Een mal avontuur met een chinese mat alhier

,,Ik musse lestdaags veur ’n klaante een auto uut Duutslaand ophalen”, aldus Beertje Hindriks, ,,een importje. Een zestienkleps Opeltie. Ja, ’n lief wagentie heur; van ’n old Frauleinchen ewest. Niks te lieden had; ja, die Opel dan hein. Afijn, ik was ja toch in Duutslaand, dat ik sloeg meteen een dik perceel vuurwark in; veule goedkoperder daorzoot”, aldus Beertje Hindriks in het café De Eveltas alhier, waar deze een pijpvol te praten zat met de kastelein Jans-Maria Tissing.

,,Der zat under aandern ’n chinees mattie bij”, vervolgde de garagehoudert Beertje Hindriks, ,,zun matte is een dikke rolle van wel ’n haalve meter hoge, met wel tiendoezend beste dunderslagen der in. Aj die anstikt en ’t geknal begunt, dan ontrolt dat ding zuk as een matte, een soort van knallende rode loper. Ja, spectaculier heur, dat za’k oe vertellen”, en Beertje Hindriks nog een pilsje bestelde.

,,Afijn Jans-Maria, ik neme op oldjaorsdag die matte mit naor de parkeerplaatse bij de garage”, vervolgde hij, ,,’t personeel der bij, wat euliebollen en rommelpot…. en ik steke die chinese matte an, doe veur de wissigheid een paar stap terugge en ja heur: daor begunde ’t geknal al. De matte rolde zich uut, mar niet van mij òf, mar naor mij tóe. Och mien grote goedzak: ik had ’t rotding hier en ginder verkeerd op esteld. Rokend en knallend en sissend kwam e op mij òf, mit ’n noodgaank, ’t leek de duvel Belzebubs uut de biebel wel. Ikke op de rekken, runnen uut alle macht veur dat ding uut, ik voelde de hitte van de chinese matte al; de broek flodderde mij zowat van ’t gat. Ja, en de ellende was, mien warkbroek zit seins vol verlopen eulie, dat die wil fikken as de moord, dat kunj je be…begriepen”, aldus de garagerhoudert Beertje Hindriks.

,,Ik kon nargens hen”, vervolgde hij, ,,behaalve ’t middenpad òf. De hele parkeerplaatse stiet wieder vol occasions, allemaal zestienkleppers mit zowat niks op de teller; zien = kopen. Mar afijn. Ik runde en runde, ’t middenpad òf, der kwaamp gien ende an ’t geknal en ’t gesis. Ik loerde ’n maol achterumme en och toe Liebe: de rolle was nog niet haalf op en hij kwaamp aal dichter en dichter bij, de verlopen eulie begunde mij al uut de broek te druppen van de hitte, ik kunde elk moment vlam vatten…” en Beertje Hindriks in één keer zijn pils opslokte voor de zenuwen.

,,Der scheut mij iniens wat te binnen”, vervolgde hij, ,,de viever! Der is ja ’n viever op ’t terrein, ik musse maken da’k daor kwame. Ikke der mit zowat ’n haakse bocht op òf, tussen de zestienkleppers deur, de glunige rolle kwaamp gewoon achter mij an en daor was de viever al en hupsakeessie, ik sprunge der gelijk in, koppie under. Nat! Kold! Barre, barre. Mar ik was temiensten veilig. ‘t Eerste wat as ik zage toen as ik weer baoven kwame was ’n dikke grune kikkert, die mij op ‘n plompeblad an zat te loeren mit zien bolle ogies. ‘Wat hej te kieken, ieje’, zee ik, ,,muj niet ies an oen winterslaap begunnen’?”

,,Nou Beer, da’s ’n mal avontuur”, meende de kastelein Jans-Maria Tissing, ,,hej der wieder nog wat aan aover eholden ofzo?”, aldus hij. ,,Nou Jans -Maria: ik had gien haor meer op de konte”, aldus de garagehoudert Beertje Hindriks, ,,alles was der mij finaal òf eschroeid deur de hitte van de chinese matte” en zich nog eens intappen liet.