Anna Sophie Bakker en Kay van Harteveld nemen restaurant De Gasterij over van eigenaar en kok Ramon van Hoekelen (R) Foto: Boudewijn Benting
Na ruim twintig jaar komt er een einde aan het tijdperk van chef-kok Ramon van Hoekelen (55) bij De Gasterij in Emmen. Hij draagt zijn restaurant over aan Kay van Harteveld en Anna Sophie Bakker, die sinds anderhalf jaar ook Wollegras in Weiteveen runnen.
Voor Van Harteveld voelt de overname van De Gasterij als thuiskomen: hij werkte er zo’n vijf jaar nadat hij in 2017 als stagiair er voor het eerst een voet over de drempel zette. Dit is de plek waar hij veel leerde over gastheerschap en het runnen van een restaurant. „Het voelt bijzonder om hier nu zelf de leiding te hebben en de keuken voort te zetten, maar ook om onze eigen draai eraan te geven.”
In het najaar 2024 nam Van Harteveld samen met zijn vriendin Anna Sophie Bakker Wollegras over. Dat restaurant staat aan de rand van natuurgebied Bargerveen bij Weiteveen. Van Harteveld, opgegroeid in Zuidoost-Drenthe, heeft ruime ervaring in de horeca bij onder meer De Witte Olifant in Klazienaveen, De Kamer in Emmen en De Gasterij.
Farm to table
Bij Wollegras zijn verse, biologische streekproducten het uitgangspunt en dat houden ze ook aan voor De Gasterij. De inspiratie halen ze daarvoor uit hun reizen in Scandinavië, waar veel wordt gewerkt met lokale producten. „Dat betekent niet dat er straks typisch Scandinavische gerechten op tafel komen, maar dat we koken met wat er lokaal voorhanden is”, aldus Van Harteveld. “Herkenbare smaken, maar wel op een mooie, verrassende manier.”
Saksische boerderijen
Net als Wollegras staat De Gasterij in een fraaie omgeving: te midden van Saksische boerderijen in het rustieke Zuidbarge. „Je komt hier echt voor een avond uit,” zegt van Harteveld.
Qua inrichting blijven ze dicht bij wat gasten kennen. „Het pand heeft een authentieke sfeer. Dat willen we behouden,” zegt Bakker. Het blijft voorlopig bij kleine aanpassingen, zoals warmere kleuren aan de muur en passende drankjes bij het eten. Van Harteveld wordt vooral het gezicht op de vloer, terwijl zijn vriendin zich richt op social media en marketing.
Nasi met eigengemaakte pindasaus
De bekende krijtborden aan de muur met daarop het menu, verdwijnen wel en maken plaats voor iets nieuws. Wat precies, dat houden ze nog even geheim. „Dat laten we mensen straks zelf ervaren tijdens de opening op 10 april,” knipoogt Van Harteveld.
Op 29 maart staat Ramon van Hoekelen voor het laatst in zijn keuken. Zijn liefde voor koken begon niet in een sterrenrestaurant, maar thuis, aan de keukentafel in Coevorden. Zijn vader, beroepsmuzikant en drummer bij de band Puzzle, kookte graag en eenvoudig, maar wel met een eigen draai. „Hij maakte nasi, maar met een zelfgemaakte pindasaus. Dat vond ik prachtig.”
Van horeca naar isolatie
Van Hoekelen volgde de middelbare hotelschool in Zwolle en ontdekte tijdens een stage in de Elzas het ambachtelijke koken: alles vers, alles zelf. Daarna werkte hij in Frankrijk, Monaco en Zwitserland, gedreven door nieuwsgierigheid en avontuur.
Uiteindelijk trok heimwee hem terug naar Nederland, waar hij La Place in Emmen en Groningen hielp opzetten, maar die vaste formule verveelde hem op den duur. Hij ging daarna tijdelijk buiten de horeca aan de slag als planner bij een isolatiebedrijf, tot de huizencrisis ook daar een einde aan maakt.
‘Wat heb ik te verliezen’
Een onverwachte wending volgt bij een bezoek aan de houtgroothandel van Piet Weering in Coevorden. In gesprek met diens zoon Bert komt De Gasterij ter sprake, een pand dat destijds leegstond en waarvoor een nieuwe exploitant werd gezocht. „Ik zat tussen twee banen in en dacht: wat heb ik te verliezen?”
In 2005 stapt Van Hoekelen in, eerst in loondienst en later als eigenaar. Het uit 1928 stammende pand, ooit boerderij en dorpscafé, wordt onder zijn leiding nieuw leven ingeblazen. Hij kookt enkel met verse ingrediënten. „Geen pakjes en zakjes, alles wordt vers bereid.” De klassieke menukaart maakt plaats voor krijtborden aan de muur. Het concept trekt al snel een groeiende groep fijnproevers uit de regio.
Deur gaat dicht
Na twintig jaar vindt Van Hoekelen het wel welletjes. Het ontbreken van opvolging leidt uiteindelijk tot het besluit om De Gasterij in de verkoop te doen. Tijdens een bezoek aan Wollegras ontmoet hij zijn voormalige werknemer Kay, met wie hij er vervolgens snel uitkomt.
Stilzitten doet hij na 1 april niet bepaald. Er zijn al plannen voor motorrijden in Andalusië met zijn vader en wellicht kleinschalig koken thuis, voor kleine groepen. „Niet omdat het moet, maar omdat het leuk is.” Het afscheid voelt dubbel: „Dit was elke dag mijn vaste prik. Maar laten we er niet sentimenteel over doen. Deze deur gaat dicht, maar er gaat altijd weer een andere open. Zo is het bij mij altijd gegaan.”
