrijf getransformeerd van koekventer, via restaurant naar cateraar, met theater De Tamboer in Hoogeveen, het internationale CH De Wolden en FC Emmen als prominente partners.
Bewustwording
Onder haar leiding groeide Catering Van ’t Hooge uit naar een bedrijf met 140 werknemers, met een brasserie in Hoogeveen, Grand café De Heeren van Coevorden, de totale horeca van Thialf en die van recreatiecentrum Ermerstrand en bedrijfs- en eventcatering.
Maar de grootste verandering was ongetwijfeld de omslag die de maatschappij vroeg. „We denken elke dag na over gezonde voeding, gezonde broodjes, zuivel, salades en andere items. Tegenwoordig komen daar de eiwittransitie en verschillende dieetwensen bij. Kijk naar de CO2-uitstoot, de vleesproductie en de grote belasting voor onze natuur. De bewustwording van de mensen is een stuk groter, de invloed van sociale media doet zijn werk, mensen doen zelf onderzoek.”
Inge van 't Hooge: "De klant blijft koning; ik ga niet voor hen bepalen dat ze geen gehaktballen mogen bestellen. Maar je moet het gezonde alternatief blijven aanbieden." Foto: Jari Leijssenaar
Toen haar dochter vroeg wat háár bijdrage was op een planeet die worstelt met voedselschaarste en klimaatverandering, viel het kwartje bij Inge van ’t Hooge. „We waren al bezig met elektrisch rijden en zonnepanelen, maar toen besefte ik: we moeten niet alleen kijken naar omzet, winst en productie. Moest ik haar zeggen: we werken alleen zo hard zodat jullie later veel geld hebben? Nee, we moeten wat moois gaan doen. We moeten het echt anders gaan doen.”
Duurzaamheid is een belangrijk onderdeel van de bedrijfsvoering bij Van ’t Hooge: ze ziet 3D-geprinte tournedos op termijn als een oplossing voor een mogelijk voedseltekort. Maar om dat te voor te zijn, kijkt ze streng naar verpakkingsmateriaal, transport en voedselverspilling. Zo zijn buffetten grotendeels vervangen door het uitserveren van voedsel, waardoor er minder wordt verspild. En ook daar heeft Van ’t Hooge een alternatief: refood. „Het broodje hamburger in de Kliko wordt later gebruikt voor biogas. We willen de wereld zo min mogelijk belasten met datgene wat wij doen. Echt, achter de schermen gebeurt zóveel bij ons. En dat mag de wereld best wel weten.”
Inge van 't Hooge is trots op het personeelsbeleid van haar cateringbedrijf: „Ik ken collega’s in het Westen die best vaak in de rechtbank staan tegenover klanten of werknemers. Nou, ik ben daar nog nooit geweest." Foto: Jari Leijssenaar
Transparantie werkt bij Van ’t Hooge door in personeelsbeleid. „Ik ken collega’s in het Westen die best vaak in de rechtbank staan tegenover klanten of werknemers. Nou, ik ben daar nog nooit geweest. Natuurlijk moet ook ik weleens een minder leuke boodschap overbrengen, maar we handelen onze zaken wel netjes en eerlijk af.”
Dat resulteert bij de Drentse onderneming in loyale werknemers, die bovendien dicht bij de directie staan. „Ik durf te zeggen: als er midden in de nacht iets aan de hand zou zijn, staan ze voor ons klaar. En andersom. Als er een kind ziek is, of de hond is overleden, dat weet ik dat. Dat moet ook, want zulke dingen bepalen voor tachtig procent hoe iemand op zijn werk presteert”, aldus Van ’t Hooge, die eigenhandig alle contracten maakt en zelf elke maand de uren nakijkt en de loonstroken maakt.
De nieuwe generatie wil wel: mijn dochters van 8 en 10 lopen met zo’n Stanley, die moet één keer per dag leeg. ‘Hydrateren, mama’
In haar vakgebied ziet ze een jonge generatie die bewust, gezond en duurzaam naar voeding kijkt. „De nieuwe generatie wil wel: mijn dochters van 8 en 10 lopen met zo’n Stanley, die moet één keer per dag leeg. ‘Hydrateren, mama’. Meiden bij ons in dienst eten gezonde salades en zeggen: zet mij maar in de zaal, dan kan ik mijn stappen halen.”
Tegelijkertijd toont Van ‘t Hooge de uitkomsten van een enquête onder de bezoekers van Thialf. Het overgrote merendeel van de mensen verkiest de gehaktbal met mayonaise boven gezonde alternatieven als poké bowl en smoothies. „De klant blijft koning; ik ga niet voor hen bepalen dat ze geen gehaktballen mogen bestellen. Maar je moet het gezonde alternatief blijven aanbieden. We proberen het als een olievlek te laten verspreiden. Wij kunnen ons steentje bijdragen, hoe klein we ook zijn.”
Patatkar
En zoiets kost tijd, weet ze uit eigen ervaring. „Een fabriek in Hoogeveen kreeg een nieuwe directie, die meteen de frituur uit het assortiment wilde halen. We hebben geadviseerd om dat gefaseerd te doen. Maar nee, er waren vitaliteitschecks geweest en het moest nú. Toen kwam de OR in opstand en liet een patatkar op de parkeerplaats komen. Ach, je moet de mensen rustig laten wennen. Je kunt de wereld niet in één dag veranderen.”