Dit zijn Jan en Janny uit Assen, allebei 100 jaar geworden en bijna 80 jaar getrouwd. 'Ik wil nog wel een paar jaar verder’

Ze wonen gescheiden, maar ze zijn onafscheidelijk. De kwieke Janny woont op de hoogste verdieping van woonzorgflat De Vijverhof met uitzicht over de hele stad. Jan woont vier verdiepingen onder haar. Jan is vergeetachtig en heeft extra hulp nodig. Maar iedere dag, vrijwel meteen na het ontbijt, neemt hij de lift naar boven. Met in zijn hand een briefje met daarop het kamernummer van zijn grote liefde.

„Ik ben blij dat ik er weer ben”, zegt hij dan, als hij de juiste kamer heeft gevonden. Om vervolgens neer te ploffen op de bank en de krant open te slaan.

Samen brengen ze dag door. Janny vaak voor de televisie. Ze mist niets. Debatten in de Tweede Kamer kijkt ze steevast, talkshows ook, maar ook muziekprogramma’s en wedstrijden van haar favoriete club Ajax. ’s Middags zitten ze samen aan de dis. Dan, tegen de avond, een klein borreltje. Tegen kwart voor tien ’s avonds loopt Jan weer naar de lift om vier verdiepingen te zakken om te slapen.

Een haag van bloemen en kaartjes ontneemt Jan en Janny dinsdagochtend het zicht naar buiten. „Dat vind ik echt heel bijzonder", zegt Janny. Zij werd zondag 31 augustus honderd jaar. Jan 21 dagen eerder op 10 augustus. Samen de 100 aantikken, het is weinigen gegeven. „Dit is echt een unicum”, zegt Jan.

Zondag was het groot feest. De hele familie was er. Hun twee zoons en dochter, kleinkinderen, achterkleinkinderen, negentien in totaal. „We zijn met z’n tweeën begonnen”, zegt Jan. En kijk nu. Zelfs de kleinste, zeven maanden oud, was er. Het vervult ze met trots. „Iedereen gaat goed met elkaar om. Daar ben ik heel blij mee”, zegt Janny.

Tegenwoordig staat de burgemeester om de zoveel jaar voor de deur vanwege een jubileum. Vier jaar terug was burgemeester Marco Out er nog, toen Jan en Janny hun 75-jarig huwelijk vierden. Dit jaar besloot de gemeente Assen het iets anders aan te pakken. Geen bezoekje, maar een trip down memory lane. In een politiewagen – Jan werkte tot z’n pensioen bij de politie – nam Out het echtpaar maandag mee langs belangrijke plekken uit hun leven.

De Javastraat, de straat waar Jan en Janny als begin twintigers hun eerste huisje betrokken. Jan en Janny doorkruisten heel Assen en woonden later ook aan de Zwartwatersweg, Speenkruidstraat, Nicolaas Beetslaan en Delft. Een bijzondere stop was bij het geboortehuis van Janny aan het Oranjekanaal bij Smilde. Ook voerde het ritje langs het politiebureau. Jan begon na de oorlog als hulpagent en eindigde als rechercheur bij z’n pensionering in 1983. Bij zijn afscheid ontving hij een koninklijke onderscheiding.

Ze leerden elkaar kennen in het feestgedruis in de maanden na de bevrijding. Op een dansavond in augustus ’45 kruisten de blikken van Jan en Janny elkaar. Die bewuste avond was alleen toegankelijk voor geallieerde soldaten, politiemensen en vrouwen. „Zo ging dat doen. Jan danste op dat moment met een ander meisje. Maar hij keek alleen maar naar mij”, zegt Janny. Bij de jassen kwam het tot een gesprek. „Waar is jouw Canadees?”, had Jan gevraagd. Even later zat Janny achterop de bagagedrager van Jan.

Het jonge stel, allebei 20, liet er geen gras over groeien. Negen maanden later stapten ze in het huwelijksbootje. „Meneer had een beetje haast”, zegt Janny lachend. Het waren turbulente jaren. Jan kwam in militaire dienst en moest voor drie jaar naar Indonesië. Pas bij thuiskomst zag hij zijn zoon van tweeënhalf jaar. „Ik was hoogzwanger toen hij werd uitgezonden”, blikt Janny terug.

Dat was toen. Vandaag de dag leven ze van dag tot dag. Verplichtingen zijn er niet meer, elke dag is een verrassing. „Ik ben tevreden en wil nog wel een paar jaar verder”, zegt Janny. Geheimen om oud te worden, heeft ze niet. Ja, elke dag doet ze rek- en strekoefeningen in bed om gezond van lijf en leden te blijven. „Maar verder? Geen idee. We hebben altijd normaal geleefd”, zegt Janny. „Mijn tip is: wees een beetje lief voor elkaar.”