Sef trad in oktober op bij Opmaat, het eendaagse festival van Grasnapolsky en het NNO. Foto: Corné Sparidaens
Eerst dansend meehossen op de beats van Sef, terwijl je op zijn verzoek je shirt uittrekt en boven je hoofd heen en weer zwaait. En een kwartier later muisstil luisteren naar een strijkkwartet bij het Noord Nederlands Orkest. Dat is Opmaat in een notendop.
De formule van het nieuwe minifestival, een initiatief van het NNO en festival Grasnapolsky, is simpel: eerst popmuziek in de ene zaal en daarna klassiek in de andere. En tussendoor bijpraten in de foyer, die sfeervol is aangekleed met grote, pluizige stoffen kunstwerken, met muzikaal behang van een dj.
Geen crossovers tussen pop en klassiek, gewoon twee muzikale werelden naast elkaar. Het was een experiment, vooraf waren er twijfels, maar het werkte wonderbaarlijk goed. En er is publiek voor: met 700 bezoekers was de eerste editie van Opmaat in De Oosterpoort in Groningen een succes.
Oordopjes
Het traditionele NNO-publiek was donderdagavond zwaar in de minderheid. Voor hen was het even wennen. „Wat een lawaai”, constateerde een 80-plusser geschrokken, toen Opmaat in de kleine zaal van start ging met een optreden van Min Taka, de Rotterdams/Turkse zangeres die eerder dit jaar op Noorderslag stond.
Met een drankje in de hand en de telefoon in de aanslag luisteren naar het NNO. Foto: Corné Sparidaens
Zonder oordopjes was het niet te harden, terwijl de computerbassen voor een onvrijwillige geluidsmassage zorgden. „Ik vind dat je alles geprobeerd moet hebben”, vertelde de vaste NNO-ganger. „Anders mag je geen oordeel hebben. Maar mijn voorlopige oordeel luidt: wat een lawaai!”
Met gehoorbescherming in (of vingers in de oren) was de dromerige pop van de zangeres uit Istanboel overigens heel goed te verteren. Een typische Grasnapolsky-act: jong, talentvol en avontuurlijk de grenzen opzoekend van verschillende genres.
Knallen met Moessorgski
Na Min Taka verplaatste het publiek zich naar de met gordijnen verkleinde grote zaal voor het eerste optreden van het Noord Nederlands Orkest. Het symfonieorkest knalde er meteen in met de Hut op kippenpoten uit Moessorgski’s Schilderijententoonstelling, gevolgd door de Danse macabre van Saint-Saëns.
Deels zittend, maar grotendeels staand met een drankje in de hand, werd aandachtig geluisterd door het nieuwe NNO-publiek. Wat opviel was dat het geroezemoes in de zaal helemaal verstomde bij de zachte passages. En na elk stuk volgde een ovationeel applaus met gejoel en gefluit voor de casual geklede musici.
Na het geconcentreerde luisteren naar het NNO in de grote zaal maakte Sef er in de kleine zaal een feest van. Foto: Corné Sparidaens
„Ik heb tijdens het concert bijna niemand de zaal uit zien lopen”, vertelde een vrijwilliger van de NNO Vriendenvereniging, dat een informatiepunt had opgezet in de foyer. „Ja, een paar, om bier te halen.” Tot zijn verbazing meldden zich na afloop een aantal jongeren om vriend van het orkest te worden.
Na het eerste optreden van het NNO was het tijd voor de hoofdact van de avond: Sef, alias Yousef Gnaoui (41). Met zijn gevoelige, persoonlijke en activistische teksten wist de sympathieke Amsterdamse rapper, wiens landelijke tour helemaal is uitverkocht, de kleine zaal volledig mee te krijgen.
Voor elkaar zorgen
Sef, die net als het NNO afgelopen zomer op het hoofdpodium van Lowlands glorieerde, refereerde nog even aan de ‘toch weer kutte uitslag van de verkiezingen’. Hij hield de moed erin met zijn boodschap van liefde. „We moeten ons lot niet in de handen van de politiek leggen. We moeten door, voor elkaar zorgen.”
En even later gingen al hossend de shirts uit, ook bij de rapper zelf.
Het was afwachten of de bezoekers na de dampende energie van Sef om zouden kunnen schakelen voor het tweede optreden van het NNO. Het orkest had bovendien wat langere en ‘moeilijker’ stukken op de lessenaars staan. En het was inmiddels ook al na half 11.
Het NNO, met dirigent Risto Joost als verdienstelijk publieksmenner, wist de zaal toch weer goed vol te spelen. En toen met een traag, dreigend strijkkwartet van film- en gamecomponist Jason Graves nadrukkelijk de stilte werd opgezocht, reageerde de grote zaal als betoverd. „Magisch”, fluisterde een bezoeker.
Nauwelijks weglopers
Opnieuw waren er nauwelijks weglopers. Ook opvallend: geen telefoon die afging tijdens de muziek, daar kan het reguliere NNO-publiek een voorbeeld aan nemen. Even later werd er zelfs voorzichtig gedanst op muziek van Berlioz.
Geconcentreerd luisteren naar het NNO tijdens Opmaat, met een glas bier in de hand. Foto: Corné Sparidaens
Voor herhaling vatbaar dus, dit Opmaat, vindt ook NNO-directeur Liesbeth Kok. „Het was wel spannend hoe het publiek zou reageren, maar tegelijkertijd verrast me het niet echt. Ik geloof er heel erg in dat je brein na iets explosiefs klaar is voor iets heel subtiels.”
De eerste editie van Opmaat gaf haar gelijk. Dat er na het NNO nog maar een handjevol bezoekers behoefte had aan afsluiter Def, was jammer voor het TikTokfenomeen, maar gezien het late tijdstip begrijpelijk.
