Lamert Kieft döt verslag van de gebeurtenissen in zien woonplaots, argens in Zuudwest-Drenthe. Beeld: Coen Berkhout | Midjourney
Bij het Witte Huis helemaal in Amerika werd een luchtpostbrief bezorgd welke pres. mr. Donald J. Trump diens wenkbrauwen fronsen deed, om van erger maar te zwijgen.
‘Dear Trumpe’, aldus de brief, ‘mien name is Hilbert Fictorie van Kloetenbarg eh… Clodsmountain in the Nederlands, but zeg mar gewoon Hippe hear. Mar now nog ies what, Trump hein: ie bent now wel zo leuk busy mit Iranezen van kaante te maken mit oen bombs en rockets encetera, ik snappe ook wel daj there een bulte schik an beleeft, in elke man zit toch nog wat van de jager van eerder, let us be honest, mar in the mean time, dear Trump, laoj de echte ennemies mit rust, nl. de katten!
Here in Holland zitte wij der al finaal under, ik mijzelf have der ok zo iene in the house, a certain Herman the cat. Herman is a real dirty basterd, he is my wijf Griet zien dear pussy-pussy you see, all nice things are for die viezerd en ik kan mij all days the bek ofvegen – en daor heb ik under the hand aordig de grap van of. Ik hope daj that snapt!
Bommenwarper over Clodsmountain
Dear mr. Trump, is het possibel daj iene van oen bommenwarpers eerdaags even ummeleidt aover Clodsmountain hierzoot, en gooien Herman the cat een paar van die fijne tomahawk rockets op de pette? That is for you toch mar even bijgaon, or not then! A little step for you, a big one for mankind! The Nobelprice for peace ontkump oe dan niet meer, hear!
Dear pres., when your answer is: ‘Yes Hippe, I can; I send that cat to our sweet Lord’, what ik vurig hope, dan stuur ik oe nog even de coordinates. Please gebroek wel precisiebommen, hein, net as bij die magiesschoele in Teheran; daj mij niet gelijk de hele keet an gort blaost. Muj Griet dan weer ies heuren! Now president, beste mar weer, tudelu; Hippe’.
Barre ontroerd
„En warkelijk waor Jan, ik kreeg al gauw een tillefoontje van ’t Witte Huus, van Trump zien woordvoerster”, aldus Hilbert Fictorie niet lang daarna aan de patateskraam van de bakkert Jan Eulie in de dorpsmond. „Dat vrouwgie zee dat mr. Trump barre ontroerd was deur mien brief, hij mus der zowat van beulen, ja, in ’t Engels dan hein? Hij hef namelijk zelf ok ’n donderse hèekel an katten, zee ze, ze driet hum bij ’t Witte Huus de hele tune vol; mr. Trumpe drag schoenen mit ’n grof profiel der under, daor giet oe alle vuiligheid tussen zit seins, dat hij sleept alles mit naor binnen, ok in zien neie balzale. Een bende! Stinken dokter! Afijn Jan, um ’n lang verhaal kört te maken: Trump kan op ‘t moment gien rakette missen. ’t Speet hum donders zee dat vrouwgie, mar hij wil nog wat Iranezen en drugssmokkelaors uut de tied helpen en dan mut e eerst achter de katten in zien eigen tune an”, aldus Hilbert Fictorie.
„Hippe, ie belèeft ok van alles”, meende de patatesbakkert Eulie hoofdschuddend, „trouwens, hoe koom ie an die dikke poeste an de kop?”, waarals Hilbert Fictorie smartenlijk van zuchten moest. „Griet had eerder op de dag de tillefeun gebruukt veur ’n kringgesprek mit zien vriendinnen”, aldus hij, „en ik had niet in de gaten dat ’t geluud der nog op stun. Dat Griet hef alles mit ekregen. Griezelig, wat was ze weer hellig, Griet. En veur ik der op verdacht was, ha’k ’n triezel te pakken, de kop soesde mij der van….”
(Vanzelf heb ik trachten gedaan inhoud dezes te feriëviren eh, nee: vërifieren, doch niemand van genoemde personen wilde helaas nog iets zeggen, dhr LK.)