Clubgenoten Dyviënne (20) en Trisha (23) uit Groningen even elkaars rivalen in Caribische interland

Dyviënne Henriques (20), die opgroeide op Aruba, kwam afgelopen zomer naar Nederland om zich verder te ontwikkelen, in haar studie richting sportbegeleider en als voetbalster bij TKB. Ze begon in het tweede team. „Het is mijn eerste jaar in Nederland, dus ik wilde rustig beginnen” vertelt de verdediger. „Maar voor Aruba spelen blijft superfantastisch. Dat is een enorme eer.”

Voetbal zit in de familie, legt ze uit. „Mijn broers en mijn vader hebben allemaal gevoetbald. Daardoor heb ik die passie ook gekregen.” Het is niet haar eerste interlandervaring. Afgelopen donderdag verloor Henriques met Aruba van Panama: 3-1. De wedstrijden zijn voor de kwalificatie voor het eindtoernooi van Concacaf Women Championship 2026. Dat toernooi is voor landen uit Noord-Amerika, Centraal-Amerika en de Cariben.

Aan de andere kant van het veld, in het mooie donkerblauwe shirt van Curaçao, staat Trisha Mayer (23), opgegroeid in Hoogezand. Ze begon bij HS ’88, voetbalde bij Winsum, VVK en ACV en nu bij TKB in het derde team, maar zij gaat weer voor het eerste. Mayer kiest ervoor om zich langzaam omhoog te werken. Ze speelt zaalvoetbal bij Drs. Vijfje, studeert bouwkunde en rondde eerst een opleiding als timmerman af.

„Ik wist eerst niet eens dat Curaçao een nationaal vrouwenteam had. Maar via een neef, die iemand kent bij de voetbalbond hier, ben ik erbij betrokken geraakt. Ik heb in Badhoevedorp aan de selectie try-outs meegedaan en ben uitgekozen.”

Inmiddels is Mayer op Curaçao voor haar tweede interlandperiode. „Ik ben God echt elke dag dankbaar dat ik deze kans krijg”, zegt ze. „Het is een prachtig avontuur.” Dat de twee clubgenoten elkaar dinsdag treffen, maakt het extra bijzonder. Bij hun allereerste ontmoeting kwam het al ter sprake. Henriques: „Trisha zei dat ze familie op Curaçao heeft en ik vertelde dat ik van Aruba kom. Wie weet gaan we nog een keer tegen elkaar spelen, zeiden we. En nu is die tijd gekomen!”

De wedstrijd leeft, benadrukt Henriques. Niet alleen omdat er punten op het spel staan, maar ook vanwege de onderlinge rivaliteit. Aruba en Curaçao zijn buureilanden, verbonden door taal, cultuur en familie. Maar op het veld zijn het rivalen. „We verwachten dat het een pittige wedstrijd wordt”, zegt ze. „Aruba tegen Curaçao, dat is speciaal. We horen bij elkaar, maar het is ook een beetje zoals Real Madrid tegen Barcelona. Maar aan het einde willen wij de drie punten.”

Mayer houdt zich op de vlakte over de krachtsverhoudingen en waagt zich nog niet aan een voorspelling. „We hebben een paar nieuwe speelsters en een goede voorbereiding gehad, ook in Nederland. Ik hoop dat we kunnen winnen.”

Curaçao bestaat voor het merendeel uit speelsters uit Nederland. „We trainen wekelijks in Utrecht, onder Johan van Heertum. 90 procent van onze selectie woont in Nederland.’’ Bij Aruba is Arjan van der Laan voormalig bondscoach van de Oranje leeuwinnen de coach.

Ook bij Aruba spelen meerdere meisjes uit Nederland, onder wie een derde TKB-speelster, Cherlaine Kelly. Zij werd voor deze wedstrijd niet geselecteerd. Jorrit Smink trainde beide vrouwen bij TKB: „Met Trisha wonnen we de beker. Een pittige meid met een enorme passie voor voetbal, een handige aanvaller. Dyviënne is heel rustig, met een prachtige trap en ze is er echt altijd. Laatst was ze geblesseerd, maar dan komt ze toch voorzichtig trainen.”

Dinsdagnacht om 02.00 uur (Nederlandse tijd) zijn Dyviënne Henriques en Trisha Mayer in Willemstad negentig minuten elkaars vijanden en daarna weer gewoon clubgenoten op de training in Groningen.