Hans Nijland brengt in zijn column een ode aan olympische sporters die grenzen verleggen.
Helaas ben ik als sportliefhebber niet in Milaan en Cortina d’Ampezzo, maar op tv probeer ik alle wedstrijden te volgen.
Ik geniet van de absolute winnaars, die maar één doel voor ogen hebben: goud. En waar alles, maar dan ook werkelijk alles voor moet wijken.
Neem de Amerikaanse Lindsey Vonn, 41 jaar oud. Op 31 januari van dit jaar scheurde ze de kruisband van haar linkerknie. Dan zou je denken, zeker op die leeftijd: einde oefening. Maar zie daar, twee weken later stond ze op de latten op de olympische piste.
Helaas voor haar eindigde haar olympische droom in een horrorval, waarbij ze haar linkeronderbeen brak. Natuurlijk volgt er dan kritiek van de schriftgeleerden. Het zou onverantwoord zijn en een slecht voorbeeld voor de jeugd. Wat een geneuzel!
Topsport is pijn lijden en risico’s nemen. Oftewel, wie hoog vliegt, kan ook hard vallen.
Op haar Instagram verwoordde Vonn het zelf mooi: het leven is kort en alle kansen die voorbij komen moet je grijpen.
En wat te denken van Ilia Malinin? Liefst 47 jaar was het verboden om bij het kunstschaatsen een backflip uit te voeren. Veel te gevaarlijk, oordeelden de kenners.
Nu het weer is toegestaan, was het Malinin die er tijdens zijn oefening achteloos een backflip uitgooide. Je hoeft mij ’s nachts echt niet wakker te maken voor het kunstschaatsen, maar deze spectaculaire oefening heb ik zeker tien keer teruggekeken.
Zelf hebben we Jutta Leerdam. Circa 4 miljoen tv-kijkers in Nederland zagen haar gouden rit op de 1000 meter. Leerdam verliet in 2024 het gespreide bedje van de Jumbo-Visma-ploeg en formeerde haar eigen team. De afgelopen jaren moest alles wijken voor deze race.
Leerdam is geen grijze muis, maar een paradijsvogel. In een privéjet vloog ze naar Milaan en ze is verloofd met een wereldberoemde bokser, die gelijkenissen heeft met een overbehaarde gorilla. Inmiddels heeft ze 6 miljoen volgers. Leerdam heeft zichzelf op de wereldkaart gezet door uniek te zijn en het maximale uit zichzelf te halen. Echte toppers zijn kleurrijk en dat is hartstikke leuk.
En zo zie je maar, je moet een slaaf van je sport zijn om het hoogst haalbare te bereiken. Het zijn de woorden van de Spaanse toptennisser Carlos Alcaraz.
Waarvan akte.
Hans Nijland is voormalig directeur van FC Groningen