Op 13 mei 1998 won Cordial in Winschoten de eerste Groninger Ondernemingsprijs. Directeur Henk Rengers (links) en zijn partner Tanne Bosker van Cordial nemen de felicitaties van CdK Hans Alders in ontvangst. Foto: archief DvhN
Voor de 25e keer werd deze week de Groninger Ondernemingsprijs uitgereikt. In een jubileumboek passeren alle winnaars de revue. ‘Ik ben nu nog trots dat ik die prijs 25 jaar geleden heb gewonnen.’
Eric Idema van EasyToys kreeg donderdagavond in MartiniPlaza de 25e Groninger Ondernemingsprijs uitgereikt. Maar, zoals blijkt uit het jubileumboek dat bij diezelfde gelegenheid werd gepresenteerd, eigenlijk is het de 26e keer dat die trofee is toegekend. In 1997 werd de prijs namelijk ook al toegewezen en uitgereikt door de toenmalige gedeputeerde Alexander Sakkers. De Abel Tasmanpenning, zoals de onderscheiding destijds nog werd genoemd, ging naar een consortium van vijf scheepswerven dat plannen had om bij de Eemshaven buitendijks schepen te gaan bouwen.
Waar overigens niets van terechtkwam. ,,Het was vooral een publiciteitsstunt voor een project dat nooit werd gerealiseerd. Omdat er ook geen tegenkandidaten waren en geen jury tellen wij deze editie niet mee’’, zegt Winfryd de Haan. Hij klom donderdag na dertien jaar voor het laatst het podium op als voorzitter van de organisatie.
In zijn sas
In 1998 won Cordial in Winschoten de allereerste echte Groninger Ondernemingsprijs. De trofee staat vermoedelijk nog altijd op de bar van de lijmproducent, zegt oud-eigenaar Tanne Bosker. Hij ging in april dit jaar met pensioen en verkocht zijn bedrijf. ,,Ik had de energie niet meer.’’
Het gala werd dat jaar gepresenteerd door Mart Smeets, herinnert Bosker zich. Hij was erg in zijn sas met de onderscheiding, vooral ook voor zijn personeel. ,,Ze waren trots op ons bedrijf en dan is de kunst dat in stand te houden. Eindelijk sta je als mkb-bedrijf eens in het zonnetje. Het mkb is de economische motor van Nederland, maar de overheid legt vaak alle lasten op ons bordje. Het is goed dat de prijs er nog steeds is. Zo’n prijs lift bedrijven op. Ik ben er zelfs nu nog trots op, het is geen flauwekul-dingetje.’’
In Nederland kent bijna niemand de prijs
Een jaar later was het aardappelverwerkende bedrijf Landjuweel de gelukkige winnaar. Het familiebedrijf uit Oosternieland deed overigens afgelopen jaar voor de tweede keer mee aan de competitie.
Volgens directeur Bram Werkman had Landjuweel in 1999 in feite niet zo veel aan de uitverkiezing. ,,Wij werken nationaal en in Nederland kent bijna niemand de Groninger Ondernemingsprijs. Maar er kleven meer aspecten aan zo’n prijs. Mijn vrouw zei me heel terecht: kijk eens naar de betrokkenheid van het personeel bij de prijsuitreiking. Bijna alle werknemers waren aanwezig. Na afloop vroegen andere kandidaten me of ik soms al wist dat ik zou winnen. Flauwekul natuurlijk, het was de betrokkenheid van onze mensen.’’
Ook Jan Nijburg van klimaattechniekbedrijf Nijburg Industry Group, die in 2000 eerste werd bij de competitie, zegt dat de bekroning een boost geeft aan het personeel.
Trofee belandde in de vuilnisbak
,,De Groninger Ondernemingsprijs doet wat met je werknemers, maar ook met jezelf. Je rekent er van tevoren nooit op, ook al omdat wij nog geen bekende naam waren. Het winnen ervan geeft een enorme boost aan de organisatie in z’n totaliteit. Maar vooral voor de medewerkers voelt het als een beloning voor hun inzet en loyaliteit. Het was toen ook heel anders dan nu. We hebben tegenwoordig een marketingafdeling, waarmee we onszelf op de kaart zetten’’, aldus Nijburg.
Niet met elke winnaar liep het overigens goed af. Prolyte uit Leek won de prijs in 2006. Twee jaar later werd de onderneming verkocht om in 2019 failliet te gaan. Directeur Fokko Smeding, die het ereblijk destijds in ontvangst nam, weet nog precies wat er met de trofee gebeurde. ,,De Tsjech die Prolyte vanuit het faillissement kocht, was een concurrent die een bloedhekel aan ons had. Hij heeft zijn mensen opdracht gegeven de prijs weg te gooien.”
Bedrijf werd opgeslokt
Bij de winnaar van 2005, ICT bedrijf Vertis, liep het weer anders. De joint venture van Akzo en Avebe deed zijn voordeel met de bekroning. “Er vielen drempels weg. We werden vaker uitgenodigd door overheden, want ze kenden ons ineens”, herinnert Mark Geerts van het toenmalige Vertis zich.
Hij raadt andere bedrijven aan mee te doen aan de prijs. ‘’Als ze tenminste iets willen bereiken.’’
Vertis zelf bestaat al lang niet meer. Een paar maanden na de prijsuitreiking werd het verkocht aan Ordina. Drie jaar later was het volledig opgeslokt. Geerts: “Het was een grote overgang. Veel van de Vertis-mensen zijn toen een eigen bedrijf begonnen.”
