Van juniorverslaggever bij DVHN naar persman in de Tour. Nu wil Sjors Beukeboom (30) het NOS Journaal presenteren

In januari proefde hij nog de goddelijke dadelmelk uit Saudi-Arabië, in zijn woonplaats Girona geniet hij wekelijks van onovertroffen Spaanse tapas. Maar niets kan tippen aan de monchoutaart die zijn oma uit Groningen vroeger maakte, vindt wereldburger Sjors Beukeboom.

Oma overleed in 2014, maar bepaalt in zekere zin nog altijd het leven van haar kleinzoon. Onbewust zette ze Beukeboom aan tot een wonderlijke reis, waarop hij uitgroeide van juniorredacteur bij Dagblad van het Noorden tot mediaondernemer in Catalonië.

In een knus koffietentje op de kop van het Hoornse Meer begint de 30-jarige fietsfanaat vrijwel meteen over die beginjaren bij het regionale dagblad. Hoe zijn grootmoeder destijds een advertentie las. Dat de krant op zoek was naar columnisten vanwege een jubileumeditie van de 4 Mijl van Groningen. Hoe hij werd uitverkozen.

De opdracht viel in vruchtbare bodem, de tiener werd direct gegrepen door het journalistieke virus. „Na die columns schreef ik een klein jaar lang brief na brief aan de sportverslaggevers William Pomp en Martin Messing. Totdat ik eindelijk met mijn moeder naar de redactie mocht komen en een eigen juniorrubriek kreeg.”

Vanaf dat moment leeft Beukeboom zijn eigen jongensboek. Hij interviewt vooraanstaande topsporters uit het Noorden. Ranomi Kromowidjojo, Epke Zonderland, Bauke Mollema. „Prachtige herinneringen. Maar voor mij springt het gesprek met Lieuwe Westra eruit. In het begin voelde ik me niet echt welkom, daar in zijn schuur in het Friese Tijnje. Maar hij vertelde meer en meer. Dat hij de house- en hardcorefeesten en zijn bestaan als stratenmaker achter zich wilde laten. Dat hij nog een keer vol voor zijn wielercarrière wilde gaan.”

De timing van het bezoek van de juniorreporter is bijzonder. Westra pakt niet lang na hun ontmoeting indrukwekkende zeges en is in de Tour de France meesterknecht van de Italiaanse eindwinnaar Vincenzo Nibali. Na die successen gaat het bergafwaarts. De hardrijder wordt depressief en overlijdt moederziel alleen onder tragische omstandigheden. „Ik krijg nu weer kippenvel”, zegt Beukeboom.

De gevierde rubriek in DVHN vormt de opmaat tot een studie journalistiek in Zwolle en een baan als bureauredacteur bij de NOS. Vervolgens komt nog een jongensdroom uit. Beukeboom mag aan de slag als communicatie-expert bij de professionele wielerteams Israël-Premier Tech, BMC Racing en Movistar Team. In totaal gaat de Drent driemaal naar de Tour de France, het summum van de wielersport.

Geïnspireerd door zijn moeder Linda, van wie binnenkort een negende boek verschijnt, beschrijft hij zijn bijzondere belevenissen in het boek In het wiel van het peloton. Daarin geeft Beukeboom etappe voor etappe toegang tot de boezem van zijn profploeg. Onverbloemd openbaart hij de hoogtepunten en keerzijden van zijn beroep in het hart van de koers.

Heimwee, slechte hotels, opdringerige fans op jacht naar bidons. De strenge restricties van zendgemachtigden die de creativiteit van de mediamaker danig in de weg zitten. „In een recensie op bol.com vond een lezer het maar een deprimerend boek”, zegt Beukeboom met een schaterlach. „Hij dacht dat ik in de Tour elke dag met tegenzin naar mijn werk was gegaan.”

Dat is allerminst het geval, maar de talloze reizen en het constante leven uit een koffer vallen hem steeds zwaarder. Na verloop van tijd verdwijnt nu eenmaal de magie van de groter rondes als de Tour, legt de dertiger uit. „Foto’s, video’s, verhalen; uiteindelijk draait bijna alles om het tevreden stellen van de sponsors.”

Veel meer plezier haalt Beukeboom uit Nafent, een wieler- en hardloopmagazine in het Catalaans en Engels, dat hij eigenhandig op de markt bracht. Inmiddels staat hij aan het hoofd van een team dat vierjaarlijks een oplage van 2000 stuks publiceert voor lezers in de fietswalhalla’s Girona, Calpe, Mallorca, Valencia, Andorra en Zuid-Frankrijk. 

Tijdens zijn werkzaamheden deelt Beukeboom op Instagram jaloersmakende content. Hij zit op een kameel in Saudi-Arabië, verkent Sardinië op een gravelbike en demonstreert de technische hoogstandjes van een ploegleidersauto. Schitterende avonturen, dat zeker. Maar met het verstrijken van de jaren groeit het verlangen naar een terugkeer naar Nederland.

„Ik was vorig jaar 161 dagen van huis. Een hotelkamer voelde vertrouwder dan mijn eigen plek in Girona, waar ik net een verhuizing achter de rug had. Met mijn huidige Japanse wielerploeg, Team Ukyo, heb ik nu de afspraak dat ik maximaal 40 dagen op reis ben. Het gaat alweer hard die kant op trouwens.”

Het roept de vraag op waar Beukeboom zich werkelijk thuis voelt. „Dat is in Paterswolde, bij mijn vader en moeder”, zegt hij resoluut. „Ik voel me weleens schuldig dat ik ze zo weinig zie. Ik probeer elk halfjaar naar huis te komen. Als ik op de fiets door de stad rijd voel ik me thuis.”

Daar kan hij gewoon Sjors zijn, in plaats van Jordi of Giorgio, zoals hij zich voor het gemak in Spanje en Italië aan anderen voorstelt. Terug op zijn geboortegrond verraden alleen de verdwaalde Engelse woorden die af en toe in zijn zinnen opduiken de bijzondere carrière van Beukeboom.

„Ik had altijd drie dromen”, zegt hij dan. „Werken bij de NOS en werken voor een professioneel wielerteam, dat is me beide gelukt. Nu wil ik presentator worden. Liefst van een nieuwsshow of het NOS Journaal. Dan kan ik maatschappelijk echt impact hebben. Zeker in deze tijd is dat een stuk belangrijker dan de wielerwereld.”

In Hilversum kunnen ze snel een brief verwachten.