Sven ‘De Kaasjongen’ (17) uit Hoogeveen opent eigen winkel. ‘Gewoon de beste baan die je kunt hebben’

Eind vorige week was de jonge ondernemer nog druk met de inrichting van zijn zaak in winkelcentrum Grote Beer in de Hoogeveense wijk Krakeel. Met de hulp van vader Lucas en moeder Wilma werden grote kazen in de schappen gelegd. Er moest nog aardig wat werk verzet worden voor de opening, donderdag deze week.

„Of de stress al voelbaar is?” Sven Kip lacht en schudt het hoofd: „Neuh, het is meer gezonde spanning.”

Waar zijn leeftijdsgenoten vooral druk zijn met school, bijbaantjes en toekomstkeuzes, is Sven met hele andere dingen bezig. Met De Kaasjongen, om precies te zijn. De naam van zijn winkel is net zo eenvoudig en toegankelijk als de ondernemer zelf.

Zijn stap richting het ondernemerschap vergt lef, zeker voor een 17-jarige. „Mijn vrienden keken wel even vreemd op, maar ze vinden het ook wel weer bij mij passen.”

„Het voelt eigenlijk heel normaal,” vervolgt Sven. Toch reageren mensen die van zijn initiatief horen vaak wel even verrast. „Dan zeggen ze: ‘Zeventien en een eigen winkel’?”

Dat Sven in de kaas zou belanden was geen vanzelfsprekendheid. Weliswaar hebben zijn ouders in Hoogeveen een kaasgroothandel (Lukaas), die onder meer levert aan markthandelaren, supermarkten en kaasspeciaalzaken. Maar jarenlang droomde hun zoon van een carrière bij de Marechaussee. „Dat leek me wel vet”, zegt Sven. „Van die dikke uniformen, Schiphol, actie. Ik had me zelfs al voor de opleiding aangemeld.”

Toch liep het anders.

In het winkelcentrum in Krakeel deed zich een kans voor, omdat een ondernemer stopte met haar kaaswinkel. Sven was er meteen voor te porren, maar pa en ma twijfelden. „Hij is nog zó jong”, zegt moeder Wilma.

Na een paar maanden dubben en afwegen kwam Sven met zijn ouders uit op een soort compromis: de winkel in de Grote Beer wordt voor twee jaar gehuurd. „Dan kan Sven kijken of het echt bij hem past. En zo niet, dan zit hij nergens aan vast”, zegt zijn moeder.

Sven zelf ziet het als een unieke mogelijkheid. Als medewerker van een bloemenzaak heeft hij al wat ervaring met klanten(contacten). „Dat vond ik leuk”, zegt hij. „Als de kaaswinkel onverhoopt mislukt, dan heb ik het in elk geval geprobeerd. En dan kan ik altijd wat anders gaan doen. Ik ben nog jong. Misschien wordt het dan alsnog de Marechaussee.”

Maar kaas zit Sven wel in de genen. Zijn opa Luuk begon veertig jaar geleden op de markt en zette de kaasgroothandel op. „Opa zei ook direct dat ik het moest doen, haha. Ik hielp hem altijd in de loods.” Feitelijk is dus sprake van een familiebedrijf. Sven is de derde generatie, maar dan met een eigen winkel.

Sven blaakt van vertrouwen. „Ik verwacht dat het gewoon goed gaat lopen, hier”, klinkt het monter. „De winkel ziet er mooi uit en ik bied een breed assortiment. Veel soorten kaas, maar ook tapas, olijven, nootjes, borrelplanken, speciaalbiertjes, wijn.”

Zijn moeder glimlacht. „Hij heeft de gunfactor. Mensen vinden het mooi dat iemand van zijn leeftijd dit aandurft. Maar dan moet je de klanten wel blijven verrassen.”

De Kaasjongen wil een toegankelijke speciaalzaak zijn. Sven: „Mensen moeten hier makkelijk even binnenlopen. Geen moeilijke verhalen, geen chique gedoe.” Hij typeert zichzelf als ‘open en sociaal’. „Ik maak graag een praatje. Dat ligt mij wel.”

En -prettige bijkomstigheid- Sven houdt erg van kaas. “Ik eet het elke dag. Dan is dit eigenlijk gewoon de beste baan die je kunt hebben.”