Donar-sterren kijken vol bewondering naar het Amerikaanse succes van Rienk Mast (24) uit Groningen. ‘Hij is een beer van een gozer geworden’

De aantallen op de tribune zijn totaal anders dan Rienk Mast in Groningen gewend was. Speelde hij eerder voor maximaal 4.500 toeschouwers in Martiniplaza, afgelopen weekend stond hij voor 18.000 uitzinnige fans. En het is nog niet voorbij, want in de nacht van donderdag op vrijdag kan zijn sprookje een vervolg krijgen.

Na zijn laatste collegejaar hoopt Mast de stap naar de NBA te maken. De ultieme droom van elke basketballer. Tegen sportzender ESPN liet Mast weten te hopen op een aantal trainingsstages.

Dat Mast al jong een groot talent was, had voormalig Donar-coach Erik Braal al vroeg door. De huidige trainer van Heroes Den Bosch liet de jonge Groninger op zijn zestiende debuteren bij Donar. Maar hij kende hem toen al langer, van een clinic. „Ik gaf die clinic zelf. Rienk was toen veertien en speelde in een onder-18 team”, vertelt Braal. „Daar nam hij al de leiding. Hij liet zien dat mensen naar hem luisterden en dat hij leiderschapskwaliteiten had. Dat was bijzonder op die leeftijd.”

Braal roemt zijn spelinzicht. Hij herinnert zich nog dat Mast tijdens een training in een fastbreak een schot nam. „Ik schreeuwde door de zaal: ‘Waarom is dit een slecht schot, Rienk?’ En hij noemde meteen drie argumenten waarom het geen goede keuze was. Dan sta je als trainer met je mond vol tanden. Dan denk je: wauw, dat heeft hij goed gezien.”

Dat het Mast nu voor de wind gaat, verbaast huidige Donar-trainer en oud-teamgenoot Jason Dourisseau niet. „Je kon toen al zien dat Rienk een bijzonder talent was. Mentaal was hij ook sterk. Veel spelers van zijn leeftijd hebben moeite met aanpassen, maar Rienk ging goed om met oudere spelers en draaide moeiteloos mee op professioneel niveau.”

Dat Mast in 2019 de overstap maakte naar het Amerikaanse collegebasketbal lag voor de hand. Sindsdien ontwikkelde hij zich sterk. „Hij is een leider geworden. Je zag dat Nebraska minder speelde toen hij geblesseerd was. Hij is echt een sleutelfiguur.” Dourisseau volgt het met extra speciale interesse: Nebraska is ook zijn oude universiteitsteam.

Een andere clublegende, Thomas Koenis, die met zowel Dourisseau als Mast samenspeelde, is ook trots op Mast. In zijn beginperiode maakte de jongeling een rustige en wat verlegen indruk, herinnert Koenis zich, maar hij werkte doelgericht aan zijn ontwikkeling. „Hij was altijd op tijd op de training en nam het heel serieus. Hij was toen nog een stuk lichter dan wij, en dat lieten we hem ook wel merken. Hij werd alle kanten op gebeukt.”

Dat is nu wel anders, ziet ook Koenis. „Dat hij kan basketballen, wisten we al. Inmiddels is hij fysiek enorm sterk. Als ik nu naast hem sta, lijk ik klein. Hij is echt een beer van een gozer geworden. Een modern breekijzer: hij kan schieten, passen en is bovendien een slimme speler.”

Nu trekt Mast de aandacht in het collegebasketbal. De iele vent van zestien voelt als een eeuwigheid geleden. Toch stond Erik Braal niet te springen om zijn pupil naar de VS te laten gaan. „Ik dacht dat het niet goed zou zijn voor zijn ontwikkeling”, vertelt hij. „Vaak worden spelers daar op een bepaalde manier gebruikt, wat niet altijd ideaal is.”

Maar ook de coach moet erkennen dat Mast in Nebraska goed tot zijn recht komt. „Hij heeft zijn kans gepakt en dat is goed voor hem geweest. Hij speelt vanuit zijn kracht. Hij krijgt veel vrijheid om beslissingen te nemen met de bal, en dat kan hij ook. Hij is slim en ziet de vrije man.”

Braal hoopt dat Mast vrijdag om 00.30 uur wint van de Iowa Hawkeyes, de ploeg die titelverdediger Florida Gators versloeg. Als dat lukt, staan hij in de kwartfinale om de nationale titel. „Ik hoop dat ze ver komen. Ze zijn met een historische reeks bezig.” Maar of de NBA het eindstation is, durft hij niet te zeggen. „Ik hoop vooral dat dit een mooie herinnering voor hem wordt. Als zijn fysiek het toelaat, kan hij zeker op een heel hoog niveau in Europa spelen.”

Wat dan een logische stap voor Mast zou zijn? Braal, lachend: „Heroes Den Bosch.”