V.l.n.r. Harm Thie, Dara Jav, Brigit Grol en Willeke Castenmiller. Kees Bouma
Studio Draadkracht in de Oosterparkwijk verzorgt cursussen op het gebied van textiel. In het naaicafé of de werkplaats kunnen bezoekers hun kleding (laten) repareren of maken, onder begeleiding van één van de vrijwilligers.
Birgit Grol en Willeke Castenmiller vertellen enthousiast over de bijzondere ontmoetingen.
Brigit Grol (68), voorzitter van het bestuur en geboren en getogen Stadjer, opent met haar adagium: ,,Ik had gelezen dat als je een droom wilt verwezenlijken je daar over moet praten. Dat heb ik gedaan. Er waren al stadswerkplaatsen voor hout, metaal en grafische technieken. Zoiets wilde ik ook graag voor textiel.”
,,Met vier andere vrouwen hebben we dit idee uitgewerkt en geld bij elkaar gebracht. We hebben er zelfs eigen geld ingestopt. We kregen een eenmalige subsidie van de gemeente. Maar nu kunnen we ons prima bedruipen. Winst maken hoeft niet. Een nieuwe rits inzetten kost bij ons 22,50 euro, exclusief rits.’’
Nieuwe stad, nieuwe kansen
Willeke Castenmiller (67) heeft net als Grol een pedagogische achtergrond: ,,Ik kom uit Delft en kwam voor een stage in deze stad terecht. Door de liefde ben ik hier gebleven. Ik vind het hier hartstikke fijn.’’
Ze vertelt met smaak een anekdote over het omgaan met taalverschillen: ,,Op een school in deze wijk kwam een jongetje bij me en die zei ‘Ik ben door een neefje gestoken’. ‘Nou wat naar’ reageerde ik, ‘logeerde die bij jou?’’
Zo leerde Castenmiller dat in Groningen een neefje een mug is en een mug een vlieg.
Textiellessen
Bij Studio Draadkracht worden textiellessen gegeven. Dat zorgt voor de meeste inkomsten. In het naaicafé kan men binnenlopen met vragen over textielreparaties. Er komen mensen van alle leeftijden. ,,We doen het voor iedereen, maar vooral voor mensen met een kleine beurs,’’ zegt Grol.
De stichting is gebouwd op vier pijlers: leren en inspireren, faciliteren, participeren en produceren. De kernwaarden zijn duurzaam, creativiteit, laagdrempelig, doe-het-zelf en sociaal.
Elke week komen er zo’n 50 cursisten binnen aan de Oosterhamrikkade. Castenmiller: ,,Het wisselt natuurlijk. Momenteel is breien populair. Soms komen mensen een fietstas hier repareren of werken met grote patronen. Iets wat bij een kringloopwinkel is gekocht kan hier aangepast worden.’’
‘Soms nog echte pubers’
Grol vult aan: ,,Studenten zijn soms nog echte pubers. Alles ligt dan in het gangpad.’’ Over jongens heeft Castenmiller nog een aardig verhaal: ,,Er kwam een groep studenten die een soort Romeinse toga moest maken. De toga’s waren wat tekort, de lakens waren niet langer. Ik stelde voor er een sportbroekje onder te dragen, maar dat mocht niet. Dit zorgde voor hilariteit, ze durfden het niet tegen mij te zeggen.’’
Machinist
De stichting draait geheel op vrijwilligers, zo’n twintig inmiddels. Eén van hen is Harm Thie , die 45 jaar werkte als machinist bij de NS: ,,Ik verzorgde ook de kleding bij de NS.’’
Als Castenmiller hem prijst om zijn handigheid wuift Thie dat bescheiden weg: ,,Kijk daar zit Dara, die komt uit Irak. Dat is pas een echte kleermaker. We kunnen gelukkig goed samenwerken.’’
Op woensdag komt een groep vrouwen met afstand tot de samenleving voor naailes. Ze maken ook producten voor Draadkracht, soms ook voor zichzelf. ,,We leveren kwaliteit, maar niet snel. Reken maar op tien dagen.’’
Het bestuur wil meer bekendheid aan Draadkracht geven en graag uitbreiden met iemand met ervaring in de PR. Het tienjarig jubileum heeft al een titel: Een tien voor draadkracht.
,,We organiseren dan tien activiteiten op de tiende van elke maand, behalve de zomer. Zoals een patronenruilbeurs, een lawaaioptocht met kinderen, tasjes maken met jongeren, van oude truien wanten en mutsen maken en bij de supermarkten zitten om aandacht voor Draadkracht te vragen.’’
Zo blijft de stichting een ontmoetingsplek voor de hele wijk.
