Geen hallelujastemming na schikking tussen NAM en DeHaan over smartengeld. ‘Schandalig dat het zo lang moest duren’

Het kwam als een verrassing voor veel van de vijfduizend Groninger eisers. Woensdag werd bekend dat na liefst zeven jaar een einde komt aan een slepende rechtszaak tussen DeHaan Advocaten en de Nederlandse Aardolie Maatschappij (NAM). De twee partijen hebben geschikt.

Het oliebedrijf betaalt miljoenen euro’s om in totaal vijfduizend aardbevingsslachtoffers te compenseren voor psychisch leed. Eindelijk is er duidelijkheid voor de gedupeerden. Met uitzondering van een groep van zo’n vijfhonderd mensen. Zij waren het wachten zat en kozen in de tussentijd voor een regeling bij Instituut Mijnbouwschade Groningen (IMG). Zij vissen achter het net.

Volgens Henk Meijer (51) uit Godlinze werd een oplossing wel eens tijd. Hij had sinds 2013 een huis vol scheuren en was een van de eerste eisers. „Elke keer hield DeHaan ons aan het lijntje. Om het half jaar een mailtje met ‘we weten gauw meer’ en ‘het gaat de goede kant op’. Zogenaamd alleen nog de puntjes op de i zetten. Op een gegeven moment geloofde ik dat niet meer. Dit is een opluchting, ik ben blij dat het eindelijk klaar is. Ik ben benieuwd hoeveel wij krijgen.”

De zoon van Dieta Kruizinga (65) uit Wittewierum belde haar woensdagochtend wakker met het nieuws. Ze woonde jaren in een huis met talloze scheuren en zit nu in een wisselwoning. Kruizinga hield lichamelijke klachten over aan de jarenlange stress. „Goed dat het rondkomt, maar ik weet niet of het recht doet aan het leed dat zo veel mensen is aangedaan. Het gaat niet om geld, er zijn mensen kapotgemaakt. Schandalig van de NAM dat het zo lang moest duren.”

Kruizinga peinsde er niet over om naar het IMG over te stappen. „Ik vond dat ons recht moest worden gedaan. Je wordt systematisch gesloopt, het vreet zo veel energie. Dat vind ik moeilijk: ein-de-lijk is het klaar, maar nu moeten we wéér in de rapporten duiken. Dat maakt dat het een beetje dubbel voelt. Gelukkig helpt mijn zoon, want ik heb de puf niet meer.”

Monique Annaars (50) uit Appingedam woonde in meerdere huizen met aardbevingsschade. Jarenlang leed en procedures doorlopen kostte haar veel energie en verdriet. De rechtszaak zorgde aanvankelijk voor een sprankje hoop. „Ik heb een klein budget, dus in het begin fantaseerde ik wat ik met een paar duizend euro voor mijn kinderen kon doen. Die fantasie verdween na jaren wachten. Maar misschien wordt die dooie mus weer levend.”

Dan moet eerst meer duidelijk worden, zegt Annaars. „Voor mij is dit nu nog abracadabra. Die advocatenmails zijn in vaktaal, dat moet je maar net begrijpen. Wat ik krijg? Ik heb geen idee. Ik weet daarom niet hoe ik me voel. Na zeven jaar wachten is het: eerst zien, dan geloven. Daarna ben ik pas opgelucht.”

Natuurlijk is het fijn dat er na zo veel jaren een beslissing ligt, zegt Monique Veendorp (56) uit Appingedam. Ze meldde zich in 2019 bij DeHaan. Hoeveel ze krijgt is onduidelijk. De afgelopen jaren waren zwaar voor haar. Ze verloor haar moeder aan aardbevingsstress en kreeg zelf gezondheidsklachten. „Ik ben op. Als dit geregeld is, wil ik het achter me laten. Af en toe dacht ik erover om het bijltje erbij neer te gooien, maar ik heb doorgezet.”

Veendorp vroeg zich geregeld af of het ooit goedkwam. „Elke keer weer vooruitschuiven, steeds weer excuses van DeHaan. Ik heb heel vaak gedacht: dit is een gebed zonder einde. Eindelijk is het rond. Nu snel doorpakken. Afhandelen die hap. Wij wachten al zó lang, ik wil geen stress meer”, zegt ze snikkend.

Monique Klok (55) uit Schildwolde woonde in diverse woningen met schade. Ze zat sinds 2018 bij de rechtszaak. De schikking kwam als een grote verrassing. „Maar om eerlijk te zijn ben ik beslist nog niet opgelucht. Het heeft véél te lang geduurd. Belachelijk dat de NAM alles deed om de boel uit te stellen. Die gaan over lijken.” Klok noemt de schikking positief voor mensen met normale schades, maar voor uitzonderlijke gevallen vreest ze voor ‘een schijntje’. „En hoe lang duurt het voor het wordt uitgekeerd?”

Voor Inge de Boer (53) uit Slochteren is het de vraag of zij op een bedrag kan rekenen. In 2022 stapte ze uit de rechtszaak. Ze vond de aanhoudende stress en onzekerheid niet opwegen tegen een mogelijke vergoeding. Maar omdat ze in de tussentijd niet bij het IMG heeft aangeklopt, krijgt ze mogelijk via DeHaan toch geld van de NAM. „Deze uitspraak is heel mooi. Er is nu erkenning. We gaan bellen met DeHaan hoe het zit met de voorwaarden. Daarna nemen we een beslissing.”