Dirigent Dirk Brossé en violiste Eeva Koskinen in muziek uit 'Schindler's List' van John Williams. Foto: Marijn Boeré
Het NNO trok donderdag in Groningen een volle zaal met symfonische soundtracks. Ook Drachten (vrijdag) en Leeuwarden (zaterdag) lopen er massaal voor uit. Waarom is filmmuziek zo populair? Vijf redenen, die niet helemaal kloppen.
1. Feest der herkenning
Je hoort muziek die in het collectieve geheugen gegrift staat. Die trompetsolo uit The Godfather, de onheilspellende openingsnoten van The Good, the Bad and the Ugly, Barbers Adagio for Strings dat in Platoon en The Elephant Man is gebruikt. Het is direct aansprekende muziek, die iedereen kent.
2. Eenvoudige, vaak zoete melodieën
Mantovani beheerste het genre als geen ander, net als André Rieu: deuntjes die makkelijk in het gehoor liggen, waarvoor je als luisteraar weinig moeite hoeft te doen. Niks mis mee, zeker niet als ze zo fraai worden uitgevoerd als door het Noord Nederlands Orkest. Met het suikerzoete thema van Love Story als hoogtepunt.
3. Beeldend, sfeervol en dramatisch
In het eerste stuk van de avond, The Moonlit Woods of Fairyland, een compositie van NNO-slagwerker Menno Bosgra uit Drachten, kwam het allemaal al samen: je waande je in een sprookjesbos en zag allerlei landschappen voorbijtrekken, vol dramatische contrasten. Opmerkelijk detail: bij deze muziek is nog geen film gemaakt.
4. Hapklare brokken
Weinig lange spanningsbogen die concentratie vereisen van de luisteraar, maar veel korte thema’s en motiefjes. En veel afwisseling, met volksmuziekelementen, een mars hier, een walsje daar en dan op naar de volgende soundtrack. Het springt soms muzikaal van de hak op de tak, maar de verveling krijgt geen kans.
5. Emotioneel en direct aansprekend
Zwijmelen bij muziek uit Braveheart, of een traantje wegpinken bij het vioolspel van concertmeester Eeva Koskinen in het Main Theme van Schindler’s List. In de filmmuziek top 200 die NPO Klassiek vorige week uitzond, stond het stuk op nummer 1. Het voelde toch wat ongemakkelijk: zulke mooie muziek bij een film over de Holocaust… Gelukkig ontbreken in de concertzaal de beelden.
Maar er is meer
Mooi bedacht misschien, die vijf redenen, maar er is meer. Zo speelde het NNO ook werk van John Williams uit E.T. en drie delen van zijn muziek voor Catch Me If You Can, met altsaxofoniste Mirjam Stoffelsma als imponerende soliste. Gelaagde stukken, waarin ook het experiment een plek krijgt.
Van daaruit is het nog maar een kleine stap naar de beroemdste symfonie uit de klassieke muziek, Beethovens Vijfde, die volgende week op de lessenaars staat bij het NNO. Het zou mooi zijn als daar ook zoveel mensen op afkomen.
De Oosterpoort was uitverkocht voor het filmmuziekconcert van het NNO. Foto: Marijn Boeré
Gebeurtenis: Noord Nederlands Orkest o.l.v. Dirk Brossé Programma: filmmuziek van John Williams, Ennio Morricone, James Horner e.v.a. Gezien: 13/3 Groningen, De Oosterpoort Publiek: uitverkocht Nog te zien: 14/3 Drachten, De Lawei; 15/3 Leeuwarden, De Harmonie
