Groen Geel verpest eigen kampioensfeestje: ‘hopeloos’

Aanvoerder Rob van der Leij kon na afloop maar één woord verzinnen voor wat zich die middag op Sportpark Corpus Den Hoorn, in de volksmond beter bekend als Corponello, had voltrokken: ‘Hopeloos’. En daarmee overdreef de van HHC overgekomen topspits niet.

Voor thuis- en uitsupporters, maar ook voor de neutrale toeschouwers, viel er weinig te genieten. Meest indrukwekkende moment van de middag had al plaatsgevonden voordat er ook maar een seconde was gevoetbald. Voorafgaand aan het duel werd er een minuut lang geapplaudisseerd voor de onlangs overleden Jacob Ritsema, erelid van de thuisploeg.

Het was misschien niet de hoofdreden voor het 1-1 gelijkspel, maar het speelde zeker mee: de afwezigheid van Michael de Leeuw. De oud-speler van onder meer FC Groningen en FC Emmen ondervond wat het betekende om te kiezen voor het amateurvoetbal zodat er meer tijd voor het gezin zou komen. Eén van zijn kinderen had krentenbaard opgelopen en dus moest hij het treffen met Helpman aan zich voorbij laten gaan.

„Op zich hadden we het zonder hem ook moeten kunnen winnen, maar we kwamen er vandaag moeilijk doorheen. In dat soort situaties heeft hij wel de creativiteit om daar een oplossing voor te vinden’’, vond Van der Leij. Toch is het definitief binnenhalen van het kampioenschap voor Groen Geel slechts nog een formaliteit volgens Van der Leij: „We staan nu zo ruim voor op de rest dat ik de spanning niet voel. Tweede worden met HHC in de tweede divisie was specialer omdat er dan echt gestreden werd tot het einde’’, aldus de topscorer aller tijden van de club uit Hardenberg.

De thuisploeg was de wedstrijd nog wel goed begonnen. Ashwin Manuhutu wist na een kwartier spelen de openingstreffer binnen te schieten vanuit een hoekschop. Verdere noemenswaardige kansen waren er in de eerste helft eigenlijk niet.

Ook in de tweede helft was er van spektakel weinig sprake. Na een klein uur spelen leek er een kans voor Groen Geel te ontstaan, maar Luke Millar werd onderuit getrokken. Hoewel de weg naar het doel nog lang was, leek de staf van beide ploegen het met elkaar eens dat dit rood had mogen zijn. De dienstdoende scheidsrechter was een andere mening toegedaan.

Helpman was terecht niet van plan om het kampioensfeest te faciliteren. De bezoekers hielden spits Van der Leij goed in bedwang: „Ik kreeg pas in de slotfase mijn eerste kansje.’’ Deze kans vloog huizenhoog over bij een 1-1 gelijke stand. Want twintig minuten voor tijd had Helpman al de gelijkmaker binnen gewerkt. Aanvoerder Tim van Dorp kon vanuit een hoekschop knap en hard binnenschieten.

Viel er dan, naast deze twee doelpunten, niets te juichen? Jawel. Vijf minuten voor het einde sprong iedereen van de Groen Geler reservebank op en rende juichend het veld in. Al gauw kwamen ook zij echter tot het besef dat de kiezelharde inzet van Luke Millar via de onderkant van de lat niet over de lijn was gestuiterd.

De speciaal afgereisde KNVB-ambassadeur Harm IJtsma kon zodoende onverrichter zake weer huiswaarts keren met de kampioensschaal en medailles nog in de tas.