Lamert Kieft döt verslag van de gebeurtenissen in zien woonplaots, argens in Zuudwest-Drenthe. Beeld: Coen Berkhout | Midjourney
In ons dorp alhier houdt jammer genoeg geen slager toe, doch wel in Kluitenberg een eindje verderop: slager Jan Bakker. „Jan verkoopt een donders lekkere dreuge worst, benaom as ze nog wat aan de frisse kaante bint”, aldus Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling alhier.
„Lekker vettig, niet zun hard, mager ding wat vandage an de dag mode is under slagers. ’t Mut allemaole mit zowat nul calorieën op ‘t moment. Die worsten bint seins zo hard en dreuge as Sinterkloas zien gat. Grootkaans wel ‘gezond’, mar zunder wat vettigheid kriej nooit die fijne olderwetse smake an ’n dreuge worst”, en Ibrahiem zich nog een flink stuk afsneed.
‘Hooguut twei kilo’
„Wat ok zo fijn is an die worst van slager Bakker, dat is dat ’t vellegie der makkelk òf wil”, vervolgde hij, „vake is dat ‘n gemartel en gedoe van niks. Partieluu hold de dreuge worst seins eerst under de kolde krane; dan wilt ’t vellegie der misschien wel wat makkelker òf, mar ’t is een gesmeer van niks. Tegen de tied daj ’t vel der òf ewurgd hebt, is oe de trek al wel zowat aover.”
„Woj ok nog ’n stökkie, mien magie?”, aldus Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling en diens vrouw Somalia uitnodigend een lekker, bijzonder vettig stuk voorhield. „Nee, daankewel”, aldus Somalia, „’t mak oe vanzelf niks uut, mar ik prebeer toch de kilo’s wat in de gaten te holden”, aldus zij. „Oh, mar ik nim ok nooit meer as hooguut twei kilo, heur”, meende Ibrahiem doch kon diens echtgenote dit ‘grapje’ niet waarderen.
Frisdrinken en dreuge worst
Droge worst speelt op ’t moment ook een belangrijke rol in het bankwezen, waar Ibrahiem de Afrikaanse vluchteling zelf directeur is van ’t Boerenleenbank alhier, wat een mooie carïerre is als vluchteling zijnde. „As der twei jongeluu binnenkoomt veur ’n hiepteke, die toch vake wel wat last hebt van de zenen – ’t is toch gien kattedrek hein, zun hiepteke, financieel gezien; laow mar eerlijk weden, ‘t is een schot geld seins – dan offrere wij ze eerst ies een glassie frisdrinken mit ‘n fijn stökkie lekker vettige dreuge worst derbij, um ze wat op heur gemak te stellen”, aldus Ibrahiem. „‘Asteblieft heur’, zegge wij dan, ‘geniet eerst mar ies lekker mit menare, dan praote wij dommiet wel wieder’”, en Ibrahiem als tersloops zelf ook nog stukje bepeuzelde.
„Eerlijk waor mien magie heur”, vervolgde hij, „ie ziet die kiender gelijk ontspannen as ze ’n haalve, nog wat frissige dreuge worst van slager Bakker op eknaagd hebt. Vake is de hiepteke dan gien enkel probleem meer. Zeker niet asse wij der bij zegt dat ze bij ‘n geslaagde transactie honderd dreuge worsten van Jan Bakker der gratis bijkriegt, wat officieel vast elegd wordt in de hiepteekakte. Nee Somalia, ’t is zuver ’n win-winsituatie heur; makkelk genog. De baanke hef ’t der goed mit – daor bin’k hiel eerlijk in -, bakker Slager kan alle jaren wat eerder hen de wintersport en ok de klaante is dik tevrene”, aldus Ibrahiem de Afrikaanse bankdirecteur.
Slager Bakker of bakker Slager?
„De ienigsten die as wat minder schik hebt van de situatie, dat bint de varkens die as al die samme vettigheid lèevern mut”, meende Somalia de Afrikaan se vluchtelinge, „en boetendat, Ieb Afrikaon, ik ben bange dat de vette dreuge worst oe al flink an ’t benul zit te knagen. Ie hadden ‘t iniens aover bakker Slager, terwijl ’t toch echt slager Bakker weden mut”, en Somalia hoofdschuddend de aardappels voor de middag afgoot.
„Wij eet der boonties en ’n stökkie kiepe bij”, aldus zij, „’t zal oe wel weer niet vet genog weden, mar ik hebbe toch ’t idee dat der temiensten iene in dit gekkenhuus ’t verstaand er bijholden mut.”
