Let op scheidsrechterstalent Jody (20) uit Hoogezand. ‘Hij gaat het betaald voetbal halen’

Donderdag kreeg Meiborg een goed bericht van de KNVB. Hij is – wederom – gepromoveerd. Als 20-jarige fluit hij vanaf komend seizoen wedstrijden in de tweede klasse senioren. Op de zaterdag, zijn voorkeursdag.

Hij gaat als een speer. Sinds vorig seizoen is Meiborg opgenomen in het Ontwikkeltraject van de KNVB voor talentvolle scheidsrechters. Hij is al regelmatig vierde official in de eredivisie vrouwen, floot dit seizoen al beladen derby’s als Veendam 1894-Wildervank en een nacompetitiefinale en ligt uitstekend op koers om zijn ambitie waar te maken: profscheidsrechter worden.

„Ja, dat is wel wat ik heel graag wil”, zegt Meiborg op een terras op de Groningse Grote Markt. „Ik wil zo hoog mogelijk fluiten. Tegelijkertijd weet ik ook dat de eredivisie maar voor heel weinig mensen is weggelegd. Als ik niet goed genoeg ben, dan is dat zo. Daar kan ik vrede mee hebben. Maar ik ga ervoor.”

Vooralsnog gaat het hard. Meiborg begon – uiteraard – als voetballer, bij vv Hoogezand. En al snel begon hij ook te fluiten en al even snel had hij door dat daar zijn ambitie lag. „Ik begon bij de club bij de F-jes en de E-tjes en daarna al snel de D-tjes, met buitenspel en op een heel veld. Vond ik al meteen leuk.”

Op zijn zestiende was Veendam 1894 Onder-17 1-Borger Onder-17 1 zijn eerste grote jeugdwedstrijd. „Toen dacht ik: dit is veel leuker dan voetballen. Dit geeft me veel meer voldoening. Het eerste elftal halen trok me ook niet, als scheidsrechter kan ik wel de top halen.”

Want, dat is duidelijk: Meiborg gaat voor het hoogste. „Als scheidsrechter wil ik ook altijd de beste zijn op het veld. Ik krijg er adrenaline van. Scheidsrechter zijn geeft me energie.”

„Ik ben blij als ik een goede wedstrijd heb gefloten en ik baal enorm als ik een slechte wedstrijd heb gehad. Als ik bijvoorbeeld floot voor buitenspel, maar dan later zelf denk: was dat het wel? Daar denk ik niet over na tijdens de wedstrijd maar wel erna. Ik kijk ook elke wedstrijd terug, ik vraag altijd de beelden op die met een vaste camera zijn gemaakt. Dat is ook een stukje zelfreflectie. Ik wil beter worden.”

De vrouwen van FC Groningen, destijds top van de tweede divisie, had hij in december ook al eens ‘onder zijn hoede’: Meiborg was als vierde official aangesteld in het bekerduel in de achtste finale tegen eredivisionist Excelsior Rotterdam. Op de Esserberg verloor FC Groningen ruim, met 6-1, maar Meiborg genoot desondanks.

„Ik hoorde als vierde official via mijn headset wat de scheidsrechter allemaal zei. Tegen spelers, tegen de assistenten. Hoe hij speelsters vermaande bijvoorbeeld. Dat soort dingen hoor je normaal natuurlijk niet. Daar leerde ik heel veel van.”

Van voetbalouders of andere omstanders die zich bemoeien met zijn arbitrale kunsten trekt Meiborg zich niet veel meer aan. „Dat gaat tegenwoordig mijn ene oor in, het andere oor uit. Er wordt zo ontzettend veel geroepen, daar sluit ik me voor af. Ik hoor het niet eens meer. Als ze me na afloop zeggen dat ik goed gefloten heb, zeg ik ook: dank je wel, maar loop ik daarna door. Vaak weet ik zelf wel of ik goed gefloten heb en anders hoor ik het van mijn begeleider.”

Ja, ook Meiborg maakte al eens mee dat een wedstrijd totaal uit de klauwen liep. „FC Emmen Onder-17-Zeeburgia Onder-17, even geleden. Ik weet niet meer hoe het uit de hand liep, maar er gebeurde ineens van alles. Spelers gingen tegen elkaar tekeer, ouders bemoeiden zich ermee, begeleiders, alles door elkaar. Ja, als dat gebeurt ga ik zelf naar binnen. Dan is het voor mij ook klaar. Ik kijk natuurlijk nog wel wat er gebeurt, omdat ik voor de bond rapport moet opmaken. Maar ik zorg wel dat ik op afstand sta.”

Serdar Gözübüyük is zijn grote voorbeeld. „Makkelie niet, al fluit hij soms ook geweldig.” Wat hij zelf nog kan verbeteren om ooit ook op dat niveau te fluiten? „Positie kiezen, daar let ik tegenwoordig nog beter op. En communiceren met spelers, daarin kan ik nog stappen zetten. Wat zeg je tegen een speler als je hem toespreekt maar geen geel wil geven? Dat soort zaken.”

Meiborgs schoonvader-in-spé, Hans Nijland, volgt hem met veel interesse. De oud-FC Groningen-directeur is vol lof. „Echt, let op, en ik zeg dit niet omdat hij de vriend van mijn dochter is. Jordy is zo goed. Die gaat het betaald voetbal halen. Hij is altijd rustig, in control. Hou hem in de gaten.”

Meiborg lacht. „Hans schold scheidsrechters vroeger wel verrot heb ik begrepen, maar hij fluit zelf ook bij HSC. En dat is de beste manier om te snappen hoe moeilijk het soms is. Maar ook vooral om te zien hoe leuk het is!”