Dick Advocaat slaat met Juninho Bacuna speciale WK-munt voor Curaçao: ’Ik dacht dat jouw kop er op kwam’

Je verzint het niet. Maar het lijkt er verdacht veel op dat Jamaica en Dick Advocaat geen gelukkige combinatie is. Het was daags voor de allesbeslissende WK-kwalificatiekraker in november tussen Jamaica en Curaçao, dat de Haagse bondscoach van Curaçao halsoverkop de Jamaicaanse hoofdstad Kingston verliet om zijn zieke vrouw te ondersteunen. Zij herstelde gelukkig snel.

En nu, uitgerekend op het moment dat er in de koninklijke muntenfabriek toevalligerwijs 150 miljoen dukaten voor de bank van Jamaica worden geslagen, is de 78-jarige Advocaat door het navigatiesysteem van zijn auto in Houten het bos in gestuurd. „Ik dacht dat ik een goede auto had gekocht”, excuseert Advocaat zich twintig minuten later. „Uiteindelijk ben ik maar op Google Maps overgestapt.”

En die app heeft Advocaat uiteindelijk veilig afgeleverd bij de Koninklijke Nederlandse Munt, de officiële producent van het Nederlandse circulatiegeld, herdenkingsmunten en lintjes voor koninklijke onderscheidingen. Daarnaast slaat het ook muntgeld voor landen als België, Luxemburg, Finland, Slovenië, Suriname en de Nederlands Antillen. En Jamaica dus, tientallen zeecontainers vol. Advocaat, laconiek: „Omdat we zo nodig in november die Jamaicaanse bank moesten beroven.”

Advocaat en Juninho, met een joekel van een gouden ketting om zijn nek, maar ook perschef Kees Jansma, krijgen uitleg over het slaan van munten en de bijbehorende etiquette. Zo grapt Advocaat tegen Bacuna bij het zien van de speciale zilveren 5 gulden-munt waarop koning Willem-Alexander is afgebeeld: „Ik dacht dat jouw kop er op kwam te staan…”

Die grap komt Advocaat op een uitleg te staan van algemeen directeur Bert van Ravenswaaij: „Het is een ongeschreven regel dat er geen nog levende mensen samen met de koning op de munt staan. Het kan zijn dat meneer Advocaat, ook al is hij al wat ouder, nog gekke dingen kan gaan doen. Je weet het nooit.” Advocaat, over wie wordt gefluisterd dat hij nog altijd oren heeft om met Curaçao naar het WK te gaan, kijkt strak voor zich uit.

Terug in Nederland bij zijn vrouw bleek hun dochter ernstig ziek te zijn. Het gaat, de hemel zij geprezen, gelukkig weer wat beter met haar. De ziekte was voor haar vader de reden om in februari zijn functie als bondscoach per direct neer te leggen. Daarop werd Fred Rutten aangesteld om Curaçao te begeleiden op het wereldkampioenschap. Een droomjob. Maar ook bij Dick is het vuur van The American Dream weer opgelaaid.

En zo staat Advocaat ineens on the other side. In 1994 was hij immers bondscoach van Oranje en werd een (tevergeefs) spel gespeeld om Johan Cruijff als coach naar voren te schuiven. Maar niet Johan, maar Dick ging. „Er gebeurde dat toernooi ook van alles”, herinnert Advocaat zich 32 jaar na dato. Zoals: „Die wedstrijd in Orlando. Het was zo absurd heet dat Frank Rijkaard na afloop aan het infuus moest. En door die bommelding van journalist Lex Muller hadden we op weg naar Dallas vijf uur vertraging op het vliegveld van Orlando.”

Terug naar het geld. Nóg een gratis les van Van Ravenswaaij: niet de muntzijde, maar de ’kop’ is de voorkant van een Nederlands geldstuk. „Met de simpele reden dat de koning er op staat. Bij de Antilliaanse munt is het niet verplicht om de koning af te beelden. Koning Willem-Alexander heeft overigens zijn persoonlijke goedkeuring gegeven dat Dick deze munt krijgt.” Niet dat Advocaat munten spaart. De al dan niet definitief gestopte coach trekt een vies gezicht: „Nee, dat is nooit een hobby van mij geweest. Postzegels? Ook niet.” De coach spaart wel geld. „Ja, dat zeggen ze”, aldus de multimiljonair die als Dickie kassa door het leven gaat.

Het is een stigma dat nu eenmaal kleeft aan Advocaat, die sinds maart bij Feyenoord de steun en toeverlaat is geworden van de dolende hoofdtrainer Robin van Persie. Sinds Dick als mentor is teruggekeerd in De Kuip en het elftal op zijn advies een wat behoudender strategie hanteert, hebben de Rotterdammers de goudpot van de Champions League voor het grijpen. Kassa dus.

Toen Advocaat anderhalf jaar geleden samen met Jansma, dokter Casper van Eijck en assistent Cor Pot aan de bak ging met de Curaçaose voetballers, werd gezegd dat de vier pensionado’s hun zakken gingen vullen in de Cariben. Dat vond de eeuwige assistent en vertrouwensman Pot enigszins minachtend.

„Wij hebben nooit het idee gehad om er onze zakken te vullen. Dat hadden we daarvoor al gedaan”, liet Pot zich in een uitzending van Radio West eens ontvallen. Advocaat en zijn trouwe metgezel Pot werkten samen bij Zenit St.-Petersburg, Fenerbahçe, Feyenoord en Irak. „Geld hebben we niet meer nodig. We zijn gewoon liefhebbers.” En die liefhebbers bezorgden heel Curaçao met het behalen van het WK een onbetaalbaar gevoel van trots.

Maar hoe het ook zij, dichter bij de geldbron als op deze donderdag is Advocaat nog nooit geweest. Ja, slechte grap, hij heeft als een heuse Dagobert Duck zijn eigen geldpakhuis kunnen bouwen. Maar nu bevindt hij zich in een moderne geldfabriek, waar niet één, of twee, maar een heel oerwoud aan geldbomen staat. Schudden maar. In Nederland zijn miljarden munten in omloop.

Maar we dwalen af, er is werk te doen: de zilveren herdenkingsmunt moet worden geslagen. „De historische prestatie van Dick en zijn team heeft Curaçao, het kleinste land dat zich ooit heeft geplaatst voor een WK, op de kaart gezet”, vertelt Nancy van der Wal van de Centrale Bank van Curaçao én Sint Maarten. „Daar wilden wij als bank wat mee doen. Zo hebben we besloten om twee herdenkingsmunten te maken.”

Om 12.40 uur is het zover. Dan drukken Advocaat en Bacuna in eendrachtige samenwerking op een knop en wordt de eerste zilveren Caribische 5 gulden-munt geslagen. Hoewel: „Ceremonieel heet het de eerste munt, maar in de praktijk is het de laatste”, legt Van Ravenswaaij uit. „We hadden alle 4.500 munten al gemaakt. Op één na.”

Onnavolgbare muntentalk. Ondertussen kijkt Advocaat gebiologeerd toe hoe de munt door een speciale laserprinter deels ’Curaçao blauw’ wordt gekleurd. En een wolkje goudgeel. Het symboliseert de kleurrijke identiteit van het eiland. Na de ceremonie volgen de nodige fotomomenten. De oude zakenman in Advocaat is plots klaarwakker: „Voor de reclame die ik hier sta te maken, mogen ze mij wel een zak munten cadeau doen.”

Het blijft echter bij één zilveren muntstuk van 5 gulden. Later op de dag blijkt het geen geluksdubbeltje voor Dickie Duck als er een statement volgt vanuit het verre Willemstad. Eentje waar het ’kamp Advocaat’ ongetwijfeld geen rekening mee heeft gehouden.

Want op Curaçao maakt Gilbert Martina, bondsvoorzitter van de Curaçaose voetbalbond, bekend dat ondanks een smeekbede van spelers en sponsoren niet Advocaat, maar Rutten gewoon als bondscoach naar het WK gaat. Klagen heeft geen zin. Tenslotte: als je alles van tevoren wist, kwam je met een dubbeltje de wereld rond.