Lekke fietsband bracht Cor (91) en Corrie (89) bij elkaar. Echtpaar Poland uit Emmen is 65 jaar getrouwd

„Ik heb mijn man ontmoet in Enschede, waar ik als meisje ging werken,” vertelt de in Schoonoord geboren Corrie. Op een woensdagavond werd zij, samen met haar zus, aangesproken door een jonge militair, Cor. „Hij vroeg of ik hem naar het kamp wilde brengen, maar ik zei dat ik een lekke band had. Hij liet het er niet bij zitten en ging er onverwachts met mijn fiets vandoor. Even later stond hij weer voor mijn neus. Wat bleek, deze soldaat had snel mijn band opgepompt. „Ik sputterde wat tegen maar bezweek voor zijn mooie ogen en prachtige bos met krullen. Die laat ik nooit meer gaan, besloot ik.”

Cor, geboren in Medemblik en later woonachtig in Amsterdam, was op dat moment gelegerd op de vliegbasis Twente. Corrie werkte bij een boerengezin. „Het was hard werken, maar een mooie tijd. Ik ben er een stuk wijzer van geworden.” Uiteindelijk vertrokken ze samen naar de hoofdstad, waar ze als hulp in de huishouding aan de slag ging.

In 1960 trouwden ze en vier jaar later verhuisden ze naar Emmen, waar Cor een baan kreeg bij de Enka en het stel eindelijk een eigen woning vond. „We hebben eerst aan de Torflang in Angelslo gewoond en later in Bargeres.”

Samen kregen ze twee zonen en inmiddels zijn er ook drie kleinkinderen. Corrie werkte ook in Drenthe jarenlang als hulp in de huishouding en deed vrijwilligerswerk. Onder meer bij sportclub Angelslo waar haar oudste zoon speelde. „We stonden altijd langs de lijn om hem aan te moedigen, bloedfanatiek was ik,” lacht ze. Ook Cor stak onbetaald de handen uit de mouwen. Naast zijn werk bij de Enka stond hij klaar voor de vereniging en hielp hij graag bij het dagverblijf van hun jongste zoon.

Hun gezondheid maakte een verhuizing naar Oostermarke noodzakelijk. Hier hebben ze het prima naar hun zin. Het stel noemt zichzelf gekscherend weleens ‘duo Cor & Cor’. Hun dagen zijn gevuld met kleine rituelen: een visje halen bij de kar beneden, samen op het balkon genieten van het uitzicht en na de lunch een uurtje rusten.Cor en Corrie zijn het toonbeeld van levenslust. „We zijn oud, grijs en stijf, maar nog heel fris,” zegt Corrie met twinkelende ogen.

Wat is het geheim van hun lange huwelijk? „Humor, elkaar de ruimte geven en niet te moeilijk doen”, zegt Corrie. „We hebben het goed samen. Natuurlijk zijn er moeilijke momenten geweest, maar we blijven altijd positief.”

Het briljanten huwelijk wordt in kleine kring gevierd. „We gaan eten in restaurant de Serre in Barger-Oosterveld, samen met familie en goede vrienden.” Ook de burgemeester komt langs om het paar te feliciteren. „Hij komt ‘s morgens om kwart over negen al,” lacht Corrie. „Normaal komen we pas rond negen uur uit bed, maar nu moeten we al om zeven uur opstaan. Je moet wel gepoedeld zijn voor de burgemeester!”

Corrie besluit: ,,Misschien kan hij gewoon mee-ontbijten. Een kopje koffie en een beschuitje voor de burgemeester, waarom niet? Hij schijnt met gebak te komen, dat vinden we prachtig. Het is een ontzettend aardige man.”