Grietje (67) treedt aan als voorzitter van Dorpsbelangen Dalen. ‘We houden onze ogen en oren goed open’

Vorig najaar nam de 67-jarige inwoonster van Dalen het stokje over van Harry Lamberts, die na twaalf jaar trouwe dienst afscheid nam. „De nadruk ligt voor mij op verbinden, overzicht brengen en inwoners meenemen in onze plannen”, schetst Smit haar rol. Ze levert in meerdere opzichten al jarenlang een flinke bijdrage aan de Daler dorpsgemeenschap.

Geboren en getogen op de boerderij in Stieltjeskanaal woont ze sinds 1986 nog altijd op dezelfde markante plek aan de Hoofdstraat in Dalen. „Toen we kinderen kregen ben ik actief geworden bij stichting Kinderopvang in Dalen en de buurtvereniging. Anderhalf jaar geleden werd ik bestuurslid van Dorpsbelangen en sinds eind oktober dus in de functie van voorzitter.”

Als boerendochter wilde Smit graag dierenarts worden, maar dat lukte niet. Bij de loting voor de studie viel ze buiten de boot. Ze koos uiteindelijk voor een studie sociale wetenschappen. „Dat was weliswaar een heel andere richting, maar ook één waarmee ik de wereld op een andere manier verkende en die meer gericht is op mensen, gedrag en hoe de samenleving functioneert. Ik heb het altijd belangrijk gevonden dat mensen zich kunnen ontwikkelen. Verder kijken dan wat je al kent. Elke baan heeft me zo weer wat gebracht.”

Smit heeft in haar werkzame leven diverse functies vervuld binnen de sectoren welzijn en zorg, overheid en de bibliotheek, zowel op landelijk als provinciaal niveau. Hoe ervaren ze ook is, Smit vroeg wel even bedenktijd toen het voorzitterschap van Dorpsbelangen op haar pad kwam.

„Het voelde aanvankelijk als een enorme klus die ik op mijn schouders moest nemen. Ik realiseerde me dat het takenpakket van Dorpsbelangen Dalen, na de vaststelling van de dorpsvisie, flink is uitgebreid. Er zijn werkgroepen gevormd voor thema’s die inwoners van het dorp belangrijk vinden. Daarnaast is een aantal organisaties ‘aangehaakt’ bij Dorpsbelangen, zoals bijvoorbeeld Nei Naoberschap, de Daoler Tuun en de werkgroep speeltuinen.” In totaal zijn er ongeveer driehonderd vrijwilligers actief binnen de tien werkgroepen.

Smit heeft de tijden zien veranderen. „Aan het Stieltjeskanaal, waar ik opgroeide, woonden veel mensen op een boerderij die vaak door hun overgrootouders was opgebouwd na het graven van het kanaal. Ons huis droeg een steen met het jaartal 1911. Onze ouders hebben het werk voortgezet. Doordat mensen generaties lang op dezelfde plek woonden, was de gemeenschap hecht. Schaalvergroting in de landbouw heeft er echter voor gezorgd dat er nog maar weinig boeren zijn overgebleven.”

Als nieuwe preses blijft ze zich inzetten voor leefbaarheid, maar realiseert zich tegelijk dat Dorpsbelangen niet op de stoel van de gemeente gaat zitten. „We willen verbinden en meedenken, maar niet beslissen namens het dorp. Wel houden we onze ogen en oren goed open. Daarbij helpt het ook de werkgroepen goed op de hoogte zijn van wat er speelt. In de contacten met de gemeente geven we aan wat belangrijke onderwerpen zijn in het dorp. Dat hoeven niet alleen problemen te zijn, goede ideeën en nieuwe initiatieven zijn zeker zo belangrijk.”

Smit besluit: „De belangrijkste opgave voor de komende periode is het maken van een nieuwe dorpsvisie. Dat is een plan voor hoe het dorp er over tien jaar uit moet zien. Dit najaar is er een bijeenkomst voor inwoners. Dan laten we zien wat er de afgelopen tien jaar is bereikt. Tegelijk inventariseren we wat er speelt. De ideeën worden daarna verder uitgewerkt en onderzocht. Uiteindelijk wordt alles opnieuw voorgelegd aan de inwoners.”